New York Round the Clock {รูปเพียบ} โดย สจ๊วตเฒ่า กหห.

ภูมิใจเสนอโดยทีมงาน thaicabincrew : กำแหงหาญ ดูแลเนื้อหาใกล้ชิด

ภารโรง: myoldeditor, กำแหงหาญ

New York Round the Clock {รูปเพียบ} โดย สจ๊วตเฒ่า กหห.

โพสต์โดย กำแหงหาญ » วันศุกร์ ส.ค. 10, 2007 5:55 pm

รูปภาพ

New York New York Round the Clock
เรื่องและภาพโดย กำแหงหาญ


..................................


ถือเป็น Top of All TG Flight ไปแล้วสำหรับ New York direct ด้วยเวลาบินกว่า 17 ชั่วโมงจากกรุงเทพ เรียกว่าลงจากเครื่องแล้ว "ไข่เหนียว" และ "หอยเน่า" กันเลยทีเดียว ยิ่งมาตรการลดค่าใช้จ่ายของบริษัทที่มาลงกับลูกเรือ ด้วยการตัดวันพักที่สถานีปลายทางจาก 2-3 ขีดเหลือเพียง 1 ขีด ทำให้วงการลูกเรือไทยในขณะนี้โกลาหลกันยกใหญ่เพราะไม่มีใครอยากบินกันแล้ว (ไปถึงพักยังไม่ทันหายเหนื่อย ปรับตัวกับเวลาที่ต่างกันสุดขั้วยังไม่ได้ อ้าวต้องบินกลับอีกแล้ว) ลูกเรือตัวจริง on schedule จึงมักเลือกที่จะป่วยกระทันหัน ที่รับเคราะห์แทนก็คือลูกเรือที่ stand by duty ในขณะที่ลูกเรือตัวจริงก็นอนเกลือกกลิ้งอยู่ที่บ้าน (เพราะไม่สบาย) เป็นธรรมไม่เป็นธรรมเราไม่พูดกันตรงนี้เพราะรู้ๆ กันอยู่ และเรื่องแบบนี้เราไม่โทษลูกเรือที่ call sick เพราะถือว่าทีใครทีมัน เอาเป็นว่าอย่าให้ถึงทีกรูมั่งให้รู้ไป ห้าห้า

..................................

ผมนึกถึงชั่วโมงบินยาวขนาดนั้นแล้วท้อไม่อยากไป แต่ต้องไป เพราะจากนี้จนถึงสิ้นเดือนผมมี stand by ยาวเหยียด หาก call sick ไฟลท์นี้แล้วจะเอาอะไรกินกันล่ะครับท่าน

New York จริงๆ นั้นมีเสน่ห์และแสนสนุก และแม้ผมจะมีโอกาสได้มาที่นี่แล้วสามสี่ครั้ง แต่ถือว่าไม่คุ้นเคยเอาซะเลย เพราะการดำเนินชีวิตส่วนใหญ่ของผมวนเวียนภายในรัศมีไม่เกินสองกิโลเมตรจากโรงแรมซึ่งตั้งอยู่ใจกลางแหล่งช้อปปิ้งอันโคตรโกลาหลวุ่นวาย (Lexington Ave ตัดกับ 48th) แต่เที่ยวนี้ดีหน่อย ด้วยมีคนสัญญาจะพาผมไปโน่นไปนี่ ใครคนนั้นมิใช่ใครอื่น เธอคือน้องสาวแท้ๆ คลานตามกันมาของผมนั่นเอง เธอลงทุนจับเครื่องบินจากเมืองฟีนิกซ์ รัฐอริโซน่า เพื่อมาพบพี่ชายสุดที่รักซึ่งพลัดพรากกันไปนาน (ไม่ใช่บ้านทรายทองนะ) เอาเป็นว่าเรื่องนี้เน้นรูปไม่เน้นสาระ ขอให้พิจารณารูปในเรื่องนี้ให้ดี จะเห็นชัดเจนว่าพี่น้องคู่นี้หน้าตาดีไม่แพ้กันจริงๆ

..................................

นิวยอร์คเป็นเมืองที่ไม่เคยหลับไหล อาจจะสะลึมสะลือไปบ้างแต่ยังมีความเคลื่อนไหวตลอด 24 ชั่วโมง ดึกดื่นตีสองตีสามแม้จะไม่คึกคักเหมือนช่วงหัวค่ำ และแม้จะไม่มีบะหมี่เกี๊ยวหรือร้านข้าวต้มเปิดให้บริการโต้รุ่งเหมือนบ้านเรา แต่ลูกเรือไทยที่มักตื่นขึ้นมาเพราะดันหิวเอาเวลานั้น (ก็มันเวลากินกรูนี่หว่า) ก็ยังลงไปหาของกินละแวกโรงแรมได้ไม่ยาก เรียกว่าชีวิตเรื่องกินเรื่องอยู่ไม่ขัดสนนักหากไม่เรื่องมากจนเกินไป

