รายชื่อและบทความดีๆ จากผู้โชคดีได้รับหนังสือ 1 Day 2 Fly

ภารโรง: myoldeditor

รายชื่อและบทความดีๆ จากผู้โชคดีได้รับหนังสือ 1 Day 2 Fly

โพสต์โดย myoldeditor » วันพฤหัสฯ. มี.ค. 15, 2007 10:25 am

รูปภาพ

ทีมงาน thaicabincrew.com ขอบขอบคุณสมาชิกทุกท่านที่ร่วมสนุกส่งบทความ "อะไรดลใจให้อยากเป็นแอร์" กันล้นหลาม เรียกว่าเราอ่านกันตาแฉะ สุดท้ายก็คัดเลือกมาด้วยวิธีพิเศษ 8 ท่าน 5 ท่านแรกรับหนังสือ 1 day 2 fly วันเดียวก็บินได้ ส่วน 3 ท่านหลังรับพวงกุญแจหอไอเฟลจากปารีสเป็นที่ระลึกเล็กๆ น้อยๆ จากเว็บไซต์ thaicabincrew.com ที่มีคติเราแจกกระหน่ำซัมเมอร์เซลล์อยู่แล้ว

เรามิใช่ราชบัณฑิตผู้เชี่ยวชาญภาษาไทยเพื่อมาตรวจบทความอะไรหรอกนะครับ เอาแค่อ่านสนุกและเนื้อหาไม่หลุดไปจากที่เราตีกรอบไว้เท่านั้นก็พอแล้ว แต่ถ้าให้พูดกันตรงนี้ ขอฟันธงไปเลยว่าฝีมือการเขียนของทุกท่านไม่หนีกันเท่าไหร่ เรียกว่าถ้าเป็นนักวิ่ง 100 เมตรก็ต้องตัดสินกันด้วยภาพถ่าย แต่จำใจต้องตัดให้เหลือเพียง 8 ท่านเพราะข้าวของมีแค่นี้ น้องๆ ที่ส่งบทความมาแล้วไม่ได้อะไรติดไม้ติดมือกลับบ้านอย่าเพิ่งงอน อย่าเสียใจนะครับ เรายังมีกิจกรรมให้ร่วมสนุกกันเสมอๆ บอกแล้วว่าเป็นสมาชิก thaicabincrew.com ฟรีๆ ได้อะไรดีๆ มากกว่าที่คิด

มีน้องสมาชิกที่เป็นแอร์แล้วหลายคนส่งบทความมาร่วมสนุกด้วย ทุกท่านเขียนดีหมดเลย โดยเฉพาะน้องนกจากอาบูดาบี แต่เราขออนุญาตยกรางวัลให้เด็กๆ ที่ยังไม่ได้เป็นแอร์ก่อน หวังว่าน้องนกคงเข้าใจนะครับ

ผู้ได้รับหนังสือ 1 day 2 fly วันเดียวก็บินได้ 5 ท่าน

ยิ่งรัก อัชฌานนท์
วราลี รุ่งรุจิไพศาล
หฤทัย บัวสำลี
จุฑามาส เรืองพงษ์
ภัทรวีร์ เทียนชัยอนันต์


ผู้ได้รับพวงกุญแจหอไอเฟลขำๆ 3 ท่าน

ปุณยวีร์ ธีร์ธัญวัฒน์
ณิชา ประสานเกลียว
กุลนรี นุกิจรังสรรค์


เราจะจัดส่งของรางวัลดังกล่าวในวันพรุ่งนี้ครับ (15 มีนาคม) คาดว่าทุกท่านจะได้รับของรางวัลภายใน 2-3 วันนี้ ได้รับแล้วกรุณาส่งอีเมล์หรือ pm มาแจ้งให้ทราบด้วยจะขอบพระคุณเป็นอย่างสูง


................................


รูปภาพ

นางฟ้า...ในฝัน โดย ยิ่งรัก อัชฌานนท์


ท่ามกลางสังคมอันสับสนวุ่นวาย ผู้คนมากมายล้วนแล้วแต่ต้องการแสวงหาให้ได้มาในสิ่งซึ่งตนปรารถนาและพึงพอใจ ในเมื่อจุดมุ่งหมาย คือ สิ่งเดียวกันและมีจำนวนไม่มากเพียงพอสำหรับทุกคน ความแข่งขันแก่งแย่งก็ย่อมเกิดขึ้นตามมา ปัญหาจึงอยู่ที่ว่า ใครกันจะเป็นคนที่สามารถได้ในสิ่ง ๆ นั้นมาครอบครอง

วันนี้ฉันตื่นนอนเช้ากว่าทุกวัน กระวีกระวาดลุกออกจากที่นอนอย่างไม่เกียจคร้าน อาบน้ำแต่งตัว ใส่ถุงน่อง เริ่มต้นลงมือแต่งหน้ารองพื้น ทำผมคลุมเน็ทให้ดูสวยงามเป็นพิเศษ ให้สวยที่สุดเลยก็ว่าได้ เนื่องด้วยในวันนี้ฉันมีนัดกับสายการบินคูเวต แอร์เวย์เพื่อสัมภาษณ์รอบสุดท้าย ...อีกเพียงไม่กี่ก้าวแล้วสินะกับความฝันและอาชีพที่ฉันรัก หวังว่าจะเป็นอย่างนั้นนะ

แต่การลุกตื่นขึ้นมาตอนเช้ามืดเพื่อแต่งหน้าทำผมอย่างนี้ ดูจะกลายเป็นเรื่องชาชินสำหรับฉันเสียแล้ว ฉันผ่านการ walk-in การสัมภาษณ์ กระบวนการคัดเลือกต่างๆ มาไม่รู้กี่ครั้ง ผ่านประสบการณ์เสียใจมาแล้วอีกไม่รู้กี่หน แต่ฉันก็ยังไม่รู้เหมือนกันว่าฉันจะชาชินกับความเจ็บปวดอย่างนั้นได้อีกนานเท่าไหร่ และฉันจะมีแรงใจมากเพียงใดเพื่อจะก้าวเดินไปคว้าความฝันมาเป็นของตัวเอง

แน่นอนว่าฉันไม่ใช่คนแรกหรือคนเดียวที่เป็นและรู้สึกอย่างนี้...ฉันเป็นแค่เพียงหญิงสาวคนหนึ่งในอีกหลายล้านคนที่อยากก้าวเดินมาสู่หนทางแห่งอาชีพที่สวยงามล่องลอย “พนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน” เนื่องด้วยเหตุผลหลายร้อยประการ จากคนเป็นหมื่นแสนคน มาจากต่างที่ต่างถิ่น ต่างการศึกษา ต่างความคิด แต่ทุกคนล้วนมีความฝันและความมุ่งหวังเดียวกัน ร่วมกัน

