หน้า 1 จากทั้งหมด 5

Life of TG crew: Good Morning Copenhagen {รูปเพียบ}

โพสต์โพสต์แล้ว: วันพฤหัสฯ. ต.ค. 11, 2007 9:41 am
โดย กำแหงหาญ
รูปภาพ

Good Morning Copenhagen
เรื่องและภาพโดย กำแหงหาญ
ภาพน้องเมย์ และภาพที่มีเครื่องหมาย * โดย anonymous



…………………………………….



ที่ว่า Morning ของเค้านี่ก็เที่ยงเราเข้าไปแล้ว ลูกเรือไทยที่แม้จะขี้เซาเพียงใดจะค่อยๆ ลุกขึ้นจากเตียง ไม่ใช่ขยันหรืออะไร... แต่นาทีนั้นพยาธิในท้องเราจะร้องจ๊อกๆ เป็นสัญญาณขออาหาร นั่นล่ะพวกเราจึงยกหูโทรศัพท์ถึงกันเพื่อนัดแนะลงมากิน breakfast ก่อนจะกลับขึ้นห้อง ...นอนเอาแรงอีกรอบ...

รูปภาพ

Breakfast ณ สถานีโคเปนเฮเกนเป็นที่กล่าวขาน เพราะนอกจากจะฟรีแล้วยังมีของกินหลากหลาย ทีเด็ดอยู่ที่เมนูปลาแซลมอน (หากไม่เกี่ยงหน้าตา รสชาติของมันละม้ายคล้ายเนื้อปลาทูโป๊ะแม่กลอง) ที่มาพร้อม miso soup กับสาหร่าย ข้าวเม็ดสั้นแบบญี่ปุ่น ปรุงรสด้วยซอส kikkoman ได้สูตรเอเซี่ยนๆ แบบนี้เข้าไปลูกเรือไทยก็กินกันอย่างมีความสุขประเภทเรอออกมาเป็นปลาแซลมอนกันมาเยอะแล้ว

ยอมรับไม่อายว่าผมกิน breakfast แบบกะเอาอิ่มถึงเย็น และเมื่อถึงเวลาค่ำ (เที่ยงคืนบ้านเรา) ผมมักเดินอย่างง่วงๆ ไป take ข้าวกระเพราเนื้อจากร้านอาหารไทยในสกาล่า นอกจากร้านนี้ยังมีร้านไทยอีกแห่งละแวกถนนคนเดิน ชื่อร้านเป็นชื่อจังหวัดหนึ่งในภาคอีสาน แต่ที่ไม่อยากแนะนำเพราะแพงเหลือใจ เมนูกระเพราเนื้อร้านนี้ขาย 85 โครน (คูณหกเข้าไปเป็นเงินบาท) ขณะที่ในสกาล่าขาย 65 โครน ปริมาณครึ่งท้องกับเต็มท้องและรสชาติคนละเรื่อง บอกกันอย่างนี้ใครจะเลือกกินร้านไหนก็ตามแต่ใจสาธุชน

…………………………………….

รูปภาพ
วันๆ ไม่ไปไหนก็นอนแถกอยู่ในห้องแบบนี้

ที่สาธยายมายืดยาวก็แค่จะบอกว่าชีวิตประจำวันของผม ณ สถานีนี้มีเท่านี้ กินอาหารเช้าเสร็จก็ขึ้นไปขี้ จากนั้นก็เปิดโน้ตบุคออนไลน์อ่านข่าวซุบซิบดารา (การเมืองเลิกอ่านแล้วตั้งแต่พวก คนมันชั่ว. เริงอำนาจ) หรือไม่ก็ดูหนังแผ่นหรือนอนอ่านหนังสือที่เตรียมมา ครึ้มๆ อาจหาวิธีโกง pay TV ดูหนังโป๊ซักเรื่อง ...และมักเพลียจนหลับ ตื่นขึ้นมาเย็นย่ำก็โหยหิวหิ้วท้องไปหาข้าวกินอย่างที่อธิบายไว้ข้างต้น วนเวียนอย่างนี้จนถึงวันกลับ จะว่ามีความสุขก็ใช่ จะว่าน่าเบื่อก็ใช่อีกนั่นแหละ...