โรงแรมที่ลูกเรือพักเป็นโรงแรมชื่อดังมีสาขาทั่วโลก แม้จะไม่หรูหราอลังการแต่การบริการรวมๆ ของพนักงานอยู่ในขั้นดี ห้องหับที่เคยมีปัญหาเรื่องตัวเรือดตัวไรดูจะได้รับการแก้ปัญหาไปบ้าง ส่วนเรื่องซ่อมแซมเคาะโป๊กๆ เป๊กๆ แต่เช้าดูจะเป็นปัญหาที่แก้ไม่ตกเพราะมันเริ่มทุบกวนประสาทกันตั้งแต่แปดนาฬิกา ซึ่งก็ว่าไม่ได้มันเวลางานของเค้า... (แต่มันเวลานอนกรูนี่)

สำหรับพวกติดเนต เช่น ลุง myoldeditor ขอเรียนให้ทราบว่ามีสัญญาณอินเตอร์เนตไร้สายหลายเครือข่าย สุดแต่บุญแต่กรรมว่าเราจะสามารถฉกฉวยสัญญาณไหนมาใช้ แต่ถ้าไม่อยากวุ่นวายกับสัญญาณลุ่มๆ ดอนๆ เอาแน่นอนไม่ได้ แนะนำให้ใช้เครือข่ายไร้สายของโรงแรมซึ่งถือว่าถูกที่สุดในโรงแรมที่ลูกเรือพัก (10.97 เหรียญ/24 ชั่วโมง)

เมื่อไหร่จะทำสัญญาให้ลูกเรือใช้อินเตอร์เนตฟรีทุกโรงแรมซะทีครับท่าน OA?

ชั้นสองของโรงแรมมีร้านอาหารจีนซึ่งมีเมนูสำหรับลูกเรือโดยเฉพาะ ถือเป็นสวรรค์น้อยๆ สำหรับผู้ที่ไม่นิยมอาหารฝรั่ง เพราะทุกเมนูรับรองว่าทั้งรสทั้งกลิ่นคุ้นเคยกันดี ไม่ว่าจะเป็นข้าวสวยร้อนๆ และกับข้าวจำพวกเนื้อผัดน้ำมันหอย ผัดผักรวม ไข่เจียวกุ้ง ฯลฯ และทุก order ยังแถม sweet and sour soup ร้อนๆ มาให้ซดอีกถ้วยใหญ่ๆ ขนาดของ portion ก็ใหญ่บึ้มราคา 5-6 เหรียญถือว่าถูกมาก ใครไม่หิวแค่สั่งมานั่งมองเฉยๆ ก็ถือว่าคุ้มแล้วครับ

..................................

อารัมภบทยาวเกินไปแล้ว มาดูรูปกันเลยดีกว่า (ห้าห้า ขี้เกียจเขียนอยู่เหมือนกัน)

รูปภาพ

09.00 น. หรือสองทุ่มบ้านเรา

ภาพนี้ถ่ายที่ Lobby ของโรงแรมหลังการเดินทางอันยาวไกลกว่า 17 ชั่วโมงจะเห็นว่าลูกเรือไทยแต่ละนางยังสวยและสดใสไม่สร่าง สู้กล้องกันทุกคน น้องๆ ในภาพเป็นลูกเรือรุ่นหลังๆ เพิ่งขึ้นบินยุโรปได้ไม่นาน น้องออยคนริมขวานั่นจูเนียร์สุดๆ เพราะเพิ่งขึ้นยุโรป TPI นี้เอง และนี่เป็นไฟลท์นิวยอร์คไฟลท์แรกของเธอด้วย เสียดายที่คราวนี้ผมมีน้องสาวเป็นไม้กันหมา ไม่งั้นคงได้พาน้องๆ ออกไปเดินเล่นสบายใจตามสไตล์สจ๊วตเฒ่าบ้าง

รูปภาพ

11.00 น. หรือสี่ทุ่มบ้านเรา

เก็บข้าวเก็บของ มอบของฝากอันประกอบไปด้วยข้าวสารอาหารแห้ง ฯลฯ ให้น้องสาวเสร็จเรียบร้อย ผมพุ่งหลาวลงเตียงและวูบไปแป๊บนึง แต่แล้วน้องสาวผมก็กระชากผมลุกขึ้นจากเตียง ไล่ให้ไปอาบน้ำ (โอ้ย! ไม่ใช่เด็กนะโว้ย) และนำผมซึ่งสติสตังยังไม่ครบดีไปขึ้น subway ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากโรงแรมนัก ไปไหนเหรอ... ผมไม่รู้เหมือนกัน

