โอ๋ สจ๊วต สายการบิน New Gen

สายการบิน New Gen เพิ่งฉลองครบรอบ 2 ปีไปใหม่ ๆ หมาด ๆ เว็บไซต์ thaicabincrew.com ไม่รอช้า จับสจ๊วตหนุ่มหล่อคนเก่งของสายการบิน New Gen มาพูดคุยทำความรู้จักกัน

คุณโอ๋ หรือคุณภาคภูมิ ลออชัยรังสีนั่นเอง…

คุณโอ๋จบจากโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่ จบมาใหม่ ๆ คุณโอ๋อยากเรียนทางด้านนิเทศน์ฯ แต่เมื่อพ่อไม่ให้เรียน เลยตัดสินใจไปเรียนภาษาจีนกับเพื่อน ๆ โดยเรียนเตรียมภาษาก่อน 1 ปี จากนั้นไปเรียนต่อที่ Yunnan Normal University ที่เมืองคุนหมิงจนจบปริญญาตรี ในสาขาธุรกิจระหว่างประเทศภาษาจีน

ก่อนมาเป็นลูกเรือที่สายการบินนิวเจน คุณโอ๋ผ่านงานมาหลายแห่ง เริ่มจาก Customer Service ของธนาคาร UOB จากนั้นมาทำงานฝ่ายมาตรฐานสาขาและลูกค้าสัมพันธ์กับบริษัทนิสสันนอร์ทเวฟเชียงใหม่ เป็นอาสาสมัครอำนวยความสะดวกและช่วยเหลือนักท่องเที่ยวของกระทรวงการท่องเที่ยวฯ ร่วมถึงเป็นล่ามภาษาจีนในโรงงานอุตสาหกรรม นอกจากนั้นยังเปิดร้านขายของออนไลน์อีกด้วย ดูเหมือนชีวิตของคุณโอ๋จะสนุกสนานไม่น้อยเลยทีเดียว

แล้วก็เหมือนชะตาชีวิตลิขิตไว้ คุณโอ๋ซึ่งไม่เคยคิดฝันมาก่อนที่จะมาเป็นลูกเรือ จนวันหนึ่งเพื่อนชวนให้มาสมัครลูกเรือของนิวเจน ตอนนั้นเป็นรอบของพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินรุ่น 4 คุณโอ๋ก็พยายามบ่ายเบี่ยงเพื่อนไปเรื่อย ๆ แต่ในที่สุดก็ตัดสินใจมาสัมภาษณ์ และก็ได้เป็นลูกเรือนิวเจนรุ่น 5 จนได้ 555

ขั้นตอนการสมัครและสัมภาษณ์ก็ไม่ได้ยุ่งยากอะไร เริ่มจากโหลดเอกสารการสมัคร จากนั้นก็นำไปยื่นด้วยตัวเองที่ออฟฟิศในวันเวลาที่ระบุไว้แล้วรอการติดต่อกลับ วันที่คุณโอ๋ได้รับโทรศัพท์นี่เกือบจะไม่ได้รับสายแล้วด้วยซ้ำ เพราะขับรถไปเที่ยวบนดอย ซึ่งไม่มีสัญญาณโทรศัพท์ พอพ้นช่วงอับสัญญาณปุ๊บก็มีเบอร์แปลก ๆ โทรเข้ามาปั๊บ

