Strange Pilgrims (1992) | Gabriel García Márquez

review by Kukee

Strange Pilgrims (1992) | Gabriel García Márquez

บทนำของหนังสือ มาร์เกซเล่าความเป็นมาของรวมเรื่องสั้นเล่มนี้ (เผื่อเด็ก ๆ ที่อยากเป็นนักเขียนในอนาคตจะได้เรียนรู้นิสัยการเขียน) ว่าเกิดจากบันทึกที่เขาเขียนลงสมุดมาสิบแปดปี

ในนั้นมีหัวข้อ 64 เรื่องพร้อมรายละเอียดที่จำเป็น ซึ่งเขายังไม่ตัดสินใจว่าจะเขียนในรูปนิยายหรือเรื่องสั้นดี แต่เป็นสิ่งที่จดมาจากเรื่องจริงสมัยเป็นนักข่าว บางเรื่องเขาลงมือเขียนไปแล้ว แต่พอถึงเรื่องงานศพตัวเอง เขารู้สึกเหนื่อยใจในการเขียนเรื่องสั้นทั้งหมดให้จบรวดเดียว มันหนักยังกับเขียนนิยาย เขาเลยทิ้งไว้ก่อน

เขากล่าวว่า ‘ความพยายามในการเขียนเรื่องสั้นมันเข้มข้นพอ ๆ กับการเขียนบทแรกของนิยาย เหตุที่ว่าทุกสิ่งต้องนิยามคำจำกัดความให้ได้ในวรรคแรกของหนังสือ ไม่ว่าจะโครงสร้าง น้ำเสียง ท่วงทำนอง จังหวะ ความยาว จนถึงบุคลิกลักษณะตัวละคร ถ้าคิดตรงนี้ได้ที่เหลือคือความรื่นรมย์ในการเขียน ความสนิทสนมอย่างเข้าเนื้อ และความสุขตามลำพังที่ใครคนหนึ่งจะจินตนาการได้

แต่เรื่องสั้นนั้นไม่มีจุดเริ่มต้นและจุดจบ ดังนั้นมันจะประสบผลหรือไม่ ก็ต้องเริ่มกันใหม่เสมอ ง่ายที่สุดก็คือขย้ำมันทิ้งลงถังขยะ’ มาร์เกซมานึกออกอีกทีคือสี่ปีผ่านไป อยู่ดีดีเขานึกขึ้นได้ว่าไม่เคยเห็นสมุดโน๊ตเล่มนี้อีก จากนั้นปฎิบัติการค้นหาเริ่มขึ้น เขารื้อบ้าน ขนเฟอร์นิเจอร์ออก ดึงหนังสือจากชั้นทุกตู้ หาทุกซอกทุกมุม แต่สมุดหายสาปสูญ เขาเลยเกิดพลังในการเขียนขึ้นใหม่ แคะจากความทรงจำได้ 30 หัวข้อ ตัดไปตัดมาเหลือ 18 ตั้งใจว่าจะเขียนสักที แต่ก็ไม่ได้ทำ หันไปเขียนนิยายก่อน

จนสิบปีถัดมาเขาจึงกลับมาเขียนใหม่ เรื่องสั้นร่อนเร่สลับกันลงถังจนเหลือ 12 ก็เหมือนสาระสำคัญของหนังสือเล่มนี้ที่พูดถึง นักเดินทางพลัดถิ่น หากนักอ่านตัดสินใจทิ้งลงถังขยะก็ถือเสียว่าหนังสือเล่มนี้ยินดีเดินทางกลับบ้านแล้ว

12 เรื่องสั้นดำเนินเรื่องชีวิตต่างถิ่นในโรม เจนีวา ปารีส บาร์เซโลน่า เป็นเรื่องแปลกของนักเดินทาง ซึ่งครบองค์ประกอบของจานอาหารที่ปรุงรสอย่างดีในพื้นที่จำกัด อ่านแล้วอร่อยเพราะรสชาดติดปาก อาทิ “ฉันมาแค่ขอใช้โทรศัพท์” ที่นางเอกรถเสีย โบกรถตอนฝนตกหนัก แต่ดันเป็นรถโดยสารของโรงพยาบาลโรคจิต

หรือเรื่องอดีตประธานาธิบดีผู้ตกยากเป็นโรคร้าย ไปเป็นเพื่อนกับคนขับรถพยาบาลที่ตั้งใจจะมาหลอกเขาแต่ทำไปทำมา กลายเป็นอื่น เรื่องฉันขายความฝัน ผีแห่งเดือนสิงหา ร่องรอยเลือดในหิมะ(เรื่องนี้หลอนมาก) ถ้าเล่าละเอียดก็จะเสียอรรถรสไปเปล่าๆ ถ้าเขาตั้งใจเขียนขนาดนี้ นักอ่านอย่างเราก็ถือว่าโชคดีที่สุด

ปล. หนังสือเล่มนี้เท่าที่ค้นดู ไม่น่ามีฉบับแปล ส่วน Autumn of the Patriarch ก็ยังไม่มี มีโอกาสจะมาเล่าต่อ เผื่อมีสำนักไหนอยากแปลให้ครบเซ็ท