แต่ไม่ใช่วันนี้ที่ดูผมจะดวงดีแต่เช้า!!

…………………………………….


เธอนั่งเดียวดายตรงโต๊ะมุมห้องที่ไม่ค่อยมีลูกเรือเดินผ่าน แค่เห็นเธอจากด้านหลังก็จำได้ ผมสลวยสวยเก๋หยิกหยอยแบบนั้นจะเป็นใครไปได้? ไม่พูดพล่ามทำเพลงผมถือจานไข่กวนเดินเข้าไปหา ...มิมีเจตนาอื่น เพียงแต่รู้สึกว่ารุ่นพี่ที่ดีไม่ควรปล่อยให้แอร์รุ่นน้องต้องนั่งกินข้าวคนเดียวในท่าทีหงอยเหงาเช่นนั้น ...ผมเริ่มกิน และเมื่อเริ่มคุยกับเธอก็รู้ว่าเธอไม่ได้เหงาอะไรซักหน่อย เพียงแต่นี่เป็นการมาโคเปนเฮเกนครั้งแรก เธอไม่มีเพื่อนมาด้วย ...ไม่รู้จะไปไหน ที่สำคัญ... ไม่รู้จะไปกับใคร

อ้าวอย่างนี้ก็เข้าทางไอ้เฒ่า...

ไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดมือ ผมเสนอตัวพร้อม present เส้นทางเสร็จสรรพ อธิบายเป็นต่อยหอยว่าไปโน่นไปนี่กับพี่ดีโง้นงี้นะน้อง เมื่อดูเธอเคลิ้มๆ ตกร่องปล่องชิ้นดีแล้วก็นัดแนะเวลาและขอตัวขึ้นห้องไปหยิบกล้อง แอบอ่านไกด์บุคทบทวนประวัติสถานที่สำคัญซะหน่อยพอให้เล่าแล้วดูดีฟังมีเครดิต

…………………………………….

รูปภาพ

ลงมาตามนัดอ้าวมีสจ๊วตหนุ่มยืนรอเป็นเพื่อนเธออยู่ก่อนแล้ว แต่นาทีนั้นผมจะออกอาการขับไล่ไสส่งก็ดูจะไม่งาม ว่าแล้วเราสามก็ออกเดินจากโรงแรมไปจนถึง City Hall Square จตุรัสใหญ่ปากทางเข้าถนนคนเดินที่มีการแสดงดนตรีกลางแจ้งพร้อมผู้คนขวักไขว่ ผมสบจังหวะชวนเธอแว่บเข้าร้านกาแฟแถวนั้น ปล่อยให้น้องสจ๊วตหนุ่มที่มัวดื่มด่ำกับดนตรีลับจากสายตาหายไปไหนไม่รู้...

…………………………………….

รูปภาพ*

น้อง “เมย์” ของสจ๊วตเฒ่าในวันนี้จบจากคณะรัฐศาสตร์ สาขาบริหารรัฐกิจ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ผมถามว่าไปไงมาไงถึงมาเป็นแอร์ แทนที่จะไปทำงานตามสายงานที่ร่ำเรียนมา

“ตอนปีสี่หนูไปฝึกงานที่แผนกรับสมัครงานของการบินไทยที่ Head Office ตรงข้ามห้องตั๋วพนักงานนั่นล่ะค่ะ มีหน้าที่รับใบสมัครจากพี่ๆ ที่เข้าไปกรอกใบสมัคร หนูก็ทำงานหลายอย่าง โดยเฉพาะงานเอกสาร ทำไปทำมาเลยรู้ว่าหนูไม่ถูกกับงานออฟฟิศเท่าไหร่ พี่ๆ ที่ทำงานก็แนะนำว่าน่าจะลองไปสมัครแอร์ พอเรียนจบก็เลยลองไปสมัคร ทั้งสองที่เลย การบินไทยกับบางกอก”

รูปภาพ
เห็นป้ายแบบนี้เมื่อไหร่ลูกเรือไทยไม่เคยพลาด

คุยไม่ถึงไหนเธอแว่บเข้าร้าน H&M ส่วนผมซึ่งมีภาระต้องมอบเปอร์เดี้ยมแบบเต็มๆ ให้เมียจึงขอเดินเตร็ดเตร่เหล่หญิงอยู่ด้านนอก ก่อนแยกกันไม่ลืมนัดเวลา ไม่ใช่อะไรกลัวเธอจะหายไปอีกคน...