“ตอนนั้นทำอะไรไม่ถูกเลยพี่ ไม่รู้จะถามอะไรดี เพราะกำลังขับรถและกำลังงง ๆ เลยจำได้แค่วันเวลานัดและเอกสารที่ต้องนำมา ถึงวันนัดสัมภาษณ์ ด้วยความที่ผมบ้านนอกมากและไม่เคยสมัครงานสายการบินมาก่อน ผมนั่งเครื่องบินมาจากเชียงใหม่ตอนเช้าเพื่อมารอสัมภาษณ์ วินาทีแรกที่มองเข้าไปในออฟฟิศนิวเจนผมตกใจมาก ๆ ทุกคนแต่งตัวมากันเต็มที่ หล่อ ๆ สวย ๆ ทั้งนั้น ส่วนผมนี่เสื้อแขนสั้นกางเกงสแล็ค ไทด์สีดำธรรมดา ๆ ลงทะเบียนเสร็จ รอเรียกเข้าห้อง เพื่อน ๆ คนอื่นเค้านั่งท่องอะไรกันก็ไม่รู้ ส่วนผมนั่งเอ๋อ ๆ อยู่คนเดียว จนถึงคิวเรียกเข้าไปในห้อง ครั้งละ 10 คน กรรมการให้เดินวน 1 รอบแล้วให้แนะนำตัวเป็นภาษาอังกฤษ ผมไม่ได้เตรียมตัวอะไรมา ก็เลยพูดไปมั่ว ๆ (พูดน้อยและแย่กว่าคนอื่นมากเลย) พอเสร็จก็นั่งเครื่องกลับเชียงใหม่

“ไม่กี่วันต่อมา ก็ได้นัดสัมภาษณ์รอบ 2 ผมก็นั่งเครื่องมาอีก แต่คราวนี้หอบเสื้อผ้าของใช้มาด้วย กะมาอยู่กรุงเทพจนกว่าจะจบกระบวนการ ครั้งนี้ผมก็แต่งตัวธรรมดา ๆ เหมือนเดิมแหละครับ (หอบของเข้าออฟฟิศมาด้วย) รอบนี้เข้าไปในห้องสัมภาษณ์ครั้งละ 3 คน กรรมการจะมีคำถามให้เราตอบเป็นภาษาจีน ต่อมาก็เป็นการสัมภาษณ์เดี่ยวภาษาจีน พอเสร็จก็กลับไปรอเรียกเหมือนเดิม อีก 2 วัน นิวเจนก็โทรมาแจ้งว่าผ่าน ก็ไปฟังวันนัดตรวจประวัติอาชญากรรมและวันสอบว่ายน้ำ เสร็จขั้นตอนตรงนี้ก็รอเทรนเลยครับ”

อย่างไรก็ตาม ไปสัมภาษณ์กับสายการบินใด ๆ ต้องจัดเสื้อผ้าหน้าผมให้เต็ม ๆ นะครับ โอกาสดี ๆ แบบที่คุณโอ๋เจอไม่ได้มีบ่อย ๆ

ตอนเทรน

“วันแรกที่เข้าไปฝึกที่ฐานทัพลับนิวเจน อาหารและของว่างตระการตามากครับได้เจอเพื่อนใหม่ ๆ วันแรกก็เกร็ง ๆ ครับ แต่ก็สนิทกันเร็วมาก ตลอดเวลาการฝึกทุกคนช่วยเหลือกันดีมาก ๆ แต่ด้วยความที่ผมไม่มีความรู้ในงานสายการบินมาก่อน พอเจอเนื้อหาการเรียนก็งงเป็นไก่ตาแตก ไม่คิดว่างานสจ๊วตนี่ต้องเรียนกันเยอะขนาดนี้ บางวันผมต้องนั่งทบทวนบทเรียนจนถึงตี 2 เรียกได้ว่าเป็นการอ่านหนังสือที่เยอะที่สุดในชีวิตผมเลย (นอกจากหนังสือการ์ตูน) แต่เมื่อได้มาทำงานจริง ๆ บนเครื่อง ถึงได้รู้ว่าสิ่งที่เราเรียนไปมันสำคัญขนาดไหน งานลูกเรือเป็นงานบริการก็จริง แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือความปลอดภัยที่เรามอบให้กับผู้โดยสารตลอดการเดินทางครับ

