หน้า 1 จากทั้งหมด 2

เรื่องเล่าจากกระเป๋าเดินทางของแอร์โอสเตส ตอน3.2 จุดจบของลูกเรือที่อยากกลับมารับปริญญา

โพสต์โพสต์แล้ว: วันศุกร์ ส.ค. 20, 2010 2:36 pm
โดย djsoloabs
วันรับปริญญา
คงไม่มีอะไรน่าเสียดายไปกว่ามาถึงที่แล้วไม่ได้เข้า ไม่ได้ทำ ไม่ได้อย่างที่หวัง ที่เจ้านายเคยพูดเมื่อสองสามวันก่อนว่า “ชาติที่แล้วฉันคงไปขัดขาใครไว้ เขาเลยกลับมาแก้แค้นไม่ให้ฉันได้สิ่งที่หวัง” บางทีมันอาจจริงก็ได้ เรื่องเวรกรรม ไม่เชื่อก็อย่าลบหลู่

เธอเริ่มกลับมาพิจารณาใบเซียมซีใบนั้นอีกครั้ง อ่านไปอ่านมา มันดูจะตรงกับเหตุการณ์และอุปสรรคที่เกิดขึ้นทั้งหมด ผิดก็เพียงแต่ว่า วันนี้เธอมาอยู่เมืองไทยรอเข้าพิธีพระราชทานปริญญาบัตรแล้ว ไม่มีอะไรขัดขวางเธอได้อีกต่อไป เธอยิ้มย่องเยี่ยงผู้ชนะ

อย่างไรก็ตาม เธอไปทำบุญที่วัดเป็นการใหญ่ อุทิศส่วนกุศลให้กับเจ้ากรรมนายเวรซึ่งเป็นความเชื่อส่วนตัวของเธอเองว่า พวกท่านคงกลับมาสนองกรรมที่เคยทำไว้ต่อกันในชาติก่อน จึงเป็นเหตุให้เธอต้องมาเจอกับอุปสรรคขัดขวางก่อนที่จะได้รับสิ่งที่เธอหวังสูงสุดในชีวิตสิ่งหนึ่ง ซึ่งก็คือรูปรับปริญญาบัตรจากสมเด็จพระเทพฯ

เมื่อเธอกลับมาบ้าน พ่อและแม่รีบไต่ถามด้วยความเป็นห่วงว่าทุกอย่างจบลงได้อย่างไร เธอเล่าเรื่องนางฟ้าผู้ใจดีที่มาช่วยเธอไว้ แม่แอบเล่าว่าตอนที่เธอโทรมาร้องไห้ แม่เองก็กังวลใจไม่น้อย เพราะไม่รู้จะช่วยเธออย่างไร ด้วยเพราะอยู่ห่างไกลกันคนละประเทศ เรื่องนี้ทำให้เธอเรียนรู้ว่า เธอต้องเป็นผู้ใหญ่มากกว่านี้ ต่อไปถ้ามีเรื่องอะไร เธอตั้งใจว่าจะไม่โทรศัพท์ร้องไห้ให้พ่อแม่กังวลอีก แต่จะหัดแก้ปัญหาด้วยตัวเอง เธอจะไม่ทำให้พ่อแม่กังวลอีก

ทุกอย่างดูไม่น่ามีปัญหาอะไร
แต่ไม่รู้สิ ฉันรู้สึกไม่ดีเลย เหมือนเคยพูดแบบนี้แล้วก็เกิดเรื่องให้ได้ปวดหัว

วันรับปริญญา เธอไปร้านทำผมแต่งหน้า แต่ที่แย่ก็คือ พี่เจ้าของร้านดันทำให้กับลูกค้าอีกคนที่รู้จักก่อน ทั้งที่เธอมาเป็นลูกค้ารายแรก แถมได้โทรนัดกันไว้แล้วเป็นอาทิตย์ ใกล้เวลานัดหมายรับปริญญาเต็มที พี่เจ้าของยังคงอ้างแต่คำว่าทันแน่นอน แม้เธอจะเร่งพี่เขาแล้ว แต่ก็ไม่เป็นผล

พูดแล้วก็น่าโมโห นัดแล้วเรียบร้อย แต่มาลัดคิวให้ลูกค้าคนสนิทแบบนี้ ถึงแม้กระเป๋าอย่างฉันจะไม่มีหน้าให้แต่ง ฉันก็สาบานไม่ไปเหยียบที่ร้านนี้อีกแน่นอน

