มีคนชอบกระแนะกระแหนให้ผมได้ยินว่าเสมอว่าแอร์การบินไทยไม่สวย ผมมักสวนกลับไปว่าความสวยไม่สวยนั้นเป็นรสนิยมในการมองของแต่ละคน
ผมนั้นไม่ทราบว่าตัวเองเป็นคนมีรสนิยมขนาดไหน แต่ขึ้นไปบินทีไรมักตกหลุมรักแอร์ไม่ใครก็ใครซักคนทุกทีไป
ต้องขอบคุณกรรมการที่นอกจากจะมีสายตาอันแหลมคมในการคัดเลือกลูกเรือที่สวยและดูดีมาให้ผมและผู้โดยสารได้ชื่นชมแล้ว
ยังได้คัดเลือกลูกเรือที่มีความสามารถเพียบพร้อมมาอีกด้วย

ไม่นานมานี้ผมได้เห็นโฆษณาของการบินไทยชิ้นหนึ่งในนิตยสารหลายฉบับ
มารู้ทีหลังว่านายแบบและนางแบบในโฆษณานั้นใช่ใครอื่น แต่คือลูกเรือการบินไทยของเรานี่เอง
ผมจึงเฝ้าเพียรพยายามตามตัวลูกเรือทั้งคู่มาสัมภาษณ์ให้แฟนๆ thaicabincrewdotcom
ได้ร่วมกับรับรู้ ว่านอกจากลูกเรือของเราจะสวยและหล่อแล้ว ยังมีความสามารถที่เรามิอาจปฏิเสธอีกด้วย
แล้วผมก็ได้เจอน้องเบสท์จนได้
ผม: เอ่อน้องเบสท์
(เคยไม๊ครับ เจอคนสวยมักเก็บอาการสะเทิ้นเขินอายไม่อยู่) พี่ดีใจที่ได้ร่วมงานกับน้องเบสท์
(และบ่อยๆ ที่มักพูดอะไรเฉิ่มๆ เหมือนไม่มีสมอง) เอ่อ และยินดีที่ได้รู้จักน้องเบสท์ครับ
(และมักเอ่ยอะไรเสี่ยวๆ โดยคิดว่าเจ๋งแล้ว) เอ่อ รู้ไม๊ว่าพี่รอวันนี้มานานแสนนาน
(พูดออกไปได้ไง เชยโคตรๆ กลับมานั่งคิดแล้วอยากฆ่าตัวตาย) พี่อยากจะขอรบกวนถ่ายรูปและสัมภาษณ์ไปลงเว็บน่ะครับ
น้องเบสท์: ยินดีค่ะพี่
ผม: น้องเบสท์มีแฟนรึยังครับ
(แล้วไปถามเค้าได้ไงเนี่ย โอ้ย)
น้องเบสท์: มีแล้วค่ะ คนในรูปนี่ล่ะค่ะ (อ้าว รูปในโฆษณานั่นล่ะครับ
แฟนตัวจริงของน้องเบสท์เค้า)
ผม: ขอทราบประวัติส่วนตัวครับ
น้องเบสท์: เบสท์จบมัธยมจากเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการและอุดมศึกษาจากมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
สาขาศิลปศาสตร์เอกภาษาอังกฤษค่ะ
ABAC เป็นมหาวิทยาลัยอีกแห่งหนึ่งที่ผลิตลูกเรือทั้งชายและหญิงให้กับสายการบินต่างๆ
โดยเฉพาะการบินไทยนั้นมีลูกเรือที่จบมหาวิทยาลัยนี้เยอะจริงๆ และทุกคนจะพูดภาษาอังกฤษกันน้ำไหลไฟดับ
เทียบกับผมที่จบสาขาเดียวกันจากมหาวิทยาลัยอื่นแล้วอยากตายยยยยยยยยยยย