ฉันเคยอยากล้มเลิกไปหลายครั้ง เนื่องด้วยความผิดหวังหลายต่อหลายหน ฉันอาจจะไม่ใช่คนหนึ่งคนที่เกิดมาเพื่อก้าวเดินไปตรงนั้น ฉันอาจจะไม่ได้ถูกกำหนดมาในเป็นนางฟ้ามีปีกใส ชีวิตฉันอาจไม่ได้ถูกขีดไว้ให้ทำความฝันของตัวเองให้เป็นจริง

ถึงแม้ว่าสังคมของเหล่านักล่าฝันนั้น ดูจะไม่แตกต่างอะไรกับสังคมแห่งการแก่งแย่งแข่งขันทั่วไปก็ตาม แต่ความจริงแล้วหาได้เป็นอย่างนั้นไม่ สิ่งหนึ่งที่ทำให้ฉันยังมีแรงใจในการยิ้มสู้กับความผิดหวัง มีแรงแต่งหน้าทำผมเหมือนเดิมทุกครั้ง มีแรงในการยื่นใบสมัครใหม่อีกครั้งและอีกครั้ง สิ่งนั้นได้ถูกเจือซ่อนอยู่ภายใต้บางอย่างที่หากไม่ได้เข้ามาสัมผัสจะไม่มีวันได้พบ นั่นคือ “มิตรภาพ” ที่ฉันสัมผัสนั่นเอง

มิตรภาพน่ารัก ๆ ที่ได้พบทุกครั้งในการสมัคร มิตรภาพที่เกิดมาจากกลุ่มคนที่มีความฝันเดียวกัน มาจากความรู้สึกเดียวกัน มาจากการต่อสู้ไปด้วยกัน จากการช่วยเหลือซึ่งกันและกัน จากการแบ่งปันข้อมูลข่าวสาร รอยยิ้มให้คลายความตื่นเต้น กำลังใจเมื่อท้อแท้ และคำปลอบใจให้ลุกขึ้นสู้อีกครั้ง ...ฉันว่ามันเป็นมิตรภาพที่น่ารักที่สุดในโลกเลยล่ะ

ฉันขับรถออกมาจากโรงแรมเหมือนเคยหลังเสร็จการสัมภาษณ์ เหมือนเป็นภาพเก่าซ้ำที่ฉายวนเวียน ยังคงหอบเอาหัวใจเต้นโครมครามแห่งความหวังออกมาด้วย การรอคอยต่อจากนี้ดูเหมือนจะยาวนานอย่างไม่สิ้นสุด แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันยังคงได้รับและนำกลับมาเสมอ คือ กำลังใจและความอบอุ่นของผู้ร่วมเส้นทางความฝันเดียวกัน

ความตื่นเต้นคงไม่เยอะเกินไป ถ้ามีใครอีกคนมาแบ่งปันข้อมูล
การรอคอยก็คงไม่นานเกินไป ถ้ามีใครสักคนมารอคอยร่วมกัน
ความผิดหวังก็คงไม่เจ็บปวดเกินไป ถ้ามีใครอีกคนร่วมรับรู้แบ่งปัน
และหากมีวันนั้น ความสำเร็จก็คงหอมหวานสวยงามดังใจ ถ้ามีใครมาคอยยินดีในความสำเร็จด้วยกัน

ท่ามกลางสังคมอันสับสนวุ่นวาย ผู้คนมากมายล้วนแล้วแต่ต้องการแสวงหาให้ได้มาในสิ่งซึ่งตนปรารถนาและพึงพอใจ แม้ว่าจุดมุ่งหมาย จะเป็นสิ่งเดียวกันและมีจำนวนไม่มากเพียงพอสำหรับทุกคน แต่สนามการแข่งขันนี้กลับไม่จำเป็นต้องมีการแก่งแย่งแข่งขันเพื่อให้ได้มาในสิ่งที่ต้องการโดยทำร้ายคนรอบข้างอย่างเจ็บปวด ปัญหาจึงไม่ได้อยู่ที่ว่า ใครกันจะเป็นคนที่สามารถได้ในสิ่ง ๆ นั้นมาครอบครอง แต่กลับอยู่ที่หนทางที่จะได้ก้าวไปสู่จุดนั้นร่วมกันต่างหาก

แม้ว่าจะยังคงมีคนสมหวังผิดหวัง หรือแม้กระทั่งมีคนที่เดินมาใหม่และเดินจากไปอยู่เรื่อยไม่ต่างกับสนามแข่งขันอื่น แต่สนามแห่งนี้จะยังคงมีแต่มิตรภาพ กำลังใจและความอบอุ่นที่ถ่ายทอดแบ่งปันให้กันเสมอ

ณ สังคมแห่งนี้ thaicabincrew.com


................................


รูปภาพ

แอร์โฮสเตส ... บริการและความปลอดภัย โดย วราลี รุ่งรุจิไพศาล


อาชีพ แอร์โฮสเตส ใครๆ ก็อยากเป็น แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นได้ง่ายๆ เพราะนอกจากจะต้องมีความสามารถและบุคลิกที่ดีเหมาะสมกับงานสายการบินแล้ว ยังจะต้องมีใจรักอีกด้วย

สำหรับตัวข้าพเจ้าเอง สาเหตุที่อยากทำงานในสายอาชีพนี้ก็เพราะว่า เมื่อตอนที่ข้าพเจ้าอยู่ประมาณ ม.ต้น แม่ของเพื่อนข้าพเจ้าเป็นแอร์โฮสเตส เพื่อนของข้าพเจ้าจึงมักจะมาเล่าเรื่องต่างๆ เกี่ยวกับแม่ของเขาให้ฟังเป็นประจำ ข้าพเจ้าจึงเริ่มมีความประทับใจที่ดีกับสายอาชีพนี้ แม้ว่าหลายๆ คนจะมองว่าอาชีพนี้จะเป็นเพียงแค่ “สาวใช้บนเครื่องบิน” เท่านั้น แต่ข้าพเจ้าเองกลับมีมุมมองที่ต่างกันออกไป

ข้าพเจ้าคิดว่าอาชีพนี้เป็นอาชีพที่มีเกียรติ การทำหน้าที่แอร์โฮสเตสที่ดีนั้น ไม่ใช่แค่ให้บริการผู้โดยสารในฐานะลูกค้าเพียงอย่างเดียว แต่ยังจะต้องให้ความปลอดภัยแก่ผู้โดยสารทุกท่านอย่างเท่าเทียม เปรียบผู้โดยสารดั่งญาติพี่น้องของตนเลยทีเดียว ซึ่งความปลอดภัยนั้น เป็นสิ่งที่หลายๆ คนลืมไปว่า เป็นหัวใจสำคัญในหน้าที่บริการของเหล่าพนักงานสายการบินทุกคน

นอกจากนี้ เมื่อข้าพเจ้าได้มีโอกาสเป็นผู้โดยสารของสายการบินหนึ่งของประเทศไทยเราเอง ข้าพเจ้าก็ยิ่งมีความประทับใจ เนื่องจากพวกพี่ๆ เหล่านั้นนอกจากจะทำหน้าที่ได้ดีเยี่ยมแล้ว ยังให้บริการข้าพเจ้าอย่างเป็นกันเอง หลังจากนั้น ข้าพเจ้าจึงยิ่งมุ่งมั่นที่จะเข้ามาเป็นแอร์โฮสเตสให้ได้

ข้าพเจ้ายังเชื่ออีกว่า หากข้าพเจ้าสามารถเป็นแอร์โฮสเตสได้แล้ว ข้าพเจ้าก็จะได้เรียนรู้อะไรอีกหลายอย่างที่ข้าพเจ้าจะสามารถพัฒนาตนเองให้บริการและให้ความปลอดภัยแก่ผู้โดยสารทุกท่านเป็นอย่างดีเฉกเช่นที่ข้าพเจ้าเคยได้รับ เพราะอาชีพนี้ไม่ได้เป็นง่ายอย่างที่ใจฝัน แต่ยังต้องใช้ความมานะอุตสาหะ และ ความอดทนมากอีกด้วย


................................


