กำลังจะออกไปทำงานแล้ว บินยาวววววววววววเลยเชียว อีกเกือบ 24 ชั่วโมงเจอกัน สังคม Facebook จะได้สงบสุขไปเกือบหนึ่งวันกับอีกหนึ่งคืนเลยนะเธอว์...
ให้มันได้งั้นสิ วันขีดที่ LA มีฝนตกเล็กน้อยถึงปานกลาง ขอบใจนะเธอว์ http://news.bbc.co.uk/weather/forecast/3439?count=10
resume มีหลายร้อยรูปแบบแล้วแต่จะทำกันไป ที่นำมาให้ดูเป็นอีกรูปแบบที่ง่ายและครบ (แต่ไม่ได้หมายความว่าดีที่สุด) ลองดูเป็นไอเดียสำหรับนำไปสมัครกาต้าร์วันเสาร์ที่จะถึงนี้นะครับ
นำภาพแอร์ไทย สายการบินกาต้าร์มาให้ชม เป็นภาพเมื่อปี 2005 ขณะกำลังเทรนกันอย่างสนุกสนาน 5 ปีผ่านไปน้องบางคนในภาพได้รับการโปรโมตเป็นเทพไปแล้ว ไม่เหมือนสายการบินประจำชาติบางประเทศ อายุ 42 แล้วยังเป็นสจ๊วตเฒ่ายังไงยังงั้นไม่เปลี่ยนแปลง
กำลังจะไปเมกาเลยนำภาพเก่าๆ มาเปิดดู เป็นวันที่ผม เสกและผู้หญิงของเค้าไปเที่ยวกันที่หาดซานตาโมนิก้า ถัดจากนี้ไม่นานดูเหมือนเค้าทั้งคู่จะทางใครทางมัน ไม่นานมานี่เอง ผมเห็นเค้าทั้งคู่กลับมา reunion กันอีกครั้ง ก็ไม่มีอะไรนอกจากขอแสดงความยินดีด้วยนะเธอว์ ตามนั้น...
น้องๆ ที่ขึ้นบินเมกาใหม่ๆ จะงงเวลาเราพูดถึงข้าวยุทธ จริงๆ แล้วคือคนส่งข้าวให้เราถึงโรงแรมที่ LA นั่้นเอง ...ก่อนขึ้นบิน จะมีโพยมาให้สั่งใครอยากกินอะไร จากนั้นก็ส่ง FAX ข้ามทวีป อีกเกือบ 20 ชั่วโมง เมื่อเราถึง LA ข้าวร้อนๆ ก็จะมานอนรอเราเรียบร้อยอยู่ที่ปลายทาง... ช่างมีความสุขจริงๆ ลูกเรือไทย 555 ที่เห็นคือกะเพราเนื้อและไข่ต้มพร้อมน้ำปลาพริก กินเป็นอยู่แค่นี้แหละเธอว์
เด็กนักเรียนบ่นกันขรมข้อสอบ O-net ยากเกินไป ข้อสอบและคำตอบบางข้อกำกวมไม่มีถูกไม่มีผิด << เค้าก็บอกว่าต้องวิเคราะห์ .... ประเด็นคือมีคนเค้าทำได้ แล้วคนที่ทำได้ก็ได้เข้าเรียนในมหาวิทยาลัย.... พวกทำไม่ได้ก็ตกไป (ถ้าทำได้ทุกคนก็สอบได้กันทุกคนน่ะสิ) มันก็ยุติธรรมดีแล้วมิใช่หรือเธอว์...
คนอยากรู้กันจริงๆ ว่าในกระเป๋าลูกเรือใบใหญ่มันมีอะไรนักหนา ถ้าไปใกล้ๆ อาจมีเพียงกระเป๋าลากใบเล็กๆ แต่ถ้าบินไกลหลายวัน พวกเราจะขนข้าวของมากมายตุงกระเป๋าเลยทีเดียว ตอนนี้ก็เลิกสงสัยได้แล้วสิ อย่างน้อยผมก็เอาเด็กตัวเล็กๆ ใส่ไปเป็นเพื่อนแก้เหงาที่ปลายทางได้ก็แล้วกัน อิอิ
สัญลักษณ์สนามบินสุวรรณภูมิ สวยจริงๆ นะเธอว์ ตามนั้น...