…………………………………….

รูปภาพ

บริเวณจตุรัส Amagertorv ในอดีตเป็นย่านการค้าที่สำคัญของเมือง ปัจจุบันถือเป็นชุมทางนักท่องเที่ยวอีกแห่งหนึ่ง มีสามล้อถีบแบบผู้โดยสารนั่งด้านหน้าคอยให้บริการเรียงรายอยู่หลายคัน หากเลี้ยวขวาออกจากจตุรัส จะพบท่ารถและท่าเรือสำหรับนักท่องเที่ยวที่ซื้อตั๋วแบบหอบขึ้นหอบลง (Hop On Hop Off ซื้อตั๋วเที่ยวเดียวขึ้นลงกี่ครั้งก็ได้ภายในเวลาที่กำหนด) หากเลี้ยวไปทางซ้ายจะนำไปสู่ Latin Quarter ซึ่งเป็นย่านที่อยู่อาศัย และมหาวิทยาลัยที่รายล้อมด้วยร้านหนังสือเก่า

รูปภาพ

ผมยืนเหงาๆ ไม่มีอะไรทำจึงไปล้อมวงดูวณิพกเล่นดนตรีกลางถนน พวกเล่นกลต้มคนดูก็มีเยอะ โดยเฉพาะกลซ่อนลูกกระดาษไว้ใต้กล่องแล้วหมุนสลับไปมา มีหน้าม้าคอยกระตุ้นให้แทงว่าลูกบอลถูกซ่อนอยู่ใต้กล่องไหน ทั้งที่รู้ว่าเป็นกล ก็ยังมีเดนิชชนเข้ามาเสี่ยงทายไม่ขายสาย ...ไม่รู้ได้หรือเสีย แต่ที่แน่ๆ ในมือเจ้ามือมีแบ๊งค์เป็นฟ่อน ครั้งหนึ่งผมเห็นแน่ๆ ว่ามีลูกบอลอยู่ในกล่องหนึ่ง กำลังขยับจะเข้าไปเสี่ยงซัก 50 โครน น้องเมย์ดันโผล่เข้ามาตอนนี้พอดีพร้อมถุง H&M เล็กใหญ่พะรุงพะรัง

ผมฉวยถุงมาช่วยถือแล้วชวนเธอคุยก่อนจะลืม

“บางกอกประกาศก่อน หนูเลยไปเทรนเป็นแอร์บางกอก บินได้สองสเก็ตการบินไทยก็ประกาศผล หนูเลยต้องเสียค่าปรับเกือบแสน ฮือๆ”

เธอบ่นเสียดายเงินเมื่อพูดถึงตรงนี้ ผมได้แต่ปลอบเธอด้วยคำพูด ใจอยากจะฟอร์มเนียนโอบเธออยู่เหมือนกัน แต่คิดว่าคงโดนตบแน่ๆ และท้ายสุดอาจถูกไล่ออกด้วยข้อหา Sexual harassment อย่างที่พวกเราหลายคนกำลัง “ซวย” อยู่ในขณะนี้

“หนูไปเขาชะโงกรุ่นสุดท้าย ก็สนุกดีค่ะ อะไรนะคะ ให้ไปอีกเหรอ ไม่ไปแล้วค่ะพี่ แหะๆ”

…………………………………….

เดินๆๆๆ...

รูปภาพ

ท่าเรือ Nyhavn ที่มีจุดเด่นตรงตึกแถวสีสันสดใสซึ่งสร้างขึ้นตั้งแต่ศตวรรษที่ 18 เต็มไปด้วยนักท่องเที่ยว บริเวณนี้นับเป็นศูนย์รวมนักท่องเที่ยวของเมืองอย่างแท้จริง ขอใช้คำกล่าวเชยๆ ว่าถ้ามาโคเปนเฮเกนแล้วไม่ได้มาท่าเรือ Nyhavn ถือว่ามาไม่ถึงเมืองโคเปนเฮเกนก็น่าจะได้ ผมตั้งใจชวนเธอนั่งเรือนำเที่ยว hop on hop off แต่น่าเสียดายเข้าหน้าหนาวปิดให้บริการไปซะแล้ว