รูปภาพ

แรงดลใจของฉันกับอาชีพ air hostess โดย หฤทัย บัวสำลี


แรงดลใจของฉันที่ทำให้ฉันอยากเป็น พนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน มันเกิดขึ้นมานานมาก ตั้งแต่ฉันยังไม่รู้จักความหมายของมันด้วยซ้ำ

เมื่อตอนที่ฉันเป็นเด็กอายุ 7 ขวบกว่าๆ พี่ผู้หญิงข้างบ้านฉันคนหนึ่งพูดกรอกหูฉันประจำว่าเขากำลังจะไปสมัคร air hostess แล้วมันคืออะไรกันน่ะ ...ฉันสงสัยในตอนนั้น แล้วฉันก็ไม่ได้เก็บความสงสัยนั้นไว้ เมื่อได้ถามไป คำตอบที่ได้รับกลับมาก็คือ “ถ้าหนูได้เป็น air hostess หนูก็จะได้แต่งตัวแต่งหน้าสวยๆ แล้วหนูก็จะได้บินไปเที่ยวรอบโลกเลย” ไม่ต้องสงสัย ฉันอยากเป็น air hostess ทันทีเลย พอพูดถึงเรื่องความสวยกับเรื่องเที่ยว เด็กน้อยอย่างฉันที่พอเวลาแม่เผลอก็จะชอบขโมยเครื่องสำอางแม่มาแต่งหน้าแต่งตาจนดูเหมือนตุ๊กตาผีจีน รักสวยออกขนาดนี้มีหรือจะพลาด ตั้งแต่นั้นมา เวลามีคนถามหรือตอนที่คุณครูให้เขียนเรียงความว่าโตขึ้นหนูอยากเป็นอะไร air hostess คือคำตอบเดียวที่ฉันมีตลอดมา

แต่พอฉันโตขึ้นจนอยู่ชั้นมัธยมคำว่า “air hostess” มันเริ่มคลุมเครืออยู่ในใจฉัน จริงๆ แล้วมันคืออาชีพอะไรกันแน่ จนมาวันหนึ่งฉันและครอบครัวได้ไปรับญาติที่สนามบิน ระหว่างรออยู่นั้นแม่ได้ชี้ให้ฉันดูผู้หญิงสวยๆ 3-4 คนที่เดินลากกระเป๋าออกมาจากช่องผู้โดยสารขาเข้า ภาพพวกพี่ๆ แอร์ช่างเป็นภาพที่ประทับใจฉันจริงๆ

หลังจากนั้นมาฉันก็เริ่มหาคำตอบให้กับตัวฉันเองเกี่ยวกับอาชีพนี้อย่างจริงจัง ฉันเริ่มต้นหาคำตอบจากครูแนะแนว และแน่นอนฉันไม่ผิดหวัง ครูแนะแนวบอกฉันว่าอาชีพนี้คือ อาชีพบริการเป็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน และมีหน้าที่ให้ความปลอดภัยแก่ผู้โดยสารและจำเป็นจะต้องแต่งตัวให้สวยสะอาดเรียบร้อยดูดีแก่ผู้ที่พบเห็น ฉันทำความเข้าใจกับคำตอบที่ครูบอก ฉันเริ่มเข้าใจมากขึ้นว่าจริงๆ แล้วอาชีพ air hostess ไม่ได้มีไว้แค่แต่งตัวแต่งหน้าสวยๆ แล้วก็ได้เที่ยวรอบโลกอย่างที่พี่ข้างบ้านของฉันเคยบอกไว้อย่างเดียว แต่นั้นเป็นเพียงแค่คำตอบสำหรับไว้ตอบเด็ก 7 ขวบที่เข้าใจแต่เรื่องสวยๆงามๆ ถ้าตอนนั้นพี่เขาบอกว่ามันคืออาชีพบริการและให้ความปลอดภัยแก่ผู้โดยสาร เด็ก 7 ขวบอย่างฉันก็คงไม่มีทางเข้าใจมันอยู่ดี น่าเสียดายที่พี่คนนั้นย้ายบ้านไปนานแล้ว แต่หลังจากนั้นฉันก็ยังได้รับข่าวดีว่าพี่ข้างบ้านของฉันได้เป็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน อย่างที่เขาตั้งใจไว้และเขาก็คือแรงดลใจของฉัน

มาถึงวันนี้ฉันเข้าใจเป็นอย่างดีแล้วว่าอาชีพนี้ความหมายของมันคืออะไรและฉันก็ชอบและอยากทำงานนี้มาก ถึงแม้เวลามันจะผ่านมานาน ความตั้งใจและความฝันของฉันก็ยังอยู่ ฉันเคยเห็นเพื่อนๆ ฉันหลายคนต้องทิ้งความฝันนี้ไปเพียงเพราะเขาถูกปฎิเสธและเขาก็เลยท้อใจ ฉันเองก็เป็นคนหนึ่งที่รวบรวมความฝันกับความตั้งใจ ตั้งแต่เด็กจนโตมาลงสนามแข่งกับเพื่อนๆ ที่มีความฝันเดียวกันนับพันคนเป็นครั้งแรก แต่ฉันก็ถูกปฎิเสธเช่นกันในก้าวแรกที่ฉันเริ่ม ฉันยอมรับว่าในตอนนั้นฉันผิดหวังแต่ไม่มีทางหมดหวังและทิ้งความฝันอย่างแน่นอน ในตอนนั้นฉันใช้คุณวุฒิ ม.6 ไปสมัครและฉันก็ยังเรียนไม่จบมหาลัย ฉันอาจจะมีข้อผิดพลาดอะไรหลายอย่างที่ยังไม่ถูกใจกรรมการ

ฉันพยายามแก้ข้อผิดพลาดทั้งหมดของฉันให้มันดีขึ้น และตอนนี้ฉันกำลังจะเรียนจบมหาลัยในเดือนหน้า ความตั้งใจของฉันกำลังจะกลับมาอีกครั้งหนึ่ง ฉันตั้งใจไว้ว่าต้องทำให้ทุกอย่างมันดีขึ้นกว่าเดิมและต้องทำตามความฝันของตัวเองให้เป็นจริง เพราะฉันได้นึกอยู่เสมอว่า ความสำเร็จมักจะอยู่ไกลเกินไปสำหรับคนที่ทดท้อและรอหา แต่จะมาอยู่ไกล้แค่ปลายตาสำหรับทุกคนที่มีคำว่าพยายาม .......


