Taxi เหอะ

ลงจากเครื่องเวลานี้ โหเวลาโคตรดี รถก็กำลังติดหนึบ ฉันเลยนั่งฆ่าเวลาคุยกับน้องแอร์คนหนึ่งที่ OPC ไปเรื่อยเปื่อย

ฉัน >> อ้าวหนูรออะไร
น้องแอร์ >> รอรถหายติดพี่
ฉัน >> บ้านหนูอยู่ไหน
น้องแอร์ >> ลำลูกกาค่ะ
ฉัน >> โหไกลอะ.. รอผัวมารับเหรอ
น้องแอร์ >> เฮ้ย! หนูยังไม่มีผัวพี่ เดี๋ยวให้ รปภ. เรียกแท๊กซี่ให้


ก็คุยเรื่อยเปื่อยอย่างที่บอกนั่นแหละ ในใจฉันก็อยากแอบชวนน้องเค้าไปซดเบียร์ซักเหยือกที่ Sky Bar 64 ใกล้ ๆ สนามบิน แต่ก็กลัวน้องเค้าจะเข้าใจผิด เลยหันไปคุยเรื่องอื่น ๆ แทน ก็เรื่องรถติด เรื่องขี้หมูราขี้หมาแห้ง เรื่องค่าแท๊กซี่ไปกลับของน้องเค้า ท้ายสุดฉันก็เลยยุให้น้องเค้าซื้อรถซักคัน

ฉัน >> มีรถมันก็สะดวกนะ หนูก็ซื้อรถเล็ก ๆ เครื่อง 1300 อย่างพี่นี่แหละซักคัน อีแก่ของพี่นี่ขับมาร่วม 20 ปีแล้วเครื่องยังดีอยู่เลย ไม่มีอะไรจุกจิกกวนใจ มันอยู่ที่เราดูแลด้วยแหละ อย่างพี่นี่ดูแลตลอด ขับสบายใจ


ฉันก็โม้สรรพคุณอีแก่ซิตี้ของฉันไปเรื่อย ๆ น้ำลายแตกฟองยังกะตัวเองขับเฟอร์รารี่งั้นแหละ น้องเค้าก็อือออห่อหมกอะไรไปตามเรื่อง ได้เวลาอันสมควรเราก็บอกลากัน…


ฉันลากกระเป๋ากดลิฟท์ขึ้นดาดฟ้าที่จอดประจำ ไขกุญแจ (รถเก่าไม่มีรีโมทโว้ย) เสียบกุญแจและสตาร์ทเครื่อง…

แชะ แชะ แชะ แชะ … เอ้าเหี้ยและ อันนี้คิดในใจ เอาใหม่ ๆ ๆ ๆ สงสัยเข้าเกียร์ผิด
แชะ แชะ แชะ แชะ … เอ้าอีเหี้ย ซวยและกู…


สรุปตอนนี้รอรถมาลากอยู่นะ…