การรักษาสุขภาพตนเองด้วยการออกกำลังกายอยู่เสมอเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับอาชีพพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน หลายคนตระหนักดีแต่ทำไม่ได้ น้องแอร์ใกล้ตัวผมคนหนึ่งลงทุนซื้อรองเท้าวิ่งออกกำลังกายราคาแพงจากเมืองนอก เธอคุยโม้โอ้อวดให้ผมฟังถึงคุณสมบัติอันดีเยี่ยม (นัยว่าแชมป์วิ่งมาราธอนโอลิมปิคก็ใช้รองเท้ารุ่นนี้) แต่ตั้งแต่เดือนนั้นจนถึงเดือนนี้ รองเท้าคู่นั้นก็ยังนอนสงบนิ่งอยู่ในกล่องเหมือนเมื่อครั้งซื้อมาใหม่ๆ
ผมจึงไม่แปลกใจที่เธอมักปวดหัวตัวร้อน ปวดหลังปวดไหล่ปวดเอวหลังการทำงานบนเครื่องบินอยู่เสมอ หน้าตาที่เคยสดใสไร้มลพิษจึงดูเหี่ยวย่นก่อนวัย ต่อให้ใช้ครีมรกแกะหรือเซรุ่มสกัดจากกระเพาะปลาทับทิมกระปุกละล้านก็เรียกผิวหน้าอันเคยเปล่งปลั่งกลับมาไม่ได้
แต่ลูกเรือที่ดูแลตัวเองอย่างดีเยี่ยมยังมีให้เห็นอยู่เสมอ น้องผึ้งก็เป็นหนึ่งในนั้นที่ผมอดนำมาเล่าให้สมาชิก thaicabincrew.com ร่วมชื่นชมไม่ได้ เธอเป็นแอร์การบินไทยรุ่นกลางเก่ากลางใหม่อีกคนหนึ่งที่ผมประทับใจตั้งแต่แรกพบ (Love at first sight 555) ตอนนั้นไม่ได้คิดอะไรมาก เพียงแต่เห็นเธอเป็นคนน่ารักและอัธยาศัยดี ที่สำคัญเธอเป็นแอร์ที่ไม่มีจริตจะก้านมากนัก ผมยังจำความมีชีวิตชีวาของเธอในครั้งนั้นได้ดี
มันก็แค่ครั้งนั้นแหละที่ผมได้มีโอกาสใกล้ชิด เวลาผ่านไป ผม และผึ้งและใครๆ ต่างเดินไปตามเส้นทางชีวิตของตัวเอง เจอกันน้อยครั้งที่ศูนย์ลูกเรือก็ทักทายกันบ้างประสาคนเคยรู้จัก จนสิบปีผ่านไป โดยไม่คาดฝัน ผมได้ทำงานร่วมไฟลท์กับเธออีกครั้ง
ไม่น่าเชื่อ เธอยังสดใสไม่เปลี่ยนไปเลย
เคล็ดลับของเธอไม่มีอะไรมาก เริ่มจากการออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอและทุกที่ที่มีโอกาส แค่มาซิดนีย์คืนเดียวเธอยังเอาชุดว่ายน้ำและชุดวิ่งออกกำลังกายติดกระเป๋ามาด้วยซ้ำ ในขณะที่ผมจ่อมอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊คโดยมีแก้วไวน์แดงตั้งเป็นเพื่อนอยู่ข้างๆ ช่างต่างกันฟ้ากับเหว!!