................................


รูปภาพ

จุฑามาส เรืองพงษ์


สาเหตุที่อยากจะทำงานในตำแหน่งพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินนี้ก็เพราะว่า เป็นคนรักในงานบริการค่ะ และรู้สึกภูมิใจ ดีใจทุกครั้งที่เราสามารถทำให้คนอื่นๆ นั้นมีความสุขกะสิ่งที่เราได้บริการเค้าไป ได้เห็นรอยยิ้มจากคนที่เราหยิบยื่นความจริงใจจากการบริการของเรา สิ่งเหล่านี้ได้รับรู้มาตั้งแต่ตอนเรียนในคณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ค่ะ เนื่องจากเคยได้ฝึกงานเกี่ยวกับการบริการผู้ป่วย คนไข้ รวมถึงการเรียนรู้ที่จะสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้อื่นด้วยค่ะ เลยทำให้รู้สึกอยากจะทำงานบริการ หลังจากเรียนจบก็ทำงานในตำแหน่งลูกค้าสัมพันธ์ซึ่งแน่นอนว่าเป็นงานบริการโดยมีจุดมุ่งหมายสำคัญที่สุดคือการสร้างความพึงพอใจให้กับลูกค้าค่ะ

นอกจากนี้ยังได้รับโอกาสจากที่ทำงานส่งไปรับการอบรมต่างๆ ที่เป็นส่วนหนึ่งของงานบริการที่ดีรวมถึงมีโอกาสได้ดูการอบรมพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินของการบินไทยด้วย ซึ่งประทับใจมากค่ะเพราะพนักงานเหล่านั้นได้ให้ความเอาใจใส่ตลอดเวลารวมถึงรอยยิ้มที่ให้แก่ผู้โดยสารตลอดเวลาด้วย หลังจากนั้นจึงมุ่งมั่นว่าสักวันนึงเราจะทำอาชีพนี้ให้ได้ จึงได้หาหลักสูตรเพื่อเตรียมความพร้อมในการเป็นพนักงานต้อนรับ และได้ลองสมัครไปหลายต่อหลายครั้ง ณ ตอนนี้ก็จะ 10 ครั้งแล้วล่ะค่ะ แต่ก็ยังไม่ถึงที่ใจฝันสักทีแต่ก็พยายามที่จะสานฝันต่อไปและปรับปรุงในส่วนที่เรายังบกพร่องเพื่อทำฝันให้เป็นจริงค่ะ

แต่สิ่งหนึ่งที่ได้รับจากการสัมภาษณ์ตำแหน่งพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินและจากเว็บไซต์นี้ก็คือการให้กำลังใจ และให้ข้อมูลกันและกันของผู้สมัครทุกคน แม้ว่าเราจะเป็นคู่แข่งกันในสนามสอบแต่ทุกคนไม่เคยที่จะหลงลืมในมิตรภาพที่เราจะสามารถหยิบยื่นให้กันแม้กระทั่งตอนรอสัมภาษณ์นี่ล่ะค่ะ นี่เป็นสิ่งหนึ่งที่หาไม่ได้จากการแข่งขันที่อื่น แม้รู้ทั้งรู้ว่าทุกๆ คนคือคู่แข่งแต่ในขณะเดียวกันทุกคนคือเพื่อน และจะเป็นเพื่อนร่วมงานในอนาคต ก็อยากบอกว่าขอบคุณเพื่อนๆ ทุกคนค่ะ ขอบคุณเว็บไซต์นี้ที่ทำให้ได้รับประสบการณ์และสิ่งดีๆ มากมายและทั้งหมดนี้ก็คือความรู้สึกที่อยากจะบอกว่าทำไมถึงประทับใจและรักที่จะทำงานในตำแหน่งพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินค่ะ...ขอบคุณค่ะ


................................


รูปภาพ

ทำไมถึงอยากเป็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน โดย ภัทรวีร์ เทียนชัยอนันต์


จำได้ว่าเมื่อตอนที่เรียนอยู่ชั้นประถมฉันเคยฝันว่าอยากเป็นแอร์โฮสเตส ในตอนนั้นมองว่าอาชีพนี้เป็นอาชีพที่สวยงาม ได้แต่งตัวสวย ๆ แล้วก็ได้ไปเที่ยวที่ต่าง ๆ ทั่วโลกใบนี้ ในเวลาต่อมาความคิดนั้นได้หายไป เพราะตอนที่ฉันได้เรียนอยู่ระดับมัธยมนั้นได้เริ่มเรียนดนตรีทั้งเปียโน และเป็นนักดนตรีวงโยธวาทิตของโรงเรียน ณ เวลานั้นจึงทำให้ฉันอยากที่จะเป็นนักดนตรีที่มีคุณภาพคนหนึ่ง ฉันจึงได้เรียนต่อในระดับปริญญาตรีสาขาวิชาดนตรีศึกษา (ดนตรีสากล) เครื่องเอกเปียโน ซึ่งนั่นเป็นเครื่องดนตรีที่ฉันรักมากที่สุด

ฉันเรียนวิชาที่ฉันรักมาเรื่อยจนสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรี และได้ศึกษาต่อในระดับปริญญาโททางด้านดนตรีอีก แต่ขณะที่ฉันกำลังศึกษาอยู่ในระดับปริญญาโทนั้น เพื่อนรักของฉันที่เรียนมาด้วยกันมาบอกฉันว่าเค้าอยากเป็นแอร์ และนั้นก็ทำให้ความฝันของฉันเมื่อวัยเด็กได้ย้อนกลับมา แต่เหตุผลในคราวนี้ได้เปลี่ยนไป ในตอนนี้ฉันอยากจะทำอยากอาชีพนี้ เพราะฉันอยากที่จะทำให้ผู้คนมีความสุข อยากที่จะเห็นรอยยิ้มของผู้คนมากมาย และอยากที่จะช่วยแก้ปัญหาต่างๆ ให้กับคนที่เค้ามีปัญหาเท่าที่ฉันจะสามารถช่วยเหลือเค้าได้