รูปภาพ

11.30 น. หรือสี่ทุ่มครึ่งบ้านเรา

เธอพาผมมาดูอาคาร Flatiron (อ่านว่า แฟลต-ไอ-ออน) อาคารรูปสามเหลี่ยม 21 ชั้นซึ่งเคยเป็นตึกที่สูงที่สุดในโลกมาแล้วเมื่อแรกสร้างเสร็จในปี 1902 ตึกหลังนี้ออกแบบโดยสถาปนิคชาวชิคาโก ชื่ออะไรคงไม่ต้องจำ ด้านหน้าอาคารกลมมนรูปร่างเหมือนหัวเรือทรงสูง ตั้งอยู่หัวมุมที่ถนน Broadway, 5th Ave และ 23th Ave มาบรรจบกัน ผมเคยมาที่นี่แล้วเมื่อสองปีก่อนตามลายแทงในไกด์บุ๊ค แล้วก็เดินคอตกผิดหวังกลับโรงแรม (ก็ไม่เห็นมันจะมีอะไร) แต่กลัวน้องจะน้อยใจเลยบอกว่าไม่เคยมาซะงั้น

รูปภาพ

11.45 น. หรือสี่ทุ่มสี่สิบห้าบ้านเรา

ที่ประจันหน้ากับอาคาร Flatiron คือ Madison Square ตึกสูงตระหง่านด้านหลังคือตึกเอ็มไพร์สเตท ดูเหมือนว่าไม่มีจุดไหนในเมืองนี้ที่เราแหงนหน้าขึ้นมาแล้วจะไม่เห็นอาคารสูงระฟ้าแห่งนี้ รูปชุดนี้ผมมีเวอร์ชั่นบ้าๆ บอๆ เยอะ แต่นำมาให้ชมกันเฉพาะรูปที่ “พอดูได้” ด้วยกลัวจะกลายเป็นการเอาน้องมาเผากันกลางเว็บ ผมถามเธอว่าถ่ายรูปทำท่าบ้าๆ บอๆ อย่างนี้ไม่อายบ้างเหรอ เธอตอบชัดเจนว่าอายทำไม ใช่บ้านเราที่ไหน เออก็จริง...

รูปภาพ

12.00 น. หรือห้าทุ่มบ้านเรา

ถ้าอยู่ที่คฤหาสน์เมืองนนท์ป่านนี้ผมคงปะแป้งเข้านอนเรียบร้อยแล้ว (หรือกำลังเมาอยู่ที่ไหนซักแห่ง) น้องสาวผมบ่นให้ได้ยินดังๆ ว่าหิว ว่าแล้วเธอก็หาไส้กรอกราคา 2 บาทเป็น snack รองท้องซะก่อนหนึ่งดุ้น ก่อนจะพาผมขึ้น subway ปลายทางไชน่าทาวน์ ผมอยากจะสารภาพว่าผมก็หิวเต็มทนจนจะกินxได้ทั้งตัวอยู่แล้ว...

รูปภาพ

12.10 น. หรือห้าทุ่มสิบนาทีบ้านเรา

ขออภัยที่รูปอาจจะโดดๆ ไปบ้าง เนื่องจากมีการเปลี่ยนเสื้อผ้าไป-มา บ้างตามความเหมาะสม

นี่คือบรรยากาศสบายๆ ใน subway ภาพแบบนี้ไม่มีวันได้เห็นในช่วง rush hour เพราะชาวนิวยอร์คส่วนใหญ่ในมหานครแห่งนี้ไปไหนมาไหนด้วย subway เพราะ (ส่วนใหญ่) สะอาด เร็ว ตรงเวลา ราคาถูกและนำเราไปเกือบทุกหนทุกแห่งในเกาะแมนฮัตตัน จะมีข้อเสียอยู่บ้างตรงที่ไม่นำเราไปถึงประตูร้านอาหารเลยเท่านั้น

รูปภาพ

ส่วนแท๊กซี่ หรือ yellow cab ก็เป็นพาหนะยอดนิยมอีกประเภทหนึ่ง ในมหานครนิวยอร์คมีรถแท๊กซี่วิ่งฉวัดเฉวียนไปมามากกว่า 12,000 คัน (อย่าตกใจ กรุงเทพมีมากกว่านี้อีก) น้องสาวผมเล่าให้ฟังว่าแท๊กซี่ที่นี่ขับรถ "เลว" สุดๆ (จริงๆ เธอใช้อีกคำนึง) ตอนแรกผมไม่เชื่อเพราะแท๊กซี่ที่ไหนๆ ก็ "ร้าย" ไม่แพ้กัน ไม่ว่าจะที่กรุงเทพ โรม อิสตันบูลหรือที่ลาฮอร์ ปากีสถาน แต่เมื่อเห็น yellow cab จอดรับคนกลางสี่แยกบน 5th Ave แล้วก็ต้องเชื่อ... มัน xxx พอกันจริงๆ ทั้งคนเรียกคนรับ