ดูเหมือนสิ่งที่เราไม่สามารถมองเห็น ก็คงกำลังทำทุกวิถีทางเพื่อไม่ให้เจ้านายได้สิ่งที่หวัง (ความเชื่อส่วนบุคคล โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน)

ฝนเริ่มตก และแน่นอน รถติด ภายในเวลา15นาที เจ้านายจะไปถึงมหาวิทยาลัยทันไหมเนี่ย

เธอไปได้เพียงครึ่งทาง พ่อของเธอตัดสินใจเรียกมอเตอร์ไซค์รับจ้างให้ไปส่งเธอที่มหาวิทยาลัยแทน เพราะมั่นใจว่า ถ้ายังนั่งรถอยู่คงไปไม่ทันแน่

พ่อมอบเสื้อสูทของพ่อให้เธอใช้คลุมตัวไม่ให้เปียก พี่มอเตอร์ไซค์วินเร่งเต็มที่ ปาดซ้ายปาดขวา นาทีนั้นเรียกว่าไม่กลัวตายแต่กลัวไม่ได้รับปริญญา จนในที่สุดก็ถึงหอประชุมมหาวิทยาลัย สถานที่สุดท้ายของเธอ

เธอเห็นปลายแถวบัณฑิตอยู่ไกลๆ แถวใกล้หมดแล้ว นั่นหมายความว่า แถวของคณะเธอเข้าหอประชุมไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

อาจารย์ที่ปรึกษา เมื่อเห็นเธอ ก็โล่งอกทันใด
“ครูคิดว่าเธอจะไม่มาเสียแล้ว นาทีสุดท้ายเลยนะเธอนี่”

เธอฝากของทุกอย่างไว้ที่อาจารย์ วิ่งตามแถวขึ้นไป นั่งบนเก้าอี้ในแถวของคณะเธอ หวังว่าจากนี้ไปคงไม่มีอะไรขัดขวางเธอได้แล้วนะ

สุดท้าย เธอก็ได้รับพระราชทานปริญญาบัตรจากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ในรูปเธอยิ้มแป้นจนเห็นได้ชัด เธอรอวันนี้มาตลอด22ปี วันที่เธอทำให้คนทั้งครอบครัวภูมิใจในตัวเธอ วันที่เธอได้รับพระราชทานปริญญาบัตรจากสมเด็จพระเทพฯ และรูปนี้จะเป็นเกียรติประวัติแก่วงศ์ตระกูลเธอต่อไป

หลังงาน เธอถ่ายรูปกับเพื่อนๆและครอบครัวทั้งวัน ตอนเย็นก็กินเลี้ยงกับครอบครัวและญาติ มันเป็นสิ่งที่คุ้มที่สุดและเหนื่อยยากที่สุดสิ่งหนึ่งกว่าจะได้มา

หากชาติที่แล้ว เจ้านายของข้าพเจ้าได้ไปขัดขวางสิ่งประสงค์ของใครไว้ ข้าพเจ้าขอให้เลิกแล้วแต่กัน อโหสิเทอญ

NOTE:
“NAM-MYOHO-RENGE-KYO” คำสวดมนต์ที่บีน่าสอนให้เจ้านาย เมื่อเวลามีความทุกข์

ตอนต่อไป ไฟล์เยี่ยมญาติ(เพื่อนๆนั่นละคะ) จะพยายามลองหัดลงรูปประกอบนะคะ [smilie=bn40.gif]

Re: เรื่องเล่าจากกระเป๋าเดินทางของแอร์โอสเตส ตอน3.2 จุดจบของลูกเรือที่อยากกลับมารับปริญญา

โพสต์โพสต์แล้ว: วันศุกร์ ส.ค. 20, 2010 3:13 pm
โดย Miss Jetta
ดีจังเลยค่ะที่อย่างน้อยคุณยังสมหวัง เราเองก็เหมือนกันที่เป็นอีกคนหนึ่งที่ตั้งใจทำอะไรแล้วมีเหตุให้สะดุดอยู่ร่ำไป
แก้ปัญหาตรงนี้ได้อีกเปราะ อีก2-3วันถัดมาเริ่มมีปัญหาอีกเปราะ ทำเอาท้อเหมือนกัน
ไม่รู้ชาติที่แล้วไปทำอะไรใครเค้าไว้ ถึงต้องมาเจอเหตุการณ์แบบนี้เหมือนกัน พูดแล้วอยากร้องไห้

Re: เรื่องเล่าจากกระเป๋าเดินทางของแอร์โอสเตส ตอน3.2 จุดจบของลูกเรือที่อยากกลับมารับปริญญา