ฉันคิดว่านั่นเป็นสิ่งที่วิเศษมาก ถ้าฉันสามารถทำให้คนทุกๆ คนมีความสุข และสามารถที่จะผ่านปัญหาต่างๆ นั้นไปได้ และเมื่อฉันรู้เช่นนั้นฉันก็ไม่ปล่อยให้เป็นเพียงความฝันลมๆ แล้งๆ อีกต่อไป เพราะตอนนี้ฉันได้พยายามทำทุกสิ่งเพื่อที่ฉันจะได้มีฝันที่เป็นจริง โดยเริ่มต้นฉันได้รู้จักกับเว็บไซต์ Thaicabincrew.com ซึ่งเป็นแหล่งที่ได้รวบรวมข้อมูลต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับการเตรียมตัว การสมัคร ตลอดจนเทคนิคต่าง ๆ เพื่อที่จะทำให้ฝันของคนที่อยากติดปีกเป็นนางฟ้าได้ใกล้เข้ามาอีกระดับหนึ่ง

และเว็บไซค์แห่งนี้ก็เป็นเหมือนบ้านบนอินเตอร์เน็ต เพราะมีเพื่อนร่วมฝันเดียวกันที่พร้อมจะแบ่งปันความรู้ ช่วยเหลือ และเป็นเพื่อนทั้งยามสุขและยามทุกข์ ซึ่งฉันคิดว่านี่แหละคือลักษณะเด่นของคนที่อยากจะเป็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน สุดท้ายนี้ ฉันเชื่อว่าสักวันหนึ่งฝันของฉันจะเป็นจริง และถ้าฝันของฉันได้เป็นจริงขึ้นมาเมื่อไหร่ ฉันจะเป็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินที่ดีคนหนึ่ง


................................


รูปภาพ

ปุณยวีร์ ธีร์ธัญวัฒน์


แรงดลใจที่ทำให้ตัวดิฉันอยากเป็นนางฟ้าเหมือนคนอื่นๆ เหตุผลหลักๆ คงเหมือนกับเพื่อนๆ ทุกคน คือมีใจรักด้านการบริการ ทุกคนสามารถพูดได้ว่าฉันเนี้ยรักงานบริการ มันออกมาจากใจจริงรึเปล่า หรือมีเหตุผลอย่างอื่น (เรื่องของจำนวนเงิน) ส่วนตัวแล้วดิฉันมีใจรักงานด้านนี้อย่างท่วมท้น สืบเนื่องจากดิฉันได้เคยไปเข้าร่วมโครงการ “Hospitality and Tourism in U.K” เป็นระยะเวลา 6 เดือน หน้าที่ที่ได้รับ ณ ตอนนั้นคือ Housemaid

ในเดือนแรก บางคนอาจร้องยี้เป็นแม่บ้าน พูดตามตรงว่าแม่บ้านเนี่ยแหละเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีของการทำอาชีพพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน เมื่อก่อนทุกคนเคยได้ยินว่าเป็นแอร์โฮสเตสต้องล้างห้องน้ำนะ ต้องเช็คอุจจาระ สกปรกนะจะทำได้หรอ เหตุการณ์เหล่านี้ มือสองข้างได้ผ่านการทำมาเรียบร้อยแล้ว เจอทุกอย่างที่คุณไม่อยากเจอ และต้องทำเป็นประจำทุกวัน

หลังจากเดือนแรก ก็ได้ย้ายมาทำเป็นพนักงานเสริฟในห้องอาหาร ดิฉันจะต้องจำให้ได้ว่า ลูกค้าสั่งอะไร ต้องการอะไร และต้องไม่ทำให้ลูกค้ารอนาน ผลตอบรับจากทั้งสองตำแหน่งที่ได้ทำคือคำชมพร้อมรอยยิ้ม มันเป็นสิ่งที่จับต้องไม่ได้ แต่รู้สึกได้ ดิฉันจะรู้สึกมีความสุขมากเมื่อลูกค้าชม อาจจะไม่เป็นเพราะการบริการที่ดีอย่างเดียว คือดิฉันชอบยิ้มเวลาเข้าไปคุย เข้าไปเสริฟให้ลูกค้า จนเพื่อนๆ ร่วมงานถามว่า ทำไมชอบยิ้ม ลูกค้าก็จะชมว่ายิ้มสวยนะ ดูจริงใจ

“คำชม”เป็นแรงดลใจอย่างหนึ่ง อาจจะคิดว่าคำชมเนี้ยไม่จำเป็นจะต้องทำอาชีพนี้เลย งานอื่นๆ ก้อมีคำชมได้ แต่ดิฉันชอบคำชมจากนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ เพราะคำชมของพวกเขา สามารถส่งผลต่อประเทศของเราได้ในอนาคตค่ะ ดิฉันรู้ว่าชาวต่างชาติเป็นคนพูดจาตรงไปตรงมา ไม่ชอบก้อบอกไม่ชอบ ถ้าคุณคิดว่ารับกับการพูดจาตรงๆ ไม่ได้ ก็ต้องนั่งคิดใหม่กับอาชีพนี้อีกที

ไม่ใช่เหตุผลแค่นี้ การเสียสละทั้งเรื่องของเวลา เรื่องครอบครัว ไม่ได้เป็นปัญหากับตัวดิฉันแต่อย่างใด และการให้กำลังใจจากคนในครอบครัว ปะป๊า มะม้า สนับสนุนเต็มที่ ให้ลองสมัครไปเรื่อยๆ ถ้าเขาเห็นเราทำได้ ก็เป็นที่ภาคภูมิใจ ถึงแม้ว่าดิฉันยังไม่ได้กางปีกก้อตาม


................................


รูปภาพ

ณิชา ประสานเกลียว


มีหลายๆ คนค่ะที่ชอบถามว่า ทำไมถึงอยากเป็นแอร์ อุตส่าห์เรียนจบตั้งจุฬา การศึกษาก็มี ทำไมต้องอยากไปเป็นคนใช้บนเครื่องบินด้วย เอาชีวิตไปเสี่ยงบนอากาศ เครื่องจะตกตอนไหนก็ไม่รู้ แล้วไหนจะโดนแต๊ะอั๋งอีก สุขภาพก็เสีย บลา บลา บลา …. พูดกี่วันก็ไม่จบค่ะ แต่เอิ้นว่าถ้าหากไม่ได้มาเป็นคนที่อยากเป็นจริง ๆ ก็คงจะไม่รู้สึกถึง passion นี้หรอกคะ