รูปภาพ

ละแวกท่าเรือ Nyhavn มีร้านอาหารเก๋ไก๋หลายแห่ง แต่ละแห่งก็ตั้งราคาแพงเว่อร์ตามไปด้วย ผมดูแล้วหากจะนั่งจ่อมก็อาจจะแค่เบียร์ซักขวด แต่หากจะกินเอาอิ่ม ...สำหรับผมก็หนีไม่พ้นร้านอาหารไทยอีกจนได้

รูปภาพ
มุมสวยแถวๆ นั้น

เราเดินลัดเลาะริมน้ำไปจนถึงน้ำพุใหญ่ ถัดเข้าไปคือ Amalienborg พระราชวังอันเป็นที่ประทับของสมาชิกราชวงศ์เดนิชมาตั้งแต่ปี คศ. 1794 จากตรงนี้อีกไม่ไกลก็ถึงรูปปั้นเงือกน้อย The Little Mermaid จุดหมายของเราในวันนี้ ขอเล่าเพิ่มเติมสักเล็กน้อยเกี่ยวกับเงือกน้อย เผื่อน้องๆ ที่เพิ่งขึ้นยุโรปจะได้ทราบไว้ประดับความรู้

…………………………………….

รูปภาพ*

รูปปั้น The little Mermaid เกิดขึ้นเมื่อ Carl Jacobsen เจ้าของโรงเบียร์คาร์ลส์เบิร์กเข้าไปชมบัลเล่ต์เรื่อง "The Little Mermaid" และเกิดจินตนาการเจิดจ้าประสาคนมีตังค์ ยิ่งได้พบช่างประติมากรรมนาม Edvard Eriksen จินตนาการของเขาก็กลายเป็นจริง เดิมที ทั้ง Jacobsen และ Eriksen ตั้งใจให้ Ellen Price ตัวละครนำในบัลเลต์เรื่องดังกล่าวมานั่งเป็นแบบ แต่เธอคงอายที่ต้องมาเปลือยท่อนบนให้คนทั้งคู่ดู แผนการดังกล่าวจึงถูกยกเลิกไป (เสียดายแทน)

ไม่ได้ Price เอาเมียตัวเองเป็นแบบก็ได้วะ Eriksen คงคิดอย่างนั้น รูปปั้นเงือกน้อยจึงสำเร็จเสร็จลงในเวลาไม่นานนัก โดยหัวเงือกคือ Ellen Price ส่วนท่อนตัวที่โชว์หน้าอกหน้าใจน่ะเป็นของเมียช่างปั้นนั่นเอง มิใช่ใครอื่น

น่าประหลาดที่รูปปั้น The Little Mermaid กลายเป็นที่รองรับมือตีนของผู้ประสงค์ร้ายอยู่เสมอ บางครั้งเธอถูกย้อมด้วยสี ถูกบั่นแขน ถูกบั่นหัวเกือบขาด (หากไม่มีคนมาเห็นซะก่อน) และสุดท้าย (แต่รับรองว่าไม่ใช่ท้ายสุด) ในเดือนมกราคมปี 1998 เธอกลายเป็นเงือกหัวขาดเหลือแต่ตัวโด่เด่บนโขดหินจนได้ สถานีโทรทัศน์แห่งหนึ่งถึงกับตั้งค่าหัวให้แก่ผู้ที่แจ้งเบาะแส ไม่นานหลังจากนั้น ผู้ไม่ประสงค์จะออกนามจึงหิ้วหัวเงือกมาคืน แถมหยิ่งไม่ยอมรับรางวัลจากสถานีอีกด้วย

รูปภาพ*

อย่างที่ผมเคยเขียนไว้ ว่าไม่ทราบเหตุใด จึงมีนักท่องเที่ยวจำนวนมากกว่าหนึ่งล้านคนในแต่ละปีเดินทางมาชมเงือกน้อยทั้งที่เธอไม่มีที่มาที่ไปอะไรกล่าวถึงมากนัก อย่างไรก็ตาม ปัจจุบันเธอกลายเป็นสัญลักษณ์ของเมืองไปแล้ว รูป โปสการ์ด หนังสือ เสื้อยืดที่มีรูปเธอติดอยู่ขายดีเป็นเทน้ำเทท่า แต่ผมเห็นน้องเมย์ดูแล้วส่ายหัวไปมา เธอบ่นพึมพำพอให้ผมได้ยินว่าเนี่ยนะเงือกน้อยที่พี่อยากให้หนูเห็นนักหนา

…………………………………….