12.30 น. หรือห้าทุ่มครึ่งบ้านเรา

ผมมาถึงสถานี Canal Street ใจกลางไชน่าทาวน์ในอีก 20 นาทีต่อมา โผล่ขึ้นมาในระดับถนนก็แน่ใจได้ว่าที่นี่เมืองจีนแน่ๆ ทั้งกลิ่นและบรรยากาศ และยิ่งแน่ใจเข้าไปอีกเมื่อต้องเดินอยู่บนบาทวิถีที่ไม่สะอาดนัก ผมได้กลิ่นเครื่องเทศ กลิ่นอาหาร กลิ่นผลไม้ที่แสนคุ้นเคย เผินๆ แทบไม่มีอะไรต่างจากเยาวราช

ประมาณกันว่ามีชาวจีนอาศัยอยู่ในย่านนี้กว่า 200,000 คนประกอบธุรกิจหลายรูปแบบทั้งบนดินและใต้ดิน ใกล้ๆ กันคือ Little Italy ที่กินเนื้อที่เพียงสองสามบล๊อค ผมไม่อยากจินตนาการว่ายุคที่มาเฟียอิตาเลี่ยนและอั๊งยี่ต่อสู้แย่งชิงอิทธิพลในแถบนี้จะยิงกันชิบหายวายป่วงขนาดไหน

ว่ากันว่าชาวจีนและชาวอิตาเลียนเป็นกลุ่มชนสองเชื้อชาติที่สร้างสีสันให้กับมหานครนิวยอร์ค เนื่องจากยังรักษาวัฒนธรรม ภาษาและอาหารของตนไว้ได้อย่างดีแม้จะย้ายถิ่นฐานมาอยู่ดินแดนใหม่ ประมาณว่ามีร้านอาหารจีนในย่านนี้มากกว่า 200 ร้าน ในขณะเดียวกัน แม้ Little Italy จะเป็นพื้นที่เล็กๆ แทรกเป็นไข่แดงอยู่ในย่านไชน่าทาวน์ แต่ก็ถือว่าเป็นไข่แดงของไข่เค็มไชยา(เชียวนะ) เพราะเป็นศูนย์กลางอาหารและร้านค้าแบบอิตาลีขนานแท้ ยิ่งในคืนที่อากาศอบอุ่น การนั่งทานอาหารและจิบกาแฟในคาเฟ่เก๋ๆ ริมทางเดินจะให้บรรยากาศประหนึ่งนั่งอยู่หน้าวิหารเซนต์ปีเตอร์ในกรุงโรมก็ไม่ปาน (ว่าเข้าไปนั่น)

รูปภาพ รูปภาพ

ไม่มีอะไรครับ รถฮอนด้าคันนี้จอดอยู่ในย่านไชน่าทาวน์ ใครเป็นแฟนฮอนด้าน่าจะชอบรถรุ่นนี้ ดูจะเป็นรถรุ่นเล็กกว่า CRV สักเล็กน้อย ฮอนด้าน่าลองนำมาทำตลาดบ้านเราดูบ้างน่าจะขายดีมิใช่น้อย

13.00 น. หรือเที่ยงคืนบ้านเรา

ผมเดินลัดเลาะไปบนบาทวิถีของไชน่าทาวน์ เดินเล่นชมสินค้าที่ระลึกราคาถูกด้วยความเพลิดเพลิน (เสื้อ I Love NY 6-7 ตัว 10 เหรียญ) จนมาถึงร้านอาหาร Golden Bridge เชิงสะพาน Manhattan

ร้านอาหารจีนแห่งนี้อยู่บนชั้นสองของอาคารหัวมุมเชิงสะพานนั่นแหละ ใครจะลองไปกินก็หาไม่ยาก ชั้นล่างเป็นร้านอาหารเวียดนามอันแสนเงียบเหงา ส่วนร้านอาหารจีนด้านบนเป้าหมายของเรามีคนรอเข้าคิวแถวยาวเหยียดเหมือนแจกฟรี ร้านนี้เปิดขายตั้งแต่สิบโมงเช้าถึงบ่ายสองโมงเย็น คนจะมากสุดๆ ช่วงสิบเอ็ดโมงกว่าๆ จนถึงเที่ยงครึ่ง หลังจากนั้นจะซาๆ ลงไป บรรยากาศในร้านเป็นโถงขนาดใหญ่แนวๆ หอประชุม ดูเผินๆ นึกว่าเข้ามาในงานเลี้ยงโต๊ะจีน ถ้ามาสองคนจะสะดวกมากเพราะไปนั่งแทรกกับโต๊ะอื่นๆ ได้