โพสต์โพสต์แล้ว: วันศุกร์ ส.ค. 20, 2010 8:42 pm
โดย B_CL
เอาใจช่วยแทบแย่...ยังไงก็ยินดีด้วยคับ

Re: เรื่องเล่าจากกระเป๋าเดินทางของแอร์โอสเตส ตอน3.2 จุดจบของลูกเรือที่อยากกลับมารับปริญญา

โพสต์โพสต์แล้ว: วันอาทิตย์ ส.ค. 22, 2010 12:52 pm
โดย pinkiberry
"Wow..ในที่สุดก็ได้รับปริญญาอย่างที่พี่หวังน้าค๊าาา..ดีใจด้วยยย.. [smilie=bn21.gif] "

Re: เรื่องเล่าจากกระเป๋าเดินทางของแอร์โอสเตส ตอน3.2 จุดจบของลูกเรือที่อยากกลับมารับปริญญา

โพสต์โพสต์แล้ว: วันอาทิตย์ ส.ค. 22, 2010 5:10 pm
โดย nathalie_191
เก่งค่ะ มีพรสวรรค์ในการเขียน
อ่านสนุกและลุ้นไปด้วย ชอบๆ
เอาอีกๆๆๆๆๆๆๆๆๆ [smilie=bn21.gif]

Re: เรื่องเล่าจากกระเป๋าเดินทางของแอร์โอสเตส ตอน3.2 จุดจบของลูกเรือที่อยากกลับมารับปริญญา

โพสต์โพสต์แล้ว: วันอังคาร ส.ค. 24, 2010 2:30 am
โดย sari
มารออ่าน แทบไม่ได้เป็นอันกินอันนอนแน่ะค่ะ [smilie=bn44.gif]
ชอบบบบบบ

Re: เรื่องเล่าจากกระเป๋าเดินทางของแอร์โอสเตส ตอน3.2 จุดจบของลูกเรือที่อยากกลับมารับปริญญา

โพสต์โพสต์แล้ว: วันอังคาร ส.ค. 24, 2010 7:47 pm
โดย loveberry
Happy ending eiei [smilie=bn18.gif] [smilie=bn18.gif]

Re: เรื่องเล่าจากกระเป๋าเดินทางของแอร์โอสเตส ตอน3.2 จุดจบของลูกเรือที่อยากกลับมารับปริญญา

โพสต์โพสต์แล้ว: วันพฤหัสฯ. ส.ค. 26, 2010 3:41 pm
โดย Bosss
Congratulations

Re: เรื่องเล่าจากกระเป๋าเดินทางของแอร์โอสเตส ตอน3.2 จุดจบของลูกเรือที่อยากกลับมารับปริญญา

โพสต์โพสต์แล้ว: วันเสาร์ ส.ค. 28, 2010 8:25 pm
โดย Bifern
อ่นแล้วก็ลุ้นไปด้้วย
ดีใจด้วยนะคะ

Re: เรื่องเล่าจากกระเป๋าเดินทางของแอร์โอสเตส ตอน3.2 จุดจบของลูกเรือที่อยากกลับมารับปริญญา

โพสต์โพสต์แล้ว: วันอังคาร ส.ค. 31, 2010 3:17 am
โดย Yujiro
ออก pocket book เร็วๆนะคะ

Re: เรื่องเล่าจากกระเป๋าเดินทางของแอร์โอสเตส ตอน3.2 จุดจบของลูกเรือที่อยากกลับมารับปริญญา

โพสต์โพสต์แล้ว: วันเสาร์ ก.ย. 04, 2010 9:48 pm
โดย djsoloabs
ขอบคุณทุกคนนะคะ ตอนนี้งานยุ่งมากเลยคะ ไม่มีเวลาเขียนต่อเลย ยังไงจะพยายามเขียนมาให้อ่านเล่นกันต่อนะคะ ช่วงนี้อาจไม่ต่อเนื่อง
ปล.เรื่องออกหนังสือ ถ้าออกแล้วอย่าลืมอุดหนุนกันนะคะ มาร่วมกันทำบุญน้าาาา ตั้งใจไว้ว่าจะมอบรายได้ส่วนหนึ่งให้มูลนิธิหมาพิการคะ [smilie=16.gif]

Re: เรื่องเล่าจากกระเป๋าเดินทางของแอร์โอสเตส ตอน3.2 จุดจบของลูกเรือที่อยากกลับมารับปริญญา

โพสต์โพสต์แล้ว: วันอังคาร ก.ย. 14, 2010 2:41 pm
โดย s.pattarathornkul
สวด นัม เมียว โฮเร็ง เง เคียว เหมือนเราเลย [smilie=bn49.gif]