เราเคยสัมภาษณ์ น้องป่าน แอร์ EVA เมื่อซัก 3-4 ปีที่แล้ว ป่านนี้ไม่รู้เธอยังอยู่? ย้ายไปสายการบินอื่น? หรือออกจากวงการแอร์โฮสเตสไปแล้ว? ถ้ายังอยู่แถวนี้ส่งเสียงหน่อยนะครับ...
ภาพการรับสมัครแอร์โฮสเตสสายการบิน EVA เมื่อ 5 ปีที่แล้ว ซึ่งถือเป็นช่วง peak สุดๆ ของอาชีพลูกเรือ เรียกว่าหนุ่ม/สาวไทยเนื้อหอมจริงๆ สายการบินประเทศไหนๆ ก็ต้องการ ดูกันเองครับไม่รู้ใครเป็นใคร
ผมกินเหล้าทีต้องสั่งกับเต็มโต๊ะ ที่เห็นคือเนื้อเซอร์ลอยด์จิ้มแจ่ว ยำไส้กรอก สปาเก็ตตี้หมึกดำหอยแมงภู่ และที่สิ้นคิดมากๆ คือกุ้งเสียบแห้ง ที่ไม่เห็นในภาพคือต้มยำกุ้ง เฟรนซ์ฟราย และกับแกล้มชื่อแปลกๆ ที่คุณ "หนุ่ม" เจ้าของร้าน "ท่าฉลอง" แนะนำอีก 2-3 อย่าง เรียกว่ากินเหล้ากันปากมันเลยทีเดียว....
นัดกันหลวมๆ แถว RCA เอาเข้าจริงเมื่อคืนผมถ่อไป Plaza Lagoon แถววังหินโน่น ช่างไม่เห็นใจคนบ้านไกลแถวสุวรรณภูมิกันบ้างเลย เพิ่งรู้ว่ามีร้านเจ๋งๆ นั่งชิลชิลหลายร้าน เราไปแหมะกันที่ร้าน "ท่าฉลอง" บรรยากาศดี อาหารดี ดนตรีไพเราะ ยิ่งไปวันธรรมดานั่งกันสบายๆ เลยทีเดียว
ปีนี้เป็นปีที่วงการรับสมัครแอร์โฮสเตส/สจ๊วต ค่อนข้างคึกคักกว่า 1-2 ปีที่แล้ว แค่สามเดือนแรก มีสายการบินเข้ามา recruit พนักงาน 5-6 สายเข้าไปแล้ว ที่หลักๆ ก็ Thai Air Asia เบสภูเก็ต Emirates, Qatar และ EVA กำลังจะมาเป็นลำดับต่อไป ดีใจกับน้องๆ ทุกท่านที่รอสมัคร ดีใจกับเว็บ thaicabincrew.com ด้วยที่จะกลับมาคึกคักอีกครั้ง ตามนั้น...และตามนี้...
อิ่มปลิ้น.. เพิ่งกลับจากร้านตำแหลก ก้างปลาช่อนนึ่งจิ้มแจ่วทิ่มเต็มคอเลยทีเดียว สะใจกับส้มตำลาว (ร้าไม่ปู) ตำมั่ว ลาบเห็ดฟาง (เออจานนี้อร่อย) แหนมซี่โครง ข้าวเหนียวหนึ่งติ๊บ ในขณะที่น้องๆ แดนไกลเพิ่งเข้ามาส่งข่าว ....เย็นนี้หนูต้มมาม่าอีกแล้วลุง ....ไม่รู้โว้ย ชีวิตแกๆ เลือกเอง ตามนั้น...
ที่ดูไบก็มีที่ chill out เก๋ๆ เหมือนกัน อย่างล่าสุดผมโดนล่อลวงไป Warehouse ที่โรงแรม Le Royal Meridien ก็สนุกดีกินเหล้าแกล้มถั่วลิสง กินเสร็จถ้าแหมะเปลือกถั่วไว้บนเคาน์เตอร์อาจโดนด่าได้ ก็เลยต้องกินไปทิ้งไปกันใต้โต๊ะอย่างที่เห็นนั่นแหละ เออแปลกดี... ป.ล. ภาพนี้ตั้งใจถ่ายเปลือกถั่วนะครับ ไม่ได้ตั้งใจถ่ายขาหมูแต่อย่างใด ตามนั้น...