รูปภาพ

ร้านนี้ขายแต่ติ่มซำและอาหารแนวข้างเคียง (ตีนไก่ ตีนเป็ด ฯลฯ หรืออะไรเทือกๆ นั้น) การสั่งก็ไม่ยุ่งยากคล้ายๆ MK คือมีรถติ่มซำหลากชนิดเข็นออกมาให้เลือกเป็นระยะๆ อยากกินอะไรก็ชี้เอา ผมลองกินหลายอย่างแต่ปลื้มที่สุดคือก๋วยเตี๋ยวหลอดไส้หมูแดง ฮะเก๋ากุ้งที่มีกุ้งเต็มๆ คำ และปาท่องโก๋ห่อเส้นใหญ่แบบเดียวกับที่น้องสาวผมกำลังอ้ำอยู่นั่นแหละ

ที่สำคัญ เช็คบิลแล้วอย่าลืมวางทิปไว้อย่างต่ำ 15% ของค่าอาหาร พึงเข้าใจว่าบัดนี้ "ทิป" มิใช่เพียงสินน้ำใจที่ "ให้หรือไม่ให้ก็ได้" แต่มันกลายเป็น "a must" ไปซะแล้วโดยเฉพาะในประเทศที่เงินเป็นใหญ่อย่างที่นี่

รูปภาพ

14.00 น. หรือตีหนึ่งบ้านเรา

ผมและน้องสาวนั่งอ้อยอิ่งกินติ่มชำแกล้มชาจนถึงเวลาร้านปิด เราตกลงย่อยอาหารด้วยการเดินไปยังย่านโซโหที่อยู่ไม่ห่างกันนัก น้องสาวผมนำเข้าร้านโน้นร้านนี้ แปลกใจที่ผมรู้สึกมีความสุขทั้งที่ไม่เคยรู้สึกสนุกสนานกับการช้อปปิ้งแบบนี้มาก่อน หรืออาจเป็นเพราะความรู้สึกดีๆ ที่ผมได้ใกล้ชิดกับน้องสาวอีกครั้ง ที่ผ่านมาก็แค่ทักทายกันทาง msn ซึ่งช่างเหินห่าง (เพราะผมมักเลือกที่จะคุยกับสาวๆ มากกว่าคุยกับน้อง ...ห้าห้า) หากน้องโทรมาผมก็ดูเหมือนจะไม่มีอะไรคุยกับเธอมากนัก แต่เมื่อเราได้มาเจอกันแบบนี้ ผมกลับรู้สึกว่าเราคุยกันได้สารพัด เราคุยกันถึงพ่อที่ดูจะหงอยเหงาลงทุกวัน คุยถึงแม่ที่เพิ่งจะจากไป ฯลฯ ผมอยากจะบอกเธอด้วยซ้ำว่าเลิกกับผัวซะทีเถอะวะ (อ้าวไหงงั้นล่ะ) และกลับบ้าน กลับมาปลูกถั่วปลูกงากินข้าวคลุกน้ำปลากันไปตามระบอบเศรษฐกิจพอเพียงเราก็อยู่กันได้ อย่างน้อยที่สุดพ่อก็จะได้มีลูกสาวสุดที่รักเป็นเพื่อน ...แทนผม ...ซึ่งบินไปบินมาแทบไม่มีเวลาดูแลพ่อเลย

รูปภาพ

16.00 น. หรือตีสามบ้านเรา

ช้อปปิ้งกันหนำใจ แต่ผมยังมีภาระต้องซื้อของฝากใครต่อใครตามลิสต์ที่ว่ากันยาวเหยียด ว่าแล้วเราก็หอบของพะรุงพะรังขึ้น subway มาลงที่ถนน 34 ตัดกับบอร์ดเวย์ ตรงนั้นคือ Herald Square ที่มีห้างเมซี่ส์ ห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ (ที่โฆษณาว่าใหญ่ที่สุดในโลก) ร้าน Victoria's Secret, Mango, Banana Replublic, H&M โอ้ย! ต้องสาธยายกันทุกยี่ห้อเลยหรือไงเนี่ย

รูปภาพ

บริเวณนี้คึกคักไปด้วยนักท่องเที่ยว คึกคักกว่าย่านไชน่าทาวน์ด้วยซ้ำไป ด้วยมีห้างขนาดใหญ่ ร้านขายสินค้าที่ระลึก ร้านขายของแบรนด์เนม stand alone อยู่ตลอดสองข้างถนน ภาพนี้น้องสาวผมแอ๊คท่าหน้าคิวรถจักรยานรับจ้างที่จอดรอผู้โดยสารในละแวก Herald Square