ผม: ตอนอยู่มหาวิทยาลัยได้ทำกิจกรรมอะไรบ้าง
น้องเบสท์: เยอะค่ะ แต่ที่ไม่เคยพลาดเลยคืองานคริสต์มาส (แป่ว ไอ้เราก็นึกว่ากิจกรรมค่ายอาสาอย่างที่พวกเราเมื่อก่อนชอบไปกัน
ตอกตะปูกันยังไม่เป็นด้วยซ้ำ ดันจะไปสร้างส้วมสร้างศาลาให้ชาวบ้าน) พอดีมันเป็นช่วงเทศกาลปีใหม่เลยสนุกสนานกับงานนี้มากทั้งศิษย์เก่าศิษย์ปัจจุบัน
แม้ตอนนี้ตัวเองจะจบไปแล้วก็ยังหาโอกาสไปร่วมงานนี้ นอกจากกิจกรรมต่างๆ
กับมหาลัยแล้ว เวลาว่างจากการเรียนหนูก็ยังไปทำงาน part time ด้วยค่ะ
ส่วนใหญ่จะได้รับการชวนจากรุ่นพี่ที่สนิทและอยู่ในวงการบันเทิงให้รับงานถ่ายแบบ
งานโฆษณาภาพนิ่งต่างๆ และมีงานเดินแบบบ้างแต่ไม่มากนัก เนื่องจากไม่ค่อยถนัดทาง
acting น่ะค่ะ
ผม: ยากไม๊ไอ้การแสดงเนี่ย
น้องเบสท์: ในตอนแรกที่รับงานยอมรับว่ายากมากค่ะ คงเป็นเพราะว่าเรายังเด็กอยู่
และประสบการณ์ยังน้อย และจะรับงานช่วงที่มีเวลาว่างจริงๆ เพราะเรียกหนักมากค่ะและไม่อยากให้การเรียนเสีย
แต่ก็อยากที่จะลองทำงานเพื่อหาประสบการณ์ดีๆ ที่หาไม่ได้ในห้องเรียน
และที่สำคัญยังได้ค่าขนมเป็นทุนการศึกษาเล็กๆ น้อยๆ เช่วยแบ่งเบาภาระของคุณพ่อคุณแม่ด้วยค่ะ
ผม: แล้วทำไมถึงหันมาเป็นแอร์ล่ะครับ
น้องเบสท์: ในช่วงที่เรียนปีสี่ เทอมสุดท้าย (ขณะนั้นใช้แค่วุฒิม.6)
การบินไทยประกาศรับสมัครพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินพอดีค่ะ และอาชีพนี้เป็นอาชีพที่ใฝ่ฝันมานาน
และคิดว่าเป็นงานที่น่าภูมิใจค่ะ เพราะเปรียบเหมือนตัวแทนของประเทศในการต้อนรับผู้โดยสารจากทั่วโลก
และยังเป็นการแสดงให้เห็นถึงเอกลักษณ์ความเป็นไทยที่ดีงามไม่ว่าจะเป็นรอยยิ้มและอัธยาศัยไมตรีที่ดี
รวมถึงการแต่งกายที่สวยงามแบบไทย ตอนนี้รู้สึกภูมิใจและดีใจมากค่ะที่ได้มีโอกาสทำงานที่ใฝ่ฝัน
รู้สึกีความสุขมากที่มีโอกาสต้อนรับผู้โดยสารที่มอบความไว้วางใจในการเดินทางกับสายการบินไทย
ทุกครั้งเมื่อได้รับรอยยิ้มตอบกลับจากผู้โดยสารรู้สึกดีใจและหายเหนื่อยเลยค่ะ
นอกจากความภูมิใจที่ได้เป็นเจ้าบ้านที่ดีแล้ว
ในส่วนตัวยังคิดว่าบริษัทได้มอบสิ่งดีๆ ให้กับเรามากมาย ทำให้เรามีโลกทัศน์ที่กว้างขึ้น
ได้พบผู้คนและดินแดนมากมายที่ไม่เคยเห็น นับว่าเป็นประสบการณ์ที่ดีมากค่ะ

ผม: อ้าว
ตอนนั้นยังเรียนไม่จบไม่ใช่เหรอ แล้วทำไงครับ
น้องเบสท์: ใช่ค่ะ ก็เหนื่อยมากในช่วงแรกเพราะต้องทำงานแอร์ไปด้วยและต้องกลับไปเรียนต่อให้จบ
แต่ถึงวันนี้ทุกสิ่งทุกอย่างก็ผ่านไปด้วยดี และนับว่าความพยายามและอดทนที่ผ่านมาได้รับผลตอบแทนกลับมาคุ้มค่าค่ะ
ผม: คิดยังไงกับสถานการณ์โรคซารส์ในขณะนี้
เราได้ผลกระทบบ้างไม๊ครับ
น้องเบสท์: ช่วงนี้ทำงานน้อยลงค่ะ เพราะมีการยกเลิกเที่ยวบินหลายเที่ยวบิน
ผลกระทบก็คือหนูได้เปอร์เดี้ยมน้อยลงค่ะ 555 แต่พนักงานทุกคนก็พยายามที่จะรักษาการบริการให้ได้มาตรฐานและดีขึ้น
โดยเฉพาะในเรื่องที่เราในฐานะพนักงาน front line ที่ต้องช่วยกันสร้างความมั่นใจให้กับผู้โดยสาร
ฝ่ายบริหารของเราก็จัดเป็นเสือปืนไวในเรื่องนี้
จะเห็นได้ว่ามี promotion มากมายในอันที่จะดึงผู้โดยสารให้กลับมาใช้บริการ
นี่เป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่การบินไทยของเราเจ็บตัวน้อยที่สุดจากวิกฤตการครั้งนี้
ผม: มีอะไรจะฝากน้องใหม่ที่กำลังจะเข้ามาทำงานกับเราไม๊
น้องเบสท์: ก็อยากฝากถึงน้องๆ ที่เพิ่งผ่านการคัดเลือกเข้ามาเป็นกำลังสำคัญให้บริษัท
ว่าขอให้นำความตั้งใจและมุ่งมั่นที่มีอยู่ก่อนที่จะเข้ามาทำงานนี้มาเป็นแรงผลักดันในการสร้างความพยายามและอดทนในการทำงานให้มาก
เพราะงานนี้เป็นงานที่ต้องใช้ความอดทนและบางครั้งยอมรับว่าเหนื่อยค่ะ
แต่ถ้าเรามีความตั้งใจที่ดีและทำงานด้วยใจ ด้วยความรักที่จะทำ เชื่อว่าอุปสรรคทุกอย่างย่อมผ่านพ้นไปได้ด้วยดี
อย่างน้อยที่สุด ความสุขจากการที่ได้ทำงานที่เรารัก ต้องเกิดขึ้นในใจอย่างแน่นอน
ขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนนะคะ และหวังว่าพวกเราทุกคนคงจะมีโอกาสช่วยกันพัฒนาและสร้างสรรค์สิ่งดีดีให้กับการบินไทยของเรานะคะ
สำหรับตัวเองก็จะตั้งใจทำงานที่รักนี้ให้ดี ดียิ่งขึ้น และดีที่สุดเท่าที่ผู้หญิงตัวเล็กๆ
คนหนึ่งจะทำได้ค่ะ
เครื่องลดระดับตามฟอร์ม ถึงเวลาที่ผมต้องเดินก้มหน้าก้มตาเดินกลับครัวหน้าอย่างสุดเซ็ง

โดย กำแหงหาญ ©2003-2004
All Rights Reserved
3jul03