เห็นอาหารลูกเรือบนเครื่องแล้วอดนำมาให้ชมไม่ ได้ วันนี้เรามีอะไรกินบ้าง อืมมม... ผัดเผ็ดลูกชิ้นปลากรายใส่ไข่แดง หมูผัดหอมใหญ่น้ำเหนียวๆ (คือไม่รู้จะเรียกอะไรอะ) ส่วนผักแนมมื้อนี้คือหัวไชโป๊วผัดไข่ (จ้างคำละร้อยก็ไม่กิน) ข้าวขาวหรือ camera rice ก็มีให้เลือก ส่วนแจ่วและน้ำปลาพริกมีแน่นอนอยู่แล้ว Bon Appetit!!!
นี่แหละที่เค้าเรียกว่าสูงเสียดฟ้าของจริง ... ภาพล่าสุดของตึก Burj Khalifah ตึกที่สูงที่สุดในโลก ... ถึงเวลาต้องกลับแล้ว Bye Bye Dubai แล้วเจอกันใหม่พรุ่งนี้สายๆ ที่กรุงเทพครับ
มาดูไบทั้งที แทนที่จะพาพี่ไปกินอาหารแขก เดินไปเดินมาในดูไบมอลล์ เราก็ตรงไปร้าน "ผัดไทย" จนได้ ไม่รู้อร่อยรึเปล่า เพราะพ่อครัวก็เป็นฟิลิปปินโนเห็นๆ แต่น้องยิบก็กินจนหมดจานนั่นแหละ ขอบคุณน้องยิบที่ดูแลตลอดเวลาที่ผมอยู่ที่นี่ เสียดายน่าจะมีเวลามากกว่านี้ซักนิด.... ตามนั้น
ในที่สุดผมก็ได้เห็นตึก Burj Khalifah ตึกที่สูงที่สุดในโลกด้วยตาของตัวเอง ช่างเป็นอะไรที่ amazing จริงๆ ว่ามนุษย์จะสร้างอะไรที่ท้าทายแรงดึงดูดของโลกได้สูงสุดๆ ขนาดนี้ ป.ล. ปวดกบาลกับค่า Taxi จริงๆ ทำไมมันโหดงี้ฟะ... เดี๋ยวว่างๆ จะนำภาพไกด์กิติมศักดิ์มาให้ชมครับ
วันนี้จะไปดูไบขอนำภาพลูกเรือเอมิเรตส์มาให้ชมกันครับ สายการบินนี้มีลูกเรือหลายเชื้อชาติจริงๆ คนไทยก็คือเจ๊ยิบของเรานั่นเอง คนหน้าคือยูกิ ชื่อก็บอกอยู่แล้ว น้องฝรั่งคนหลังสัญชาติอังกฤษ และสาบานได้ว่าคนหน้าผมทองนั่นคือแอร์มาจากสาธารณรัฐเชค ใครยังไม่เคยไปกรุงปราครีบไปนะครับ ก่อนจะเปลี่ยนไปใช้เงินยูโรเหมือนยุโรปชาติอื่นๆ
การเรียกชื่อผู้โดยสารเป็นสิ่งที่พวกเราทำเป็นประจำ แต่โปรดเห็นใจลูกเรือลุงป้าสายตายาวบ้าง เพราะตัวหนังสือช่างเล็กและหมึกก็จางจนแทบมองไม่เห็น ลูกเรือสูงวัยจะดูชื่อทีก็ต้องส่องกันสุดแขนอย่างที่เห็น เห็นใจลุงป้าบ้างนะ หมึกมันจางก็เปลี่ยนมันซะหน่อย และถ้าจะเพิ่มขนาดตัวหนังสือให้ใหญ่ขึ้นก็จะขอบพระคุณเป็นอย่างสูง
วันนี้ได้รับแจ้งจากศูนย์โซเน่าว่าเครื่องไวโง่ซ่อมเสร็จแล้ว เย็นๆ น้องสาวคงไปรับ สรุปว่ามันใช้เวลาซ่อมส้นตีน 1 เดือนเต็มๆ ผมจึงขอระงับแคมเปญประจานความเน่าของมันไว้ชั่วคราว ขออภัยฮาร์ดคอร์ทุกท่าน ขอขอบพระคุณทุกคำแนะนำ รวมทั้งการสนับสนุนจากทุกฝ่าย การเตรียมศึกครั้งนี้ทำให้ผมรู้ว่ามีผู้ยืนเคียงข้างและพร้อมจะให้ความช่วยเหลือผมมากมาย เราจะจดจำไว้ไม่ลืมเลยทีเดียว
ความจริงภาพนี้เคยลงในเว็บไซต์ thaicabincrew.com แล้ว แต่เมื่อวานไปบินกับคุณจา สจ๊วตการบินไทยที่หน้าตาดีที่สุดในโลก หลังจากไม่ได้เจอกันหลายปีมุกยังเยอะเหมือนเดิม น้องๆ ผู้ชายที่ชอบถามว่าหน้าตาตัวเองไม่ดีมีสิทธิ์เป็นสจ๊วตไม๊ เห็นภาพนี้แล้วขอให้สบายใจ ขนาดคุณจายังเป็นได้ก็แล้วกัน ตามนั้น...