รูปภาพ

หรือใครจะนั่งสามล้อแบบนี้ก็มีเหมือนกัน แต่ผมว่าเสี่ยงมากกับการถูกรถชนตาย

รูปภาพ

18.00 น. หรือตีห้าบ้านเรา

จาก Herald Square เรามุ่งหน้า Time Square ซึ่งเป็นสี่แยกที่มีชื่อเสียงและวุ่นวายที่สุดของมหานครนิวยอร์ค ในวันสิ้นปีจะมีผู้คนนับล้านมารวมกันในลานแคบๆ แห่งนี้เพื่อร่วมเฉลิมฉลองการประกาศศักราชใหม่ ผมแวะซื้อซีดีเก่าๆ ของซานตาน่า ที่ร้าน Vergin (โปรดทราบ ไม่ได้กระแดะ แต่หาซื้อเมืองไทยไม่ได้) และซื้อของเล่นเล็กๆ น้อยๆ ฝากหลานคนโปรดของเจ๊ในร้าน Toy R Us

นอกจากย่าน Time Square จะเต็มไปด้วยร้านรวงมากมายแล้ว ยังเป็นย่านโรงละครเวทีอีกด้วย ว่ากันว่ามาถึงนิวยอร์คแล้วไม่ชมละครเพลงถือว่ามาไม่ถึงนิวยอร์ค ผมขอบายไม่สนใจ ไม่ว่าจะเป็นละครเพลงดังขนาดไหนไม่ได้ตังค์ผมแน่ๆ เพราะรู้ว่าคงดูไม่รู้เรื่อง

รูปภาพ

ภาพนี้น้องสาวผมถ่ายรูปกับหุ่นกลาสีเรือและแฟนสาวหน้าโรงละครอะไรซักแห่ง

19.00 น. หรือหกโมงเช้าบ้านเรา

เวลานี้... หากเป็นที่คฤหาสน์นนทบุรีผมคงยังนอนหลับปลิ้น ช้างทั้งตัวมากระทืบก็คงพิรี้พิไรที่จะตื่น แต่บัดนี้ผมยังเดินหอบของพะรุงพะรังอยู่แถว Madison Avenue

เสร็จจากร้าน H2O แถวนั้น น้องสาวนำผมมาที่ World Trade Center ที่ล้อมรั้วก่อสร้างตึกหลังใหม่กันยกใหญ่ ใกล้ๆ กันมีศูนย์ข้อมูลนักท่องเที่ยวแสดงภาพเหตุการณ์ 9/11 ที่ดูแล้วแสนเศร้าใจ น่าสงสารพลเรือนที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่ที่ต้องตายไปในสงครามที่ตนเองไม่มีส่วนรู้เห็น ไม่ต่างจากพลเรือนผู้บริสุทธิ์ชาวอิรัคและที่อื่นๆ ที่ต้องตายด้วยน้ำมือทหารอเมริกันที่เจือกเค้าไปทุกหนทุกแห่งในนามของ "ตำรวจโลก"

ดู CNN และอย่าลืมดู Aljazeera ด้วย ...และชีวิตชาวตะวันตกก็ไม่ได้มีค่าไปกว่าชาวอิรัคคนหนึ่งคนใดเลย...

รูปภาพ

ไม่ห่างจาก Ground Zero คือ Battery Park ริมแม่น้ำฮัดสัน ที่เห็นอยู่ลิบๆ ด้านหลังคืออนุสาวรีย์เทพีเสรีภาพ

รูปภาพ

20.00 น. หรือเจ็ดโมงเช้าบ้านเรา

ผลของการเดินช้อปปิ้ง ในที่สุด... ตีนของเธอก็โดนรองเท้าแตะกัดเอาจนได้

รูปภาพ

สะพานบรุ๊คลินยามค่ำคืน สวยงามและมีประวัติยาวเหยียด แต่นี่ไม่ใช่สารคดีประวัติศาสตร์ไปหาอ่านกันเอาเองนะครับ

หิวแล้วดิ ว่าแล้วน้องสาวก็พาผมไปร้านอาหารญี่ปุ่นเจ้าประจำ ก็อย่างที่เห็นนั่นล่ะ

รูปภาพ

ปลาดิบ

รูปภาพ

ราเมน

...และผมซัดเบียร์กิรินไปสองขวด

สรุปว่ามาเมืองฝรั่งทั้งทีจะไม่ลองกินอาหารเค้าดูบ้างเลยหรือไง?

.............................

มานิวยอร์คคราวนี้ผมมีความสุขกว่าที่คิด ที่สำคัญคือได้เจอน้องสาว (จริงๆ ก็เพิ่งเจอกันไม่นานมานี่เอง แต่ทำเป็นคิดถึงกันมากไปงั้น เพราะรู้แน่ๆ ว่าเดี๋ยวเธอต้องมาอ่าน) และได้มีโอกาสรู้จักนิวยอร์คในมุมที่ผมไม่เคยรู้จัก

วันต่อมา...ในนิวยอร์ค ผมยังได้ไปไหนต่อไหนอีกหลายแห่ง ซึ่งคงจะได้นำมาเสนอให้ชมกันในโอกาสต่อไป

ขอความสุขสวัสดีจงมีแด่สมาชิก thaicabincrew.com ทุกท่าน ขอจบลงดื้อๆ ตรงนี้...

