++++ thaicabincrew ++++ interview

ในงานมีทติ้งเล็กๆ ของสมาชิกเว็บไซต์ thaicabincrew.com ณ ร้าน Yes Indeed! ในขณะที่ผมและเพื่อนๆ กำลังเมามันกับการรับประทานอาหารเคล้าเครื่องดื่มไร้แอลกอฮอล์ตามประสาหนุ่มสาวรุ่นใหม่ห่างไกลอบายมุข พี่ myoldeditor ก็หันมาบอกผมด้วยใบหน้ากรึ่มไวน์ "น้องว่างๆ ไม่มีอะไรทำก็ช่วยเขียนเรื่องลงเว็บให้หน่อย รู้จักคนเยอะไม่ใช่เหรอเรา" ผมพยักหน้ารับคำพี่แกหงึกๆ แม้ตัวเองจะไม่เคยสมัครงานสจ๊วตที่ไหน แต่ก็มีเพื่อนทำงานในแวดวงการบินอยู่หลายคน หนึ่งในนั้นก็คือยัย Jellybelly แอร์สาวคนสวยจากเอมิเรสต์ หลังจากที่ได้คุยกับเธอผ่าน MSN อยู่หลายครั้ง จึงตัดสินใจเชิญเธอมาสัมภาษณ์เพื่อเพื่อนสมาชิกเว็บไซต์ thaicabincrew.com โดยเฉพาะ

ภาพนี้ jellybelly ดูเด่นขึ้นมากระทันหัน

Dessappy :แนะนำตัวหน่อยครับว่าเป็นครายมาจากไหน
Jellybelly : ชื่อหม่อง ตอนนี้เป็นแอร์อยู่เอมิเรสต์ค่า
Dessappy :อายุอานามเท่าไหร่แล้วครับ
Jellybelly : เดือนสิงหานี้ครบ 23 ค่ะ

Dessappy :สมัครสายการบินนี้มากี่ครั้งแล้วครับ
Jellybelly : สมัครครั้งแรกได้เลยค่ะ
Dessappy :เรียนจบที่ไหนครับ
Jellybelly :จบจากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร คณะมนุษยศาสตร์ เอกภาษาอังกฤษ โทปรัชญาและศาสนาค่ะ

Dessappy :อะไรเข้าฝันให้อยากเป็นแอร์ครับ
Jellybelly : อย่างแรก เป็นคนไม่ชอบทำอะไรซ้ำซาก เช่นงานออฟฟิศเป็นต้น แล้วก็ต้องการใช้ภาษาที่ตัวเองเรียนมาให้เกิดประโยชน์ด้วย แล้วก็อยากท่องเที่ยวแถมได้เงินดี ประมาณว่าได้พบปะผู้คนมากมาย ทำให้เห็นโลกกว้างขึ้น

Dessappy : สมัครครั้งแรกก็ได้เลยเหรอครับ มีพระดีเหรอ บอกหน่อยจะได้ไปหามาห้อย
Jellybelly : ไม่มีพระดีหรอก มีแม่ดี คอยให้กำลังใจ และให้คำแนะนำต่างๆ จริงๆ แล้วมีอะไรดีๆ ในตัวต้องเอาออกมาใช้ให้หมด ไม่ว่าจะมีความสามารถด้านไหน บุคลิกปรับปรุงกันได้ค่ะ และที่สำคัญต้องมีความมั่นใจในตัวเอง

Dessappy :ตอนสมัครตื่นเต้นมั้ยครับ
Jellybelly : ตื่นเต้น แต่ไม่ค่อยกดดันเท่าไหร่ อาจเพราะเคยแห้วมาแล้วจากหลายๆ สายการบิน ครั้งนี้เลยคิดว่าเป็นไงเป็นกัน แต่ก็พยายามเป็นตัวของตัวเองให้มากที่สุด แม้ไม่ได้หวังมากมายแต่ก็ทำเต็มที่ เพราะได้ยินว่ายากมาก

Dessappy :พอรู้ว่าจะได้ไปอยู่ดูไบรู้สึกยังไงครับ
Jellybelly : ตอนแรกสับสนนะ แต่ก็ดีใจมากที่เค้าให้โอกาสเรา ตื่นเต้นและใจหายอยู่บ้างที่ต้องจากบ้านไปไกล เพราะเราก็ไม่รู้ว่าที่โน่นเป็นยังไงบ้าง แต่ตอนนั้นคิดอย่างเดียวว่าเราโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ต้องเข้มแข็ง และเราก็เลือกที่จะทำงานอาชีพนี้ เพราะฉะนั้นต้องทำให้ดีที่สุด