บรรยากาศการทำงาน

ผู้โดยสารส่วนใหญ่ของนิวเจนเป็นคนจีน บางครั้งพวกเค้าเสียงดัง ไม่เรียบร้อย หรือมีพฤติกรรมไม่ดีไปบ้าง แต่ที่เค้าทำไปก็เพราะความไม่รู้ครับ ถ้าเราสามารถอธิบายให้เค้าเข้าใจได้ก็ไม่มีปัญหา ยิ่งตำแหน่งงานของผมที่เป็นลูกเรือจีนยิ่งต้องพยายามสื่อสารให้เค้าเข้าใจ ผู้โดยสารชาวจีนชอบแอบถ่ายรูปด้วย เวลาเดินเซอร์วิสกับเพื่อน ๆ หล่อ ๆ สวย ๆ นี่โดนแอบถ่ายเป็นประจำ บางครั้งผมจะแซวผู้โดยสารว่าถ่ายรูปคิดเงิน 10 หยวนนะครับ เค้าก็จะทำเขิน ๆ แล้วรีบเก็บกล้อง (มุมน่ารัก ๆ ของผู้โดยสารจีนยังมีอีกเยอะครับ) เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ในที่ทำงานก็ดีมาก ๆ ทำงานด้วยแล้วมีความสุขสนุกสนาน ถึงตอนนี้ การทำงานเป็นลูกเรือเป็นงานที่ผมทำนานที่สุดในชีวิตการทำงานของผมแล้วครับ

ประทับใจล่ะสิ

ประทับใจมาก ๆ ครับ ตอนนี้ผมชอบให้บริการผู้โดยสารชาวจีนมาก ๆ ด้วยความที่ผมพูดภาษาจีนได้ ยิ่งทำให้รู้สึกสนุกกับการทำงานมากขึ้นไปอีก ตอนทำงานมีเรื่องตลก ๆ เกิดขึ้นมากมายครับ บ่อยครั้งที่ผู้โดยสารถามผมว่าเป็นคนชาติไหน พอบอกเป็นคนไทยก็ไม่เชื่อจนบางครั้งต้องเอาพาสปอร์ตมาให้ดู แต่สิ่งที่ผมประทับใจที่สุดคงเป็นตอนลาผู้โดยสารนี่แหละครับ เวลาเรายกมือไหว้เค้าพร้อมกับกล่าวขอบคุณครับ สวัสดีครับ เค้าเดินผ่านเราพร้อมกับยิ้มและยกมือไหว้ตอบ มันทำให้ผมรู้สึกหายเหนื่อยเลยครับ

ส่วนเรื่องเงิน ๆ ทอง ๆ ค่าตอบแทน คุณโอ๋บอกโอเคมาก ๆ ได้รับตามสัดส่วนที่บินและเงินเดือนเข้าบัญชีตรงตามเวลาไม่มีปัญหา 555

ยามว่าง

ก็นั่งดูการ์ตูน ต่อโมเดลกัมดั้ม ขับรถเล่น หรือไม่ก็ไปตีลังกาตามสวนสาธารณะหรือตาม trampolinepark ครับ 555 เข้าไปชมกิจกรรมยามว่างของผมได้ทาง IG: jaoajingjo ได้เลย

คุณโอ๋บอกผมว่าจะทำงานเป็นลูกเรือจนกว่าร่างกายจะไม่ไหว และระหว่างนี้ก็ทำธุรกิจเล็ก ๆ ไปด้วย และอนาคตอยากจะเรียนนักบิน อืมมม เป็นอะไรที่น่าสนใจมาก ๆ ครับ

ฝากถึงน้อง ๆ

สำหรับเพื่อน ๆ ที่ฝันอยากจะเป็นลูกเรือ ขอให้สู้ ๆ นะครับ ทำตามความฝันให้สำเร็จ อย่างผมที่ไม่เคยคิดจะมาเป็นลูกเรือก็ยังชอบงานนี้มาก ๆ ถ้าคนที่อยากเป็นแล้วได้มาทำงานที่ตัวเองรักจะมีความสุขขนาดไหน สู้ ๆ นะครับ …..

หมายเหตุจาก admin : เห็นแว๊บ ๆ ว่าคุณโอ๋หนีไปอยู่ Viet Jet เรียบร้อยแล้ว