"เวลาไม่ได้บิน ผึ้งก็ออกกำลังกายเป็นประจำแหละพี่ พอดีไปเสียตังค์เป็นสมาชิกฟิตเนสแถวบ้าน ปีละสามหมื่นน่ะพี่ เลยรู้สึกมีแรงจูงใจให้ไปบ่อยๆ" ไม่แพงหรอกครับ วันละแค่แปดสิบบาทแลกกับสุขภาพดีๆ และนับเป็นเหตุผลที่ฟังขึ้น เสียตังค์ขนาดนั้นแล้วไปบ่อยๆ ถือว่าคุ้มค่า มีคนใกล้ตัวผมจำนวนมากที่ลงทุนสมัครสมาชิกฟิตเนสด้วยเงินเรือนหมื่น แต่ไปสองสามครั้งก็เลิกราเสียเฉยๆ พร้อมกับข้อแก้ตัวสุดคลาสสิค "ไม่มีเวลา"
"ว่ายน้ำค่ะ หรือไม่ก็ตีสควอช เรียกว่าเล่นอย่างจริงจังค่ะ" ยิ่งคุยกับน้องก็ยิ่งเข้าตัว ว่ายน้ำเป็นกีฬาอีกชนิดที่ผมพยายามหลีกเลี่ยง ไม่ใช่เหนื่อยที่จะว่าย แต่ผมเหนื่อยที่จะแขม่วพุงหลอกลวงสาวๆ ต่างหาก
"ที่สำคัญต้องทานอาหารที่มีประโยชน์ ไม่ต้องถึงกับทานอาหารตามกรุ๊ปเลือดหรือราศีเกิดอย่างที่ฮิตกันหรอกค่ะ เอาแค่เลือกทานให้ได้สารอาหารครบถ้วนพอควรในแต่ละวันก็พอ ส่วนการทานของจุกจิกนี่เลี่ยงได้ต้องเลี่ยง พยายามเลือกทานให้ตรงเวลา อาชีพอย่างเราอาจจะยากหน่อย แต่ต้องปรับตัวค่ะ" อันนี้ฟังแล้วก็ห่อเหี่ยวใจ นาฬิกาบอกเที่ยงคืน ผมยังนั่งโซ้ยเย็นตาโฟปากมันแผล็บอยู่บ่อยๆ
"ดื่มน้ำเยอะๆ ค่ะ เวลาบินหนูจะดื่มน้ำเป็นขวดๆ เลย อาจต้องรำคาญที่ต้องเข้าห้องน้ำบ่อยๆ แต่น้ำจะช่วยขับถ่ายของเสียออกจากร่างกายค่ะ" ยิ่งฟังยิ่งเศร้า บนเครื่องผมนิยมดื่มโค้ก ทั้งที่รู้ว่าไม่มีประโยชน์อะไรนอกจากรู้สึกชื่นใจทุกครั้งที่ได้ดื่ม "น้ำตาลผสมสี"
"เครื่องสำอางค์ใช้บ้างค่ะ ที่ใช้อยู่ก็ของ Biotherm มี Age Fitness Day-nite และก็ Aquasource ที่จะช่วยให้ผิวหน้ารักษาความชุ่มชื้นได้นานๆ แต่เครื่องสำอางค์อยู่ที่คนใช้ค่ะ อาจต้องลองใช้หลายยี่ห้อจนรู้ว่าเราเหมาะกับเครื่องสำอางค์ชนิดไหน แต่หนูว่ามีส่วนช่วยได้บ้าง แต่การออกกำลังกายแน่นอนกว่าเยอะค่ะ" ยิ่งฟังยิ่งอยากลาตาย ถ้าถือว่าแป้งฝุ่นเป็นหนึ่งในเครื่องสำอางค์ นั่นก็เป็นเครื่องสำอางค์ชนิดเดียวที่ได้มีโอกาสแปดเปื้อนบนใบหน้าหนาๆ ของผม
ผมยกแก้วไวน์แดงอึกสุดท้ายขึ้นชนแก้วของน้องผึ้งก่อนลาจากห้อง Crew Lounge กลับห้องนอน นึกอยู่ในใจว่าบางทีคนที่ดูแลตัวเองอย่างเคร่งครัดเช่นน้องผึ้งก็มีอารมณ์หลุดๆ อยากดื่มไวน์แดงบ้างเหมือนกัน
ดูเหมือนน้องผึ้งจะเดาใจผมออก เธอบอกผมด้วยน้ำเสียงเรียบๆ
"น้ำบีทรูทซักแก้วก่อนนอนไม๊คะพี่"
โดยกำแหงหาญ ©2004 All Rights Reserved
24jun04