เอิ้นยังจำไม่ได้เลยว่าอยากเป็นแอร์ตอนไหน ถ้าถามตรง ๆ ไม่ไก่กา ก็คงเพราะอาชีพนี้เป็นเหมือนความฝันของเด็กสาวหลายๆ คน รวมทั้งฉันด้วย เป็นอาชีพที่ได้แต่งตัวสวย ๆ เดินทางรอบโลก แถมมีค่าตอบแทนที่ดีอีกต่างหาก ใครล่ะจะไม่อยากเป็น ใช่ไหมคะ และแต่ตั้งแต่ที่ได้เข้ามาใน www.thaicabincrew.com และติดตามอ่านจากบอร์ดมาเป็นเวลานาน ทั้งแอบอ่านเรื่องคนอื่น หรือตอบบ้างตามอารมณ์ จนถึงขั้นติดงอมแงม วันไหนเนตเสียจะรู้สึกคันมือคันไม้ อยากจะเข้ามาเช็คซะทุกวัน ติดตามข่าวคราวความเคลื่อนไหวแต่ละสายการบิน ความเห็นเพื่อนๆ หลังจากไปสมัครแล้ว ได้ tips ต่างๆ มากมาย ความรู้ต่างๆ ที่สั่งสมมา ไม่ใช่แค่เพื่อสมัครงานนี้อย่างเดียว แต่มันเป็นประโยชน์กับเราในอนาคตแน่นอน คิดดูสิคะว่าใครสมัครงานนี้ได้ด้วยตัวเองจริง ๆ เอิ้นว่าไปสมัครงานที่ไหนเขาก็รับค่ะ เพราะเป็นการสมัครงานที่ต้องเตรียมพร้อมกันสุด ๆ

ศึกษาเกี่ยวกับอาชีพนี้มาตั้งแต่ยังเรียนไม่จบ เห็นแง่มุมต่างๆ ทั้งจากคนในบอร์ด ตั้งแต่ยังไม่สมัครจนได้บินกันไปหลายคนก็รู้สึกยินดีกับเขาไปด้วย หรือคนที่ยังไม่ได้ แม้จะสมัครหลายครั้งแล้วก็ตาม พยายามตั้งมั่นสู้ไม่ถอย และพร้อมจะสมัครได้ไม่ว่าจะอีกกี่ครั้ง ก็รู้สึกเป็นกำลังใจ ติดตามเขาไปด้วย เพราะเราก็เคยแล้วไม่ได้เหมือนกัน เลยเข้าใจความรู้สึกของเขาที่ทำเพื่อให้ความฝันของเขาให้เป็นจริง เหมือนได้ทั้งความรู้ เพื่อนร่วมฝัน ข้อคิดดี ๆในชีวิตอีกด้วย

นอกจากนั้นยังได้ความรู้จากคนที่ทำงานนี้ทั้งในด้านบวกและด้านลบว่าอาชีพนี้ไม่ใช่แค่ความสวยงามเท่านั้น แต่เป็นอาชีพที่ท้าทายเอามากๆ แค่เข้าไปเป็นนั้นว่ายากแล้ว แต่ทำงานให้ดีนั้นยากกว่า เป็นอาชีพที่ต้องมีความรับผิดชอบสูงทั้งต้องดูแลความสะดวกสบาย ล้างห้องน้ำ เช็ดอาเจียนก็ต้องทำ และที่สำคัญที่สุดคือดูแลความปลอดภัยของผู้โดยสาร ใครว่าเป็นอาชีพที่ไม่ได้ใช้ความรู้ เอิ้นว่ามันเป็นการพัฒนาทักษะของเรามากๆ ที่จะต้องมีไหวพริบการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า การสร้างความรู้สึกดีๆ ความประทับใจ นั้นยากว่าการนั่งทำงานเอกสารหลายเท่าตัว และยังต้องมีจิตใจที่รักการบริการจริงๆ ไม่ใช่เสแสร้ง เพราะถ้าเราไม่มีสิ่งนี้ ถึงจะตอบคำถามกรรมการสัมภาษณ์ดี ได้รับเลือก คงทำอาชีพนี้ต่อไปได้ไม่นาน เพราะไม่มีความสุข เอิ้นเชื่อว่าหากเราได้ทำในสิ่งที่เรารักและถนัดด้วยแล้ว เราจะทำงานนั้นได้อย่างเต็มความสามารถและมีความสุขกับการทำงาน

เมื่อศึกษามานานเริ่มหลงใหลเกี่ยวกับอาชีพนี้ จนเพื่อนหาว่าเป็นเอามากนะเนี่ย! แต่ก็มีความสุขทุกครั้งที่ได้เข้าบอร์ด มีความสุขทุกครั้งที่ได้ขึ้นเครื่องบิน แม้แต่เดินในสนามบิน เห็นพนักงานอาชีพนี้เดินไปเดินมา หรือแค่คนพูดเกี่ยวกับอาชีพนี้ หูก็จะผึ่งแอบฟังกะเขาไปด้วย เอิ้นว่าคนในบอร์ดนี้ก็คงจะเป็นกันหลายคนกับอาการแบบนี้ ไม่ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไรก็ตาม ฉันคิดว่าจะตั้งมั่น ตั้งใจ เตรียมตัวเพื่อทำให้ความฝันนั้นเป็นจริงให้ได้


................................


รูปภาพ

สิ่งที่ดลใจให้หนูอยากเป็นแอร์ฯ โดย กุลนรี นุกิจรังสรรค์


อาชีพในฝัน เราคุ้นเคยกับคำๆ นี้มาตั้งแต่เด็ก เพราะใครๆ ก็ถามเราบ่อยๆ ว่าเราใฝ่ฝันอยากจะเป็นอะไร สมัยประถมเราคิดอยากจะเป็นคุณหมอ เพราะรู้จักอยู่ไม่กี่อาชีพตามประสาเด็กๆ แล้วเราเห็นคนที่เป็นหมอก็มีแต่คนมาหา ดูน่าสนุกดี เพื่อนบางคนบอกว่าอยากเป็นนักวิทยาศาสตร์ อยากเป็นคุณครู บางคนอยากเป็นนักร้อง นักแสดง ฯลฯ มีเพื่อนในห้องคนนึงบอกกับเราว่า แม่เค้าบอกว่าคนเป็นแอร์ฯ ก็คือคนรับใช้ แต่อยู่บนเครื่องบิน เราก็เลยฝังใจว่าคนที่เป็นแอร์ฯ เป็นคนรับใช้

พอเราโตขึ้น ความคิดที่จะเป็นหมอก็เริ่มเปลี่ยนไป เรารู้ตัวเองว่าเราไม่ชอบเรียนวิทยาศาสตร์ และเกลียดการคำนวน อาชีพในฝันของเราเลยเปลี่ยนจากหมอไปเป็นนักการทูตแทน เพราะเราชอบเรียนวิชาเกี่ยวกับภาษา ศิลปะและสังคม พอจบ ม.ต้นที่บ้านเลยให้เราลองไปเรียนภาษาที่ต่างประเทศตอนปิดเทอม เราเดินทางไปพร้อมกับเพื่อนโดยสายการบินต่างชาติแห่งหนึ่ง ตลอดเวลาที่อยู่บนเครื่องเพื่อนเราไม่ยอมกินข้าว ไม่ยอมแตะต้องอะไรเลย พนักงานต้อนรับชายเข้ามาคุยกะเราและเพื่อน ถามว่าเป็นอะไร ไม่สบายรึป่าว แต่ก็คุยกันไม่ค่อยรู้เรื่อง สจ๊วตคนนั้นดูแลเอาใจใส่เรากะเพื่อนดีมาก พยายามหานู่นหานี่มาให้กิน พอเพื่อนเราหลับก็เอาสติกเกอร์มาแปะห้ามรบกวน เอาผ้าห่มมาห่มให้ พอตื่นก็เข้ามาชวนคุยให้ไม่เหงา ความคิดที่ฝังใจเราอยู่ว่าพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินเป็นแค่คนรับใช้เลยเปลี่ยนไป

