Ms Ice Sandwich (2017) | Mieko Kawakami

review by Kukee

Ms Ice Sandwich (2017) | Mieko Kawakami

If you don’t see somebody, you end up never seeing them again. And then there’s going to be nothing left of them at all.

เด็กชายไร้นามพบสาวขายแซนวิชที่ซุปเปอร์มาร์เกต ดวงตากลมโต เปลือกตาสีฟ้าครามน้ำแข็ง เขาตื่นเต้นจนสะกิดถามแม่ แม่บอกให้เงียบอย่าทำตัวไม่สุภาพ เขาไม่เข้าใจ ถามว่าทำไม แต่แม่เอาแต่กดโทรศัพท์จนชินตา ระหว่างทางเดินกลับบ้านเขาจึงโพล่งออกมา ถ้าเล่นเกมส์แล้วโง่ แล้วมือถือล่ะ?

ความไม่เอาใจใส่เมื่อผ่านสายตาเด็กคนหนึ่งทำให้โลกเกิดช่องว่างที่ลึกโล่งอยู่แล้วยิ่งเงียบเหงา เขาเข้าไปหาคุณย่าที่ป่วยพูดไม่ได้ นั่งคุยทุกคืนและหัดอ่านภาษาบนใบหน้าของคนที่รัก

แต่ความรักไม่รู้เป็นอย่างไร อธิบายไม่ถูก เขาเดินไปต่อแถวซื้อแซนวิชทุกวันด้วยความประหม่า หญิงสาวไม่เคยยิ้มหรือพูดกับใครเลยถ้าไม่ถูกถาม สีหน้าเรียบเฉย แม้วันที่โดนลูกค้าด่าเสีย ๆ หาย ๆ เธอก็ไม่โต้ตอบ เขากลับมาบ้านนั่งวาดรูปหญิงสาว คุยกับคุณย่าเหมือนเดิม ทำอย่างนี้ทุกวันจนวันหนึ่งเขาหยุดไปซื้อแซนวิช และหายไปเป็นเดือน

ความน่ารักของหนังสือคือทุตตี้ เพื่อนที่บอกเขาให้รู้จักเวลาแสนสั้นในชีวิต ถ้าชื่นชมใครต้องบอก เพราะจะเสียใจยิ่งกว่าหากคนนั้นไม่อยู่ให้รับฟัง คืนวันอันแสนงามนี้ควรเก็บรักษาไว้ หนังสือเหมือนไม่มีอะไรแต่อ่านแล้วดีต่อใจนัก