Marcovaldo | Italo Calvino

review by Kukee

Marcovaldo | Italo Calvino “มาร์โควัลโด” แปลโดย นันธวรรณ์ ชาญประเสริฐ

มาร์โควัลโดผู้นี้มีสายตาที่ไม่ค่อยจะเหมาะกับชีวิตในเมืองเท่าใดนัก เพราะไม่ว่าจะเป็นป้ายต่าง ๆ หรือสัญญาณไฟจราจร ตู้กระจกร้านค้า ป้ายเรืองแสง และใบปิด ซึ่งได้รับการค้นคว้าออกแบบมาให้สะดุดตาคน ต่างไม่เคยหยุดสายตาของเขาที่ดูเหมือนทอดไปในทะเลทรายไว้ได้

แต่พอเป็นใบไม้สักใบที่เหลืองคากิ่ง หรือขนนกที่ติดอยู่ในกระเบื้องหลังคา กลับไม่เคยหลุดรอดสายตาเขาไปเลย ไม่มีเหลือบบนหลังม้าตัวไหน หรือรูปลวกในแผ่นไม้รูใด ตลอดจนเปลือกลูกมะเดื่อที่บี้แบนติดบาทวิถีชิ้นไหน ที่มาร์โควัลโดจะไม่สังเกตเห็น และเก็บมาครุ่นคิด ทำให้รู้ถึงการเปลี่ยนแปลงของฤดูกาล รวมทั้งความปรารถนาแห่งหัวใจ และความทุกข์ยากของชีวิตตน

มาร์โควัลโดเป็นหนังสือเล่มเล็กที่มีบทสั้น ๆ 20 บท ดำเนินเรื่องโดยตัวเขาและครอบครัว แต่ละบทใช้ฤดูกาลขับเคลื่อนจังหวะชีวิต ความหรรษาคือจุดพลิกผลันที่เขาต้องประสบในตอนท้าย

โลกของมาร์โควัลโดมัวหม่นแร้นแค้น เขาทำงานเป็นกรรมกรไร้ความชำนาญ จึงทำหน้าที่ได้แค่ส่งของ ยกของและรดน้ำต้นไม้ในกระถาง แถมได้ค่าแรงอันน้อยนิดแข่งกับพาสต้าที่ราคาแพงขึ้นทุกวัน ชีวิตจึงมีแต่รายจ่าย ค่าเช่าบ้านกับการเลี้ยงดูภรรยาและลูกอีกโขยง

ชีวิตในเมืองใหญ่แค่หายใจก็เหนื่อยแล้ว แต่มาร์โควัลโดกลับมีสายตาที่มองเห็นแต่ความงามในธรรมชาติ เขาช่างสังเกต อ่อนโยน โลกอึกทึกครึกโครมจึงเปี่ยมล้นด้วยสินทรัพย์ที่ซ่อนอยู่ แค่นี้เขาก็ยังพอหวังอะไรจากชีวิตได้บ้าง

เขาตื่นเต้นกับเห็ดงอกบนถนนใจกลางเมือง คิดเป็นตุเป็นตะทั้งวันว่ามันดูดซึมอาหาร กำลังโตทะลุผิวดินขึ้นมา ถ้าฝนตกอีกสักวัน ถ้าได้อธิบายเรื่องเห็ดให้ลูก ๆ ฟัง และแล้วมันน่าจะเป็นเห็ดทอดอร่อย ๆ

อ่านแล้วหัวเราะขำในความร่าเริง แม้จะเป็นตลกร้ายที่แฝงความจริงอันเจ็บปวด การมองโลกในแง่ดีทำให้มาร์โควัลโดมีเสน่ห์อ่านสนุก เนื้อหาหฤหรรษ์เต็มไปด้วยอารมณ์ขัน และท่ามกลางความน่ารังเกียจของเมืองใหญ่ บางทีอาจเป็นเราเองที่หลงลืมไป..