สิ่งที่เราเห็นแอร์ฯ กับสจ๊วตไม่ใช่แค่คนรับใช้ เรามีความรู้สึกอุ่นใจเวลามีคนมาดูแล จากครั้งนั้น เรารู้สึกว่าอาชีพพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินเป็นอาชีพที่เหมือนนางฟ้า และคนที่จะเป็นได้ต้องเป็นคนเก่งและใจดี (คิดแบบเด็กๆ) และเราก็เริ่มสนใจอาชีพนี้เข้าแล้ว เราอยากเป็นอย่างพี่ๆ เค้าบ้าง

พอเราขึ้น ม.ปลาย เราสนุกกับเพื่อน สนุกกับกิจกรรม ไม่ว่าจะกีฬาสี คณะกรรมการนร. ฯลฯ เราไปโรงเรียนทำแต่กิจกรรม แต่ละวันแทบจะไม่ได้ความรู้กลับมาเลย เราไม่ได้คิดเลยว่าเราจะเอ็นท์ฯ อะไร จะเรียนต่อที่ไหน เราแทบจะลืมไปแล้วว่าฝันของเราคืออะไร ทุกวันเสาร์เราไปเรียนภาษาอังกฤษที่มธ. แต่เราไม่ชอบการสอนของอ.ที่นั่นผสมกะเนื้อหาสาระมันเครียดเกินไป เราเลยไม่เข้าเรียนแต่ไม่รู้จะไปไหน เราชอบอ่านหนังสือเลยเข้าไปนั่งในร้านหนังสือ และไปเห็นหนังสือเล่นนึงชื่อว่า ชีวิตบนฟ้า เขียนโดยสจ๊วตปิโย

เราเปิดอ่านผ่านๆ มันพูดถึงเรื่องราวกว่าที่จะได้มาเป็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน ลักษณะงาน ข้อดี ข้อเสียของอาชีพ เรานึกถึงฝันของเราเลยซื้อมาอ่าน หนังสือเล่มนี้เป็นสิ่งตอกย้ำเรามากขึ้นว่า อาชีพที่เราอยากเป็นจริงๆ คือแอร์โฮสเตส เราอ่านเนื้อหาทั้งหมดแล้ว มันจุดประกายให้เราเริ่มคิดที่จะเตรียมตัว ทำให้เรามีกำลังใจที่จะทำในสิ่งที่เราฝันไว้และทำให้เรารู้จักเว็บ TCC ด้วย

พอเข้ามหาวิทยาลัย เราเลือกเรียนต่อในสาขาChinese Studies เพื่อที่จะได้ภาษาที่สาม และได้ความรู้ทางด้านเศรฐกิจ สังคม วัฒนธรรมในระดับนานาชาติเพิ่มขึ้น เพราะเราหวังว่ามันจะเป็นประโยชน์ในการทำงานในอนาคต สามปีในระหว่างที่เรียนเราได้มีโอกาสทำงานพิเศษหลายงาน หลายแบบ ทั้งงานขาย งานโรงแรม งานออฟฟิซ งานอีเว้นท์ ตอนนี้เราแน่ใจแล้วว่าเรารักงานบริการมากที่สุด เราเกลียดการทำงานในออฟฟิซเข้าเช้าออกเย็นมากที่สุด และเราคิดว่าอาชีพแอร์โฮสเตสเหมาะสมกับตัวเรามากที่สุดเช่นกัน ^_^


................................
แก้ไขล่าสุดโดย myoldeditor เมื่อ วันจันทร์ เม.ย. 23, 2007 9:05 am, แก้ไขแล้ว 2 ครั้ง.
ภาพประจำตัวสมาชิก
myoldeditor
TCC Staff
TCC Staff
 
จำนวนการตอบ: 2229
เป็นสมาชิกเมื่อ: วันอาทิตย์ ส.ค. 22, 2004 8:49 pm
Reputation point: 39
myoldeditor โถ คุณยังไม่มีใครโหวตให้เลย

โพสต์โดย [email protected] » วันพฤหัสฯ. มี.ค. 15, 2007 10:49 am

เย้ๆ ขอบคุณพี่ๆทีมงานทุกคนด้วยนะคะ
ที่ทั้งกรุณาสละเวลามาอ่านบทความของหนูด้วย แหะๆ

ในที่สุดก็ได้คู่มือสำหรับเตรียมเป็นแอร์เสียที

ขอบคุณพี่ๆทีมงานอีกทีนะค้า

(วันนี้ก็เพิ่งจะแห้วจาก Etihad เพราะว่าเอื้อมแตะไม่ผ่าน 214 cm.เองค่ะ)
ภาพประจำตัวสมาชิก
[email protected]
Business Class
Business Class
 
จำนวนการตอบ: 281
เป็นสมาชิกเมื่อ: วันพฤหัสฯ. มี.ค. 16, 2006 7:02 am
ที่อยู่: บ้านหมีเท๊ม
Reputation point: 0
v@lery โถ คุณยังไม่มีใครโหวตให้เลย

โพสต์โดย myconditions » วันพฤหัสฯ. มี.ค. 15, 2007 10:59 am

ยินดีด้วยนะ ครับ เพราะคุณ คือ น่าล่าของฟรี :evil: ( ที่พูดเนี่ยอิจฉานะ )
myconditions
Premium Economy Class
Premium Economy Class
 
จำนวนการตอบ: 155
เป็นสมาชิกเมื่อ: วันพุธ ก.ค. 26, 2006 11:55 am
ที่อยู่: Rama3
Reputation point: 0
myconditions โถ คุณยังไม่มีใครโหวตให้เลย

โพสต์โดย skycat » วันพฤหัสฯ. มี.ค. 15, 2007 11:32 am

ยินดีด้วยนะค่ะ ดีใจด้วยจริงๆน้า
ฝันให้ไกล แล้วไปให้ถึง...
ภาพประจำตัวสมาชิก
skycat
Business Class
Business Class
 
จำนวนการตอบ: 223
เป็นสมาชิกเมื่อ: วันพุธ มี.ค. 15, 2006 12:01 pm
ที่อยู่: DXB
Reputation point: 0
skycat โถ คุณยังไม่มีใครโหวตให้เลย

โพสต์โดย juzsimplegal » วันพฤหัสฯ. มี.ค. 15, 2007 11:58 am

ยินดีกับทุกๆคนที่ได้รางวัลด้วยนะคะ :D

ส่วนเรา รอหนังสือวางแผงเมื่อไหร่ จะไปสอย ฮี่ๆๆ :twisted:
~*~*ความโก๊ะมากมี ความเป็นกุลสตรีมิมีปรากฎ*~*~

~*~*\^0^/*~*~
ภาพประจำตัวสมาชิก
juzsimplegal
ระดับเทพ เหินฟ้าเดินอากาศโดยไม่ใช้ตั๋ว
ระดับเทพ เหินฟ้าเดินอากาศโดยไม่ใช้ตั๋ว
 
จำนวนการตอบ: 1343
เป็นสมาชิกเมื่อ: วันศุกร์ ธ.ค. 23, 2005 12:46 am
ที่อยู่: ที่ ไหน ก็ ได้ ข้าง ๆ เธอ..(But WhO? -*-)
Reputation point: 0
juzsimplegal โถ คุณยังไม่มีใครโหวตให้เลย

ความประทับเล็กๆ .....