.............................



New York New York Round the Clock
เรื่องและภาพโดย กำแหงหาญ
ภาพประจำตัวสมาชิก
กำแหงหาญ
TCC Staff
TCC Staff
 
จำนวนการตอบ: 98
เป็นสมาชิกเมื่อ: วันอาทิตย์ ส.ค. 22, 2004 10:49 pm
Reputation point: 5
กำแหงหาญ โถ คุณยังไม่มีใครโหวตให้เลย

โพสต์โดย ticket2moo » วันศุกร์ ส.ค. 10, 2007 6:05 pm

จะบอกว่ายอดเยี่ยม รูปสวย สมกับที่รอคอยมานาน
ภาพประจำตัวสมาชิก
ticket2moo
TCC partner
TCC partner
 
จำนวนการตอบ: 189
เป็นสมาชิกเมื่อ: วันพุธ พ.ค. 10, 2006 1:59 pm
Reputation point: 0
ticket2moo โถ คุณยังไม่มีใครโหวตให้เลย

โพสต์โดย griggsy » วันศุกร์ ส.ค. 10, 2007 6:09 pm

นี่ขนาดเหนื่อยนะเนี่ย ตระเวณเที่ยวได้ทั่วเลย หุหุ
griggsy
 

โพสต์โดย N' Thung » วันศุกร์ ส.ค. 10, 2007 6:49 pm

ย่องมาดู... :oops:
ภาพประจำตัวสมาชิก
N' Thung
พ่อเทพทุกสถาบัน
พ่อเทพทุกสถาบัน
 
จำนวนการตอบ: 1884
เป็นสมาชิกเมื่อ: วันจันทร์ ต.ค. 03, 2005 5:55 pm
ที่อยู่: บ้านน๊อก บ้านนอก แห่งร่องผักร่องสวน
Reputation point: 7
N' Thung โถ คุณยังไม่มีใครโหวตให้เลย

โพสต์โดย beer_tg » วันศุกร์ ส.ค. 10, 2007 6:54 pm

ลุงไข่เหนียวป่ะ 555

ไป NY ครั้งนี้ดูจะสนุกกว่าทุกครั้งหมือนที่ลุงบอกเลย
น้องสารลุงก้อยังสวยเปรี้ยวเหมือนเดิม ไม่มีเปลี่ยนแปลง :oops:
รูปภาพ
ภาพประจำตัวสมาชิก
beer_tg
พ่อเทพทุกสถาบัน
พ่อเทพทุกสถาบัน
 
จำนวนการตอบ: 3038
เป็นสมาชิกเมื่อ: วันอาทิตย์ ส.ค. 29, 2004 3:23 pm
Reputation point: 21
beer_tg โถ คุณยังไม่มีใครโหวตให้เลย

โพสต์โดย paula_pink » วันศุกร์ ส.ค. 10, 2007 7:05 pm

อยากไปนิวยอร์กมั่งจังเลย
รูปแต่ละรูปได้ใจมากๆๆๆ
รอดูภาคต่อไปนะคะ :D :D
ภาพประจำตัวสมาชิก
paula_pink
Free Ticket 1st Class Everywhere
Free Ticket 1st Class Everywhere
 
จำนวนการตอบ: 887
เป็นสมาชิกเมื่อ: วันเสาร์ ส.ค. 21, 2004 9:33 pm
ที่อยู่: TG Flugzeug
Reputation point: 7
paula_pink โถ คุณยังไม่มีใครโหวตให้เลย

โพสต์โดย youngplant » วันศุกร์ ส.ค. 10, 2007 9:46 pm

ทำไมเราถ่ายแล้วมันไม่สวยแบบนี้อ่ะ :evil:
ภาพประจำตัวสมาชิก
youngplant
พ่อเทพทุกสถาบัน
พ่อเทพทุกสถาบัน
 
จำนวนการตอบ: 2188
เป็นสมาชิกเมื่อ: วันพฤหัสฯ. มิ.ย. 23, 2005 8:32 pm
ที่อยู่: บ้านน๊อกกกก บ้านนอก
Reputation point: 15
youngplant โถ คุณยังไม่มีใครโหวตให้เลย

โพสต์โดย comegetme » วันศุกร์ ส.ค. 10, 2007 10:29 pm

อยากไปด้วยจัง ....

