Paradise City ที่ Incheon

วันนี้ admin มาขีดที่โซล (โซลในที่นี้คือแถว ๆ สนามบินอินชอนนี่แหละ และขีดคือการนอนนิ่งๆ ไม่มีงานมีการทำ 24 ชั่วโมงเต็ม ๆ) ไม่รู้จะทำอะไร เลยนั่งรถไฟฟรีจากโรงแรมไปเดินเล่นที่สนามบิน ขากลับก็จับรถไฟขบวนเดิมนั่งไปจนสุดทางที่เมืองยองยู (Yong Yu) ชุมชนเมืองเล็ก ๆ ไม่ห่างจากโรงแรมและสนามบินนัก เท่าที่ดูก็ไม่มีอะไร นอกจากโรงแรมระดับกลาง ๆ และร้านอาหารริมทะเล

รถไฟแม่งเจ๋ง เทคโนโลยีใหม่เอี่ยมตามที่โม้ หน้าต่างกระจกของขบวนรถปรับทึบอัตโนมัติเมื่อวิ่งผ่านย่านที่ชาวบ้านต้องการความเป็นส่วนตัว เช่น โรงแรมหรืออาคารที่พักที่ไม่ต้องการให้คนในขบวนรถไฟมองเห็น รถไฟไร้คนขับ และตามสถานีไม่มีเจ้าหน้าที่อื่นใด จะมีก็ตาลุงแก่ ๆ ที่ประจำอยู่ในขบวนรถคนเดียวเท่านั้นที่คอยแนะนำโน่นนี่ผู้โดยสาร ดูการทำงานของแกแล้วก็เบื่อแทน แต่อย่าไปคิดแทนแกเลย แกอาจกำลังมีความสุขมาก ๆ อยู่ก็ได้

เขียนถึงตรงนี้ admin นึกไปถึงหนังสือ “สิทธารถะ” ของเฮสเสเฉยเลย (Siddhartha-Hermann Hesse) วาสุเทพ-คนแจวเรือรับจ้างข้ามฟาก งานแกโคตรจะน่าเบื่อ (ในสายตาของคนอื่น) แต่แกเป็นผู้ทำให้สิทธารถะเข้าใจโลก เข้าใจชีวิต และเข้าสู่โลกแห่งการหลุดพ้นได้ก็แล้วกัน เอากะแกสิ…

ใครสนใจเรื่องราวของรถไฟขบวนนี้เชิญอ่าน >> https://en.m.wikipedia.org/wiki/Incheon_Airport_Maglev

รู้จักเฮสเส เชิญคลิก >> https://en.m.wikipedia.org/wiki/Hermann_Hesse

ขากลับ admin แวะสถานีกลางทาง Paradise City เพราะสงสัยมานานตั้งแต่เริ่มก่อสร้างว่ามันคืออะไร เป็นกลุ่มตึกใหญ่โต อาคารหลายหลังก็หน้าตาแปลก ๆ พอเข้าไปก็ร้องว้าวววว เพราะมันก็ไม่มีอะไรจริง ๆ นั่นแหละ 555 แต่ไหน ๆ มาแล้ว เลยเดินทอดน่องสำรวจไปเรื่อย ๆ และก็พบว่ามันพอจะมีอะไรน่าสนใจอยู่บ้าง โดยเฉพาะผู้ที่ชื่นชอบการถ่ายรูป หรือชอบให้คนอื่นถ่ายรูปต้องชอบแน่ ๆ ใครว่างๆ ไม่รู้จะทำอะไรเหมือน admin ลองไปเดินเล่นดูก็เพลิน ๆ ดีครับ

เชิญชมเองตามรูป… ขี้เกียจอธิบาย เข้าใจตรงกันนะ

ป.ล ภาพรถไฟจาก internet