ผมจะสารภาพกับเธอดีไม๊ว่าผมเบื่อโคเปนเฮเกน เบื่อท่าเรือแสนสวย เบื่ออีเงือกแคระ ไอ้ที่ยอมลงทุนเดินมาเป็นกิโลก็เพียงแต่ต้องการช่วงเวลาสั้นๆ ที่จะได้อยู่กับเธอตามลำพังเท่านั้น... เพราะเมื่อเครื่อง landing ที่กรุงเทพ อะไรๆ ก็จะหมุนกลับสู่ที่เดิม เราบอกลากัน ลากกระเป๋ากันไปคนละทาง อาจพบเจอกันบ้างที่ Crew Center และทักทายกันอย่างขอไปที แต่ผมอาจไม่มีโอกาสแบบนี้อีกเลยชั่วชีวิต

…ทำบุญกับผู้เฒ่าได้บุญหลายนะน้อง...

…………………………………….


Good Morning Copenhagen
เรื่องและภาพโดย กำแหงหาญ
ภาพน้องเมย์ และภาพที่มีเครื่องหมาย * โดย anonymous

โพสต์โพสต์แล้ว: วันพฤหัสฯ. ต.ค. 11, 2007 10:09 am
โดย loveberry
อ่านไป ยิ้มไปค่ะ

โพสต์โพสต์แล้ว: วันพฤหัสฯ. ต.ค. 11, 2007 10:40 am
โดย Namtan
นิดหน่อยก็ยังดีใช่ไหมคะ ลุงกำแหงหาญ :lol: :lol:

โพสต์โพสต์แล้ว: วันพฤหัสฯ. ต.ค. 11, 2007 10:49 am
โดย youngplant
สวยอีกแล้วววว

โพสต์โพสต์แล้ว: วันพฤหัสฯ. ต.ค. 11, 2007 10:52 am
โดย noojoy
สวยทั้งคน สวยทั้งวิวเลยค่ะ

โพสต์โพสต์แล้ว: วันพฤหัสฯ. ต.ค. 11, 2007 11:02 am
โดย changz
รอนานมากเรย ขอบคุณค้าบ :D

โพสต์โพสต์แล้ว: วันพฤหัสฯ. ต.ค. 11, 2007 12:17 pm
โดย nichpearth
ขอบคุณนะคะ

เรืองน่ารักดี
ส่วนภาพสวยดีค่ะ

โพสต์โพสต์แล้ว: วันพฤหัสฯ. ต.ค. 11, 2007 12:18 pm
โดย kar_sar_mars
เอ๊.....จะว่าไป คุณลุงมายโอล์นี่ก็มีความหลังกะโคเปนหลายเรื่องเหมือนกันนะเนี่ย555 :lol:

โพสต์โพสต์แล้ว: วันพฤหัสฯ. ต.ค. 11, 2007 12:44 pm
โดย p_poy
ขำดีคับรีวิวงวดนี้ อ่านไปตลกไปหลายรอบเลย หุหุ..
ขอบคุณที่แบ่งปันค้าบ...ใครว่าน่าเบื่อไงผมก็อยากลองไปสักครั้ง

โพสต์โพสต์แล้ว: วันพฤหัสฯ. ต.ค. 11, 2007 12:59 pm
โดย sirichan_9
สวยดีค่ะ อยากบินไปมั่ง

โพสต์โพสต์แล้ว: วันพฤหัสฯ. ต.ค. 11, 2007 1:07 pm
โดย AMM_PEANUT
8) อิจฉาเป็นที่สู๊ดดดด....

โพสต์โพสต์แล้ว: วันพฤหัสฯ. ต.ค. 11, 2007 1:07 pm
โดย service mind
น่ารักมากมาย อิจฉาจัง หุหุ :D