ขอแอบบอกว่าคนขี่ 3 ล้อน่ารักดีน่ะ อิ อิ
Dubai, First Class, International
ภาพประจำตัวสมาชิก
comegetme
Economy Class
Economy Class
 
จำนวนการตอบ: 62
เป็นสมาชิกเมื่อ: วันพุธ ก.ย. 14, 2005 10:08 pm
Reputation point: 0
comegetme โถ คุณยังไม่มีใครโหวตให้เลย

เบื่อก็ยอม

โพสต์โดย kang_nok » วันศุกร์ ส.ค. 10, 2007 10:54 pm

:lol: ซักวันจะเป็นแอร์ แล้วก็บินไป NY แบบพี่ๆ ให้ได้
kang_nok
 
จำนวนการตอบ: 10
เป็นสมาชิกเมื่อ: วันอังคาร ก.ค. 04, 2006 12:33 pm
ที่อยู่: Bangkok
Reputation point: 0
kang_nok โถ คุณยังไม่มีใครโหวตให้เลย

โพสต์โดย GeNie_ReDhOt » วันเสาร์ ส.ค. 11, 2007 12:56 am

เท่าที่ทราบนะคะ (ไม่รู้ถูกหรือไม่) พนักงานเสริฟที่นั่นเค้าไม่มีเงินเดือนค่ะ หรือมีก็น้อยมากๆๆๆๆๆ เค้าอยู่กันได้ด้วยทิปค่ะ :wink:
ภาพประจำตัวสมาชิก
GeNie_ReDhOt
Free Ticket 1st Class Everywhere
Free Ticket 1st Class Everywhere
 
จำนวนการตอบ: 891
เป็นสมาชิกเมื่อ: วันจันทร์ ส.ค. 23, 2004 8:45 pm
Reputation point: 0
GeNie_ReDhOt โถ คุณยังไม่มีใครโหวตให้เลย

โพสต์โดย pimcu » วันเสาร์ ส.ค. 11, 2007 1:00 am

เรื่องนี้ลุงหาญเขียนได้ประทับใจ...(ยืมคำน้องสาวลุงมาใช้นะค่ะ)
เห็นภาพทุกช๊อตเลยอ่ะค่ะ ว่าไปน้องสาวลุงก็ทำไปได้เนอะแต่ละท่าอ่ะ
รูปภาพ
pimcu
Royal Silk Class
Royal Silk Class
 
จำนวนการตอบ: 461
เป็นสมาชิกเมื่อ: วันอังคาร ม.ค. 03, 2006 3:25 pm
ที่อยู่: ปากซอยมีร้านกระเพราโง่ๆ
Reputation point: 0
pimcu โถ คุณยังไม่มีใครโหวตให้เลย

โพสต์โดย Pani » วันเสาร์ ส.ค. 11, 2007 1:38 am

µÍºGeNie

µÒÁ·ÕèGeNieºÍ¡ÁҹР¶Ù¡·Ø¡ÍÂèÒ§àÅ ¾¹Ñ¡§Ò¹àÊÃÔ¿·Õè¹ÕèäÁèÁÕà§Ô¹à´×͹ ÍÂÙèä´é´éÇ·Ի ¶éÒÃÇÁææà´×͹¹Ö§à§Ô¹·Õèà¢ÒËÒä´é¡ç¶×ÍÇèÒ´ÕÁÒ¡ àÁ×èÍà·Õºà»ç¹à§Ô¹ä·Â áµè¶éÒäÁèà·Õºà»ç¹à§Ô¹ä·Â¾Ç¡à¢Ò¡çÍÂÙè¤è͹¢éÒ§ÅÓºÒ¡ ¢Öé¹ÍÂÙè¡ÑºÃéÒ¹ÍÒËÒÃáµèÅзÕè´éÇÂËÅÐÇèÒ¨èÒ¤èÒ·Ó§Ò¹ªÑèÇâÁ§ÅÐà·èÒäà ÊèǹÁÒ¡¾¹Ñ¡§Ò¹àÊÃÔ¿à·èÒ·ÕèàÃÒÃÙéÁҹРà¢Ò·Óà»ç¹Part timeÊèǹÁÒ¡

¶éÒÁÕÍÐäÃʧÊÑ äÁèÇèÒ¨Ðà»ç¹¡ÒÃà»ç¹ÍÂÙè·Õè¹ÕèËÃ×ÍÇèÒàÃ×èͧàÃÕ¹µèÍ¡ç¶ÒÁä´é¹Ð¤ÐËÃ×ÍÍÕàÁÅËÒ¡çä´é¹Ð
Pani
 
จำนวนการตอบ: 1
เป็นสมาชิกเมื่อ: วันพุธ ส.ค. 01, 2007 3:45 am
Reputation point: 0
Pani โถ คุณยังไม่มีใครโหวตให้เลย

ต่อไป

ย้อนกลับไปยัง ท่องเที่ยวไปสไตล์ลูกเรือ, Survival's Kit, ฟ้องด้วยภาพ และชีวิตลูกเรือไทย around the world

ผู้ใช้งานขณะนี้

่กำลังดูบอร์ดนี้: ไม่มีสมาชิกใหม่ และขาจร 1 คน

cron