Dessappy :ผู้ชายหนีหายหมดเลยซิครับ
Jellybelly : ยังกะตอนแรกมี
Dessappy :ยังดีเนอะ ที่ไม่มีห่วงนอกจากแม่
Jellybelly : ความจริงมี แต่โตแล้วทั้งคู่ ถ้าเป็นเนื้อคู่กันจริงก็คงไม่เลิกกันหรอก แต่ถ้าไม่ใช่ ถึงอยู่ด้วยกันมันก็เลิกกันได้ ส่วนครอบครัวก็อยากให้มา เพราะอยากให้ทำงานนี้ค่ะ

Dessappy :ความรู้สึกเมื่อเท้าแตะพื้นที่ดูไบ
Jellybelly : โอ้โห....เมืองนี้มันขับรถทางซ้าย...อากาศร้อนแฮะ...มีแต่แขก ที่ Airport ด้วย เมื่อทำเรื่อง Immigration เอกสารต่างๆ เรียบร้อยก็มีเจ้าหน้าที่นำเราไปที่พัก พอรถไปจอด เราก็..โห....ใหญ่โตจัง แล้วเค้าก็พาเรากับเพื่อนเราไปที่ห้อง แต่ก็ไม่ได้อยู่ห้องเดียวกันนะ เพื่อนเราได้คนจีนนิสัยดีเป็นเพื่อนร่วมห้อง พอส่งมันเสร็จก็มาส่งเราบ้าง ปรากฎว่าเรายังไม่มี Flatmate เลย ห้องเงียบมาก เป็นห้องโล่งๆ ไม่มีสิ่งใดๆ ตกแต่งเลย เรานอนร้องไห้ทั้งคืน เพราะรู้สึกเหงาและไม่มีเพื่อน นอนได้สองสามชั่วโมง ก็มีเสียงกุกกักๆ Flatmate เป็นคนเลบานอนก็เข้ามา ค่อยยังชั่ว อย่างน้อยก็มีสิ่งมีชีวิตให้คุยด้วย ฮ่าๆๆ

Dessappy :เทรนวันแรกเป็นไงบ้าง
Jellybelly : ค่อนข้างยาก เพราะทุกอย่างเป็นสิ่งใหม่สำหรับเรา ทุกอย่างเป็น Professional มาก ครูสอนดีและสนใจเราตลอด
Dessappy :คิดว่าอะไรยากที่สุดในการเทรน
Jellybelly : การจำ ...อาจจะยากสุด แต่เวลาขึ้น Simulator แล้วมีเหตุการณ์แบบสุ่มมาให้ อันนั้นตื่นเต้นสุด
Dessappy : เคยสอบตกมั้ย
Jellybelly : เคยหนนึง หายไปห้าคะแนน เพราะว่าเที่ยวเพลิน อ่านไม่พอ เลยรู้ว่าอยู่ที่นี่จะทำเป็นเล่นไม่ได้ แต่ไม่ได้ซีเรียสอะไรมาก คะแนนโดยรวมอยู่ในเกณฑ์ดี

Dessappy :ระยะเวลาในการเทรนเท่าไหร่ครับ
Jellybelly : 5 สัปดาห์ค่ะ แล้วก็มี Refresh อีก 3 วันตอนเรียนจบแล้ว
Dessappy :ได้ทำงานในไฟลท์แรกรู้สึกไงบ้างครับ
Jellybelly : ตื่นเต้นมากกกกกกกกกกก ไฟลท์แรกไปกรุงเบรุต ประเทศเลบานอน เป็นไฟลท์ไปกลับ (Turnaround) ผู้โดยสารโอเคค่ะ และผู้ร่วมงานช่วยเหลือดีมาก ได้นั่งใน Cockpit ด้วย เมืองเบรุตในเวลากลางคืนสวยมากๆ ค่ะ

Dessappy :มีหน้าแตกตอนทำงานไฟลท์แรกบ้างมั้ยครับ
Jellybelly : มี เราเสริฟน้ำผู้โดยสารแล้วมือสั่น ผู้โดยสารหัวเราะใหญ่เลย เราบอกว่าไฟลท์แรกต้องขอโทษด้วย เค้าก็บอกว่าเค้าดูออก ไม่เป็นไรนะ You'll be fine.. ประทับใจมาก

Dessappy :ลองเล่าประสบการณ์ที่ประทับใจที่สุดตอนบิน
Jellybelly : ไฟลท์ที่ไป Frankfurt เจอผู้โดยสารดีมาก ขี้เล่น (ถึงแม้จะขี้เหล้า) แต่อารมณ์ดีตลอด แล้วก็เจอผู้ร่วมงานดี ทำให้การท่องเที่ยวที่ Frankfurt เป็นอะไรที่น่าประทับใจมากค่า
Dessappy :แล้วที่แย่ที่สุดล่ะ
Jellybelly : Senior คนนึงใจร้ายกับเรามาก ทั้งที่รู้ว่าเราใหม่ แต่ชอบว่าเวลาทำผิด ชอบเร่งทั้งๆ ที่ไฟลท์ยาว เลยทำให้เราเซ็งไปเลยเพราะต้องทำงานกับเค้าหลายชั่วโมง

