จากกรุงเทพสู่กรุงสต๊อกโฮลม์ ประเทศสวีเดนเมื่อคืนนี้ก็ไม่มีอะไรจะบรรยายมากหรอกนะย์ เพราะเต็มทุกที่นั่งตั้งแต่หัวเครื่องยันท้ายเครื่อง ผมโชคดีลำดับสองได้สวมตำแหน่ง 1R ดูแลผู้โดยสาร Business Class โซนหน้า 24 ที่นั่ง + กับนักบินหล่อ ๆ อีก 4 ท่าน…

(โชคดีลำดับหนึ่งต้อง 2R นะย์) ไว้ขากลับ ๆ ๆ ๆ ๆ

ผู้โดยสารสวีดิชขึ้นชื่ออยู่แล้วเรื่องดื่มเก่ง แต่ดูเหมือนจะเหนื่อยกันมาจากการท่องเที่ยว เพราะช่วงออก welcome drink ผมขายแชมเปญได้แค่ 2-3 แก้ว อดคิดในใจไม่ได้ว่าผู้โดยสารชาวสวีดิชของเราฟอร์มตกกันไปเยอะ…

ช่วงอาหารเช้าก่อนถึงสนามบินสต๊อกโฮลม์อลันด้าซักหนึ่งชั่วโมงครึ่ง มีผู้โดยสารคนไทยขอบะหมี่น้ำ… ผมสวมวิญญาณชายสี่หมี่เกี๊ยวลวกเส้นมาม่า ย้ำ มาม่า… ฟังดูธรรมด๊าธรรมดา… แต่จริง ๆ แล้วมันคือมาม่าไฮโซนะ เพราะคงไม่มีใครซักเท่าไหร่ในประเทศนี้มีโอกาสได้กินมาม่าบนความสูงกว่าสามหมื่นฟุตหรอก แถมเป็นมาม่าที่ใส่ลูกชิ้นปลาและลูกชิ้นกุ้งอร๊อยอร่อยด้วย

ยัง ยังไม่จบนะย์ ผมโปะหน้าบะหมี่ด้วยผักชอยทั้งใบทั้งก้าน (ขออภัยลวกนานไปหน่อยใบเหี่ยวไปเล็กน้อย) และตบท้ายด้วยต้นหอมผักชีส่งกลิ่นหอมกรุ่นไปถึงครัวหลัง…

ผู้โดยสารคนไทยผู้ถือบัตรทองท่านนั้นซดน้ำซุปไม่มีเหลือ… แอร์นำชามเปล่า ๆ กลับเข้ามาเก็บในครัว ผมเห็นผู้โดยสารกินเกลี้ยงอย่างนั้นแอบดีใจนะย์… รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเชฟใหญ่ยังไงไม่รู้ …. โธ่ไอ้สจ๊วตเฒ่า… มรึงย์แค่ลวกเส้นมาม่าเองนะย์…. ทำยังะเชฟสามดาวมิชลินไปด้ายยยยยย…

เรื่องทั้งหมดที่เล่ามาก็ไม่มีสาระอะไร แค่เผื่อใจไว้ว่าอาจจะมีใครอยากรู้น่ะนะย์… ตามนั้น…

ต้องการแสดงความคิดเห็น ?

กรุณาใส่ความคิดเห็น!
กรุณาใส่ชื่อ