โพสต์โดย chockolate » วันพฤหัสฯ. มี.ค. 15, 2007 1:03 pm

[color=darkred]ดีใจด้วยนะคะปอย[/color]
[color=brown]ไม่รู้ปอยจะจำเราได้มั๊ย Boong ค่ะ
เราประทับใจปอยตั้งแต่วันแรกที่เจอปอยตอนสัมภาษณ์คูเวตเลย รู้สึกว่าปอยเหมาะกับอาชีพนี้มากๆ ปอยดูเป็นมิตรกับทุกๆคน และปอยก็น่ารักดีค่ะ
" คนนี้....ต้องได้แน่ๆ เสน่ห์ของแอร์โฮสเตสมันก็ต้องแบบนี้แหละ (แอบคิดในใจ....[color=green](@^_^@)
.....) "

[b]ยินดีอีกครั้งค่ะที่ได้เดินตามความฝัน...เส้นทางข้างหน้าอาจมีอุปสรคคบ้าง ยังไงก็อย่าท้อแท้นะคะ.....ขอเป็นกำลังใจเล็กๆส่งผ่าน ความประทับใจไป
ให้ค่ะ [/color]
GooD LucK .....[/b][/color]
chockolate
 
จำนวนการตอบ: 3
เป็นสมาชิกเมื่อ: วันพุธ ม.ค. 24, 2007 3:39 pm
Reputation point: 0
chockolate โถ คุณยังไม่มีใครโหวตให้เลย

โพสต์โดย jujiju » วันพฤหัสฯ. มี.ค. 15, 2007 1:16 pm

อุ๊ยโหย ... รูปใหญ่หน้าบานเลยอ่า ขอบคุณนะคะ แล้วหนูจะรอรับของ แล้วจะใช้ให้เป็นประโยชน์ที่สุดเลยค่ะ :lol:
ภาพประจำตัวสมาชิก
jujiju
Economy Class
Economy Class
 
จำนวนการตอบ: 92
เป็นสมาชิกเมื่อ: วันจันทร์ มี.ค. 27, 2006 8:14 pm
ที่อยู่: Bangkok
Reputation point: 0
jujiju โถ คุณยังไม่มีใครโหวตให้เลย

โพสต์โดย paula_pink » วันพฤหัสฯ. มี.ค. 15, 2007 3:11 pm

ดีใจกับคนที่ได้หนังสือด้วยนะคะ สำหรับหนูไว้รอวางแผนเมื่อไหร่ ค่อยไปซื้อละกัน อิอิ :D :D
ภาพประจำตัวสมาชิก
paula_pink
Free Ticket 1st Class Everywhere
Free Ticket 1st Class Everywhere
 
จำนวนการตอบ: 887
เป็นสมาชิกเมื่อ: วันเสาร์ ส.ค. 21, 2004 9:33 pm
ที่อยู่: TG Flugzeug
Reputation point: 7
paula_pink โถ คุณยังไม่มีใครโหวตให้เลย

โพสต์โดย bow_piano » วันพฤหัสฯ. มี.ค. 15, 2007 5:23 pm

ขอขอบคุณพี่ต๋อม และทีมงานทุก ๆ คนนะค่ะ

ขอสัญญาว่าจะนำหนังสือที่ได้รับมานี้ไปใช้ประโยชน์ให้เต็มที่เลยค่ะ

ขอคุณอีกครั้งค่ะ :D
The moon represents my heart
bow_piano
Royal First Class
Royal First Class
 
จำนวนการตอบ: 576
เป็นสมาชิกเมื่อ: วันพุธ ส.ค. 09, 2006 8:27 pm
ที่อยู่: BKK ThaiLand
Reputation point: 0
bow_piano โถ คุณยังไม่มีใครโหวตให้เลย

โพสต์โดย minaejung » วันพฤหัสฯ. มี.ค. 15, 2007 5:53 pm

ปอย อ่านจบแล้ว เอามาให้อ่านด่วน 5 5 5 เอาไปอ่านที่คูเวตกาน :P
ภาพประจำตัวสมาชิก
minaejung
Business Class
Business Class
 
จำนวนการตอบ: 242
เป็นสมาชิกเมื่อ: วันพุธ ม.ค. 12, 2005 3:39 pm
Reputation point: 0
minaejung โถ คุณยังไม่มีใครโหวตให้เลย

โพสต์โดย domier » วันพฤหัสฯ. มี.ค. 15, 2007 7:30 pm

´Õ㨴éǹФÃѺ áµèÅФ¹ÁÕà˵ؼŴÕæ¡Ñ¹·Ñ駹Ñé¹àÅ¡ѺÍҪվ㹽ѹ ¢ÍãËéä´éµÔ´»Õ¡¡Ñ¹äÇæ¹Ð¤ÃѺ
ภาพประจำตัวสมาชิก
domier
Economy Class
Economy Class
 
จำนวนการตอบ: 75
เป็นสมาชิกเมื่อ: วันศุกร์ ม.ค. 14, 2005 1:36 am
Reputation point: 0
domier โถ คุณยังไม่มีใครโหวตให้เลย

โพสต์โดย me_mew9 » วันพฤหัสฯ. มี.ค. 15, 2007 8:55 pm

ซื้อได้ที่ไหนค่ะ อยากได้มากๆๆๆ เล่มละเท่าไหร่ค่ะ ช่วยตอบหน่อยค่ะ
*_-
me_mew9
 
จำนวนการตอบ: 10
เป็นสมาชิกเมื่อ: วันพฤหัสฯ. พ.ย. 16, 2006 1:08 pm
ที่อยู่: 2 ม. 2 ต.ภาชี อ.ภาชี จ.พระนครศรีอยุธยา
Reputation point: 0
me_mew9 โถ คุณยังไม่มีใครโหวตให้เลย

ต่อไป

ย้อนกลับไปยัง กิจกรรมชิงรางวัล ส่งข่าวถึงสมาชิก ข่าวประชาสัมพันธ์กิจกรรมที่จัดโดยเว็บไซต์ รวมภาพกิจกรรม

ผู้ใช้งานขณะนี้

่กำลังดูบอร์ดนี้: ไม่มีสมาชิกใหม่ และขาจร 1 คน