Dessappy :เคยโดนแต๊ะอั๋งมั้ยครับ แล้วต้องทำไง
Jellybelly : ไม่เคยนะ (ชั้นว่าเธอไม่ดึงดูดให้น่าจับมากกว่า 555) ไม่เคยได้ยินว่ามีคนเคยด้วย เราก็ทำอะไรไม่ได้มากนะ เพราะเราเป็นผู้ให้บริการ (ผู้โดยสารลวนลามไม่ว่าโดยวาจาหรือการกระทำมีความผิดทางกฎหมาย แจ้งตำรวจ เอาผิด จับปรับและเข้าคุกได้ครับ-myoldeditor)

Dessappy : เมื่อได้ทำงานนี้แล้วรู้สึกว่าเป็นอย่างที่เราคิดมั้ยครับ
Jellybelly : ก็พอจะมี Idea อยู่แล้วบ้างว่างานนี้เป็นงานหนัก ซึ่งก็จริง เหนื่อยด้วย แต่ที่ลำบากที่สุดคงเป็นการนอนหลับ ต้องจัดเวลานอนหลับให้ดี ไม่งั้นร่างกายแย่
Dessappy :อยากทำงานนี้ไปอีกนานแค่ไหนเอ่ย
Jellybelly : คิดไว้ว่าน้อยที่สุดคง 3 ปี และถ้าตอนนั้นยัง Happy อยู่ก็คงยาวค่ะ แต่ยังไงสุดท้ายแล้วก็อยากกลับไปอยู่เมืองไทย

Dessappy :ทำงานตรงนี้คิดว่าได้ประสบการณ์ด้านไหนมากที่สุด
Jellybelly : ที่เด่นชัดที่สุดคือผู้คนค่ะ เนื่องจากลูกเรืออีเคมีร้อยกว่าชาติ ทำให้เราพบคนที่มาจากแต่ละที่ ไหนจะผู้โดยสารอีก ที่มาจากร้อยพ่อพันแม่ มีวัฒนธรรมที่ต่างกันไป ความคิด ทัศนคติ ค่านิยม ต่างกัน ทำให้เราเรียนรู้อะไรได้มาก

Dessappy :คิดว่าอะไรเป็นสิ่งสำคัญมากที่จะเข้ามาทำงานด้านนี้
Jellybelly : คนที่จะทำงานนี้ได้ ต้องเป็นคนที่มีความอดทนสูง ทั้งการนอนและการพักผ่อนผิดเวลา แต่ก็ต้องปรับตัวให้ได้ ทั้งการทำงานก็ไม่ได้สวยหรูอย่างที่คิด และทั้งกับผู้คนที่บางทีเค้าก็ทำตัวเจ็บแสบ ทำร้ายจิตใจเรา แค่ไหนก็ตาม แต่เรากำลังเป็นตัวแทนสายการบิน เพราะฉะนั้นต้องคิดถึงองค์กรให้มาก และต้องอดทนต่อความเหงา บางทีถึงมีเพื่อนแต่อารมณ์มันไม่ได้ พ่อแม่ก็ไม่อยู่ สถานที่ก็ไม่ใช่บ้านเรา

Dessappy :สุดท้ายแล้ว อยากฝากไรถึงเพื่อนๆ น้องๆ ในเว็บไซต์ thaicabincrew.com บ้างไม๊ครับ
Jellybelly :โดยส่วนตัวแล้วถือว่าโชคดีมากที่ได้มีโอกาสร่วมงานกับสายการบินเอมิเรสต์ ผลตอบแทนไม่ใช่แค่เงินเท่านั้นที่คุ้มค่า แต่จะได้ประสบการณ์ที่ไม่เคยเจอมาก่อน และได้รู้จักเพื่อนใหม่มากมาย ถ้าคิดว่าตัวเองพร้อมก็ทำให้ดีที่สุดเพื่อจะได้เข้ามาทำงานที่นี่ค่ะ แต่ถ้าไม่แน่ใจก็กลับไปคิดดูก่อนละกันนะ เพราะก้าวมาแล้วถอยหลังยากค่ะ

เมื่อจบการสัมภาษณ์ เธอก็ขอตัวไปลัลล้ากับเพื่อนๆ ส่วนผมก็ต้องมานั่งปั่นงานสัมภาษณ์ชิ้นนี้ส่งพี่ myoldeditor เมื่อลองอ่านซ้ำดู ยัย Jellybelly ก็ไม่ได้ต๊องอย่างที่เราคิดนี่หว่า มีสาระอย่างไม่น่าเชื่อ กระผมจึงหวังว่าเพื่อนๆ ที่มีความฝันอยากจะเป็นแอร์ ไม่ว่าจะเป็นสายการบินอะไรจะได้ "อะไรๆ" จากบทสัมภาษณ์สั้นๆ นี้ไม่มากก็น้อยนะครับ