คนเกาหลีมีอาหารอร่อยๆ กินเยอะเลย โดยเฉพาะที่ปูซานจะขึ้นชื่อมาก อย่างที่เห็นถือเป็นอาหารจานโปรดและหากินยาก มันคือหนอนดักแด้ วิธีกินก็ไม่ยากเพราะคนเกาหลีชอบกินของสด ทั้งนี้เพื่อต้องการซึมซาบรสชาติอันแท้จริงของ อาหารชนิดนั้น อาจจะแค่จิ้มซอสโชโกชูจัง ซอสครอบจักรวาลของเกาหลี (ทำนองเดียวกับคนไทยมีน้ำปลาพริก) อืมมเห็นแล้วอยากกินจัง ตามนั้น...
ว่ากันว่าขอให้ดีจริงอร่อยจริงเหอะ ยังไงลูกเรือก็ซื้อ อย่างข้าวเหนียวหมูหวานคุณนายอย่างที่เห็นในภาพที่ลูกเรือแย่งกันซื้อยังกะแจกฟรี แถมมีจองล่วงหน้ายังกะซื้อหุ้น ลงมาทีสองร้อยห่อพรึ่บเดียวเกลี้ยงเห็นแล้วอิจฉาแม่ค้าจริงๆ ห่อเล็กๆ ที่เห็นราคา 20 บาท... แถมใช้ใบตองห่อซะหอมฉุยเลย
นำภาพเมื่อครั้งมีโอกาสไปเยือนบ้านของน้องแอร์ EK (ควรจะเรียกว่าอพาร์ทเมนต์มากกว่า) ที่เมืองดูไบ น้องสองคนเลยต้องลำบากเข้าครัวทำข้าวปลาอาหารมาต้อนรับ (จำได้ว่ามียำปลากระป๋อง) ตื่นเต้นมากๆ ที่ได้เข้ามาเห็นชีวิตส่วนตัวของคนไกลบ้าน สาวเสื้อเขียวยังเห็นวนเวียนอยู่แถวนี้ แต่สาวเสื้อดำไม่ได้ข่าวนานแล้ว หวังว่าจะสบายดีนะครับ
ไปปูซานใครๆ มักชวนไปกินปูเนื้อ แต่ผมอยากให้ลองกินเคบูล หรือกระจู๋ทะเลดูครับ หน้าตาอย่างที่เห็น ยืดได้หดได้และพ่นน้ำได้อีกด้วย การกินก็ไม่ยาก นำวางบนเขียงแล้วสับทั้งยังเป็นๆ อยู่นั่นแหละ จะกินให้อร่อยต้องกินกับน้ำจิ้มเกาหลีรสชาติเปรี้ยวๆเผ็ดๆ ที่เรียกว่าโชโกชูจัง แล้วตบด้วยโซจู เหล้าสาเกของเกาหลีซักจอก
ชอบพบปะผู้คน สนทนากับคนแปลกหน้า.... แต่ตอนนี้คุณอย่ามายุ่งกับกูได้เปล